DS Oost-Vlaanderen: 15 lusvormige dagwandelingen over GR-paden

De dagstappersgids Oost-Vlaanderen biedt een gevarieerd aanbod van 15 lusvormige dagtochten door de mooiste streken van Oost-Vlaanderen. Het zijn luswandelingen die zo veel mogelijk gebruikt maken van bestaande GR-paden in combinatie met plaatselijke wandelpaden.

Hieronder vind je verslagen en foto's van de wandelingen die we uit deze gids deden.

 

  Niet Gepland Gepland in 2020 Reeds gewandeld
   

 

 
  23,3 km
  25,2 km
  25,3 km
  20,1 km
  20,45 km
  22,6 km
  22,7 km
  23 km
  20,8 km
  26,3 km
  19,5 km
  23,4 km
  19,4 km
  25,5 km
Sint-Margriete
  21,7 km

 

 

 

 

 

 

Geraardsbergen

We parkeren net voorbij de Denderbrug op een parking langs de Gavers en volgen nadien een pad dat parallel loopt met de rijweg. We wandelen richting Onkerzele en zien de kerk op een heuvel voor ons. Ter hoogte van de Volderstraat gaan we rechtsaf en iets verderop linksaf. Dankzij de lange droge periode is er helemaal geen sprake van een “soms zeer modderig” pad en we klimmen op een stijgend pad. Verderop buigen we af naar het westen en dalen we af richting Geraardsbergen. Tussen de bomen door worden we aan de rechterzijde getrakteerd op enkele mooie uitzichten op de Dendervallei. We komen uit op de Zonnenbloemstraat, steken schuinrechts over en komen op het domein van de Sint-Adriaansabdij. We passeren het abtenhuis wat vandaag een restaurant is. We verlaten het domein via de parking van het belastingskantoor en zitten nu volop in het centrum van Geraardsbergen. We komen uit op het marktplein waar net zoals in Brussel een standbeeld van Manneke Pis staat. Hier kan je de route inkorten, maar wij kiezen voor het volledige traject. We verlaten de markt via het Vistraatje en passeren meerdere bakkerijen met de culinaire trots in het uitstalraam: de mattentaart. We laten al dat lekkers aan ons voorbij gaan en komen zo aan het station van Geraardsbergen. We gaan verder op ons rondje centrum en via de parking van het bejaardentehuis De Maretak komen uit aan de Dender. Hier zien we de vertrouwde wit-rode markering (GR5A) en we volgen de dijk naar links. Aan de overzijde van de Dender zien we nog de oude fabrieksgebouwen van de voormalige luciferfabriek. Tot 1960 betekende deze fabriek een grote tewerkstelling voor de omwonenden. Aan het sas van Geraardsbergen steken we via de sluisbruggetjes de Dender over. Via de Molenstraat en het Brandstraatje komen we opnieuw uit op de markt van Geraardsbergen.

veldweg abdij

Tussen Onkerzele en Geraardsbergen

De voormalige Sint-Adriaansabij is nu een restaurant

Dender stadhuis

Op de Denderdijk

Stadhuis van Geraardsbergen


Vanaf het stadhuis voegt ook de GR512 zich bij GR5A en dit tot aan de Denderbrug in Zandbergen. We wijken even af van de GR-route en gaan rechts van de kerk via huisnr. 37 het boerenhol in. Dit is nog één van de typische oude straatjes en zo komen we uit aan de Dierkosttoren. Dit is nog een restant van de oude stadsomwalling en verderop komen we opnieuw uit op de Vesten. Hier zien we opnieuw de GR-tekens die ons de Hooiweg insturen en we lopen recht naar een groot wit Mariabeeld. Het volgende doel op deze wandeling is de fameuze Muur van Geraardsbergen. Gelukkig valt het aantal wielertoeristen mee en hoeven we ook niet de hele tijd via de rijroute naar boven te gaan. Integendeel, want we komen uit in de voorlaatste bocht en dalen opnieuw af tot in de derde laatste bocht. Vanaf hier gaan we via een brede trap naar de top van de Muur. We komen uit aan café Hemelrijk en zoeken boven op de Muur een bankje om ons lunchpakket aan te spreken. Na de lunch dalen we af en lopen naar ons volgende doel: de Bosberg. Dit is de laatste helling in de Ronde van Vlaanderen waar ook de wedstrijd meestal in een definitieve plooi valt. De route passeert langs de Wambashoeve die dateert van 1641 en waar de eigenaars een bed-and-breakfast uitbaten. Aan de rechterkant hebben we een mooi uitzicht op het Moerbekebos met de Bosberg, het Karkoolbos en het Raspaillebos. Voorbij de hoeve gaat het rechtsaf het veld in en door het Moerbekebos lopen we naar de top van de Bosberg. Net voor de top buigt het GR-pad links weg, maar we lopen even rechtdoor tot we op de straat (en top) van de Bosberg uitkomen. Het is er wel minder mooi en interessant dan op de Muur. We keren op onze stappen terug en gaan terug tot aan de afslag in het bos. We lopen door het bos tot we uitkomen op een betonweg die op naar links volgen. Verderop worden een veldwegje ingestuurd, maar het pad is nauwelijks zichtbaar. Na enkele meters door netels en hoog onkruid besluiten we over de weideafspanning te kruipen. We zetten onze weg verder door de weide, want dit stuk pad is dringend aan onderhoud toe. Uiteindelijk komen we uit op de Spekgatstraat en die volgen we naar rechts richting Grimminge.

Uilenbos hyacinten

Op de top van de Muur van Geraardsbergen

Boshyacinten in Moerbekebos

Grimminge sas

Grimminge gezien vanaf de Denderdijk

Sas van Idegem


Na zo’n kilometer buigt de baan weg naar links, maar wij gaan een kleine pad langs een beekje in naar rechts. Iets verder verlaten de GR-route en buigen we af naar het centrum van Grimminge. We passeren langs de kerk van Grimminge. Het is goed opletten hier want de markering stuurt je kleine wegjes in en zo komen we opnieuw uit aan de Dender. We volgen de oever naar links tot aan het sas van Idegem. Vanaf het sas volgen we het trekpad dat tussen de Dender en de rijweg loopt. Ook wanneer de rijbaan weg buigt naar links blijven we dit pad volgen. Zo komen we opnieuw uit bij het Provinciaal domein De Gavers. We lopen langs de vijvers en mede door het mooie weer heerst er hier een gezellige drukte. Er wordt zelfs al gezwommen. Tenslotte passeren we lang de jeugdherberg ’t Schipken en iets verder komen we terug aan de auto.

top

 

 

 

 

Opbrakel

Er is voldoende parkeerplaats aan de kerk van Opbrakel waar deze etappe van start gaat. De wandeling loopt over landelijke wegen, soms smalle paadjes, maar vooral door een schitterend landschap. Het tweede deel van de wandeling loopt via de GR 122. Onderweg passeren we langs verschillende hellingen uit de Ronde van Vlaanderen. We starten de wandeling via het Sadonespad dat afdaalt vanaf de ingang van de kerk. Dit pad is eveneens onderdeel van het Zwalmbronnenpad dat we een tijdje zullen volgen. We steken de N48 over en lopen in dezelfde richting verder. We komen op een asfaltweg die we even naar rechts volgen en op de volgende kruising gaan we links. We blijven voorlopig de Zwalmbronnenroute volgen en na 800m gaan we rechts de Trekweg in. We lopen langs een boerderij en de veldweg gaat over in een smal padje naast een weiland. Verderop komen we op een asfaltweg die we naar rechts volgen. De weg klimt tot op de Kanakkendries. Daar gaan we linksaf en gaan dan op weg naar het Natuurreservaat de Burreken. Met de naam Burreken wordt een ruimer gebied bedoeld dan het gebied waarvoor het toponiem of de plaatsnaam op de stafkaart geldt. Het Burreken beslaat drie beboste valleitjes, waarvan de bronhoofden van de valleitjes op enkele honderden meter van elkaar liggen, namelijk op de flanken van een gemeenschappelijke kouterrug. De drie smalle valleizones van het Burreken zijn grotendeels als reservaat- of natuurgebied ingekleurd op het Gewestplan. Zowat alle beboste delen van het complex werden als biologisch zeer waardevol geëvalueerd; de omliggende graslanden als biologisch waardevol, of biologisch zeer waardevol. Na dit natuurreservaat gaat het in noordelijke richting naar Zegelsem.

betonbaan veldweg

Tussen Rovorst en Haaiershoek

Op weg naar "Het Burreken"

kerk Perlinkmolen

Kerk van Zegelsem

Perlinkmolen


Met de nodige voorzichtigheid steken we de drukke N8 over en gaan tot aan de kerk van Zegelsem. Dit dorp is bekend uit de Ronde van Vlaanderen met de kasseistrook Haaghoek en de hellingen Keiweg en Leberg. We krijgen ook een stuk van de Leberg onder de schoenen geschoven, maar nemen de eerste weg, de Keiweg, naar links. Eenmaal in de Keiweg valt meteen het speciale gebouw van het Monasterium Mariakluizen op. Echt mooi kan je het gebouw niet noemen, maar het valt wel op. De Keiweg duikt naar beneden richt Perlinkmolenbeek en gaat vervolgens, hoe kan het ook anders, weer omhoog. Verderop komen we aan een kruising met de Haaghoek, waar we naar rechts gaan. De asfaltweg gaat over in een veldweg en brengt ons langs de Perlinkmolen. Het is de oudste watermolen van Vlaanderen en werd al vermeld in 868. Hij was in werking tot 1971 en is sinds 1974 beschermd. Op de hoek van de molen gaan we over een geplaveid pad omhoog en komen na 200m aan de voet van de Pottenberg. Vervolgens beklimmen we deze heuvel en lopen in oostelijke richting naar Elst. We steken de N415 over en komen zo aan de kerk van Elst. Elst is het dorp waar de Vlaamse Ardennen overgaan in de Zwalmstreek. Het is vooral bekend als geutelingendorp, geutelingen zijn een soort pannenkoek die gebakken wordt op het stenen in een houtoven. Achter de kerk gaan we via een padje tussen twee afsluitingen met betonplaten richting Michelbeke. We lopen niet door het centrum, maar maken een weide bocht langs links. Verderop kruisen we het Mijnwerkerspad, dat we later op de wandeling een stukje zullen volgen. Het Mijnwerkerspad is een wandel- en fietsroute die uitgetekend is op de bedding van de spoorlijn Aalst – Ronse. Via deze spoorlijn gingen tot halfweg vorige eeuw dagelijks vele honderden mijnwerkers uit deze buurt naar de steenkoolmijnen in de Borinage. Zo komen we aan een brug over de Zwalm met de vervallen Boembekemolen. Net voorbij de molen stijgt de weg en bevinden we ons op de Langendries. Ter hoogte van een boerderij met kruisbeeld gaan we links de Verrendries in, een smalle weg die ons nog hoger brengt. Voor ons zien we het café “In de Zavelput” opdoemen. Dit is het punt waar we het verst van ons vertrekpunt verwijderd zijn en vanaf hier vinden we ook de markering van de GR 122 die ons zal terugbrengen naar Opbrakel. De wit-rode markering vergemakkelijkt het volgen van de route en verderop ligt nog een klassieker van de Ronde van Vlaanderen: de Berendries. Verderop komen we opnieuw aan de Zwalm, die sterk meandert, en die we stroomopwaarts volgen. Dit brengt ons aan het voormalige kasteel van Lilare dat vandaag het Sint-Franciscusinstituut met internaat huisvest. Net voorbij het voormalige kasteel komen we uit op het Mijnwerkerspad dat we naar links volgen.

Vlaamse Ardennen molen

Glooiend landschap in de Vlaamse Ardennen

De vervallen Boembekemolen

veldweg kerk

Op weg naar het kasteel van Lilare

Kerk van Brakel


We blijven het Mijnwerkerspad volgen tot aan de N8 en ter hoogte van de brouwerij Ter Bronnen steken we de drukke weg over. We lopen richting voetbalveld en buigen dan af naar het Toppark. Dit voormalige kasteeldomein is op afspraak te bezichtigen. Even verderop, net voor ene huis, gaan we rechts de dalende Toepweg in en zo komen we uiteindelijk op de Tenbossestraat, bekend van de Ronde van Vlaanderen. We gaan deze straat naar beneden en verderop komen we uit op de ringweg. Er ontbreekt dus een stukje van het mijnwerkerspad, maar op de ringweg gaan we links en iets verder kunnen we opnieuw het Mijnwerkerspad op. De ringweg is trouwens aangelegd op een deel van dit pad. Een stuk verderop stuurt de wit-rode markering ons via een steil pad rechts van het Mijnwerkerspad af en gaan via een brug onder deze voormalige spoorweg door richting Opbrakel. Via een klein industrieterrein komen we opnieuw aan de kerk waar we ’s morgens vertrokken.

 

top

 

 

 

Schorisse

We laten de auto achter aan de kerk van Schorisse waar er voldoende parkeerplaatsen zijn. We gaan rechts van de kerk de Essestraat in en lopen rond een schoolterrein en de parochiezaal. Het weg gaat stijgend in de richting van de “Foreest” en et name het tweede deel van de klim is steil. Niet verwonderlijk dat er tijdens de Ronde van Vlaanderen hier renners moeten afhaken. Op de top van de “Foreest” gaan we rechts de Omer Wattezstraat in. We volgen hier de Omer Wattez-route in omgekeerde richting (is maar in 1 richting bepijld). Zowel links als rechts krijgen we een mooi panorama voorgeschoteld. Op de volgende splitsing gaan we naast huisnr. 22 rechtdoor een paadje in dat verderop overgaat in een smal pad tussen weilanden. Op de T-splitsing gaan we linksaf en de weg blijft verder dalen tot op een Y-splitisng. Hier houden we rechts aan en volgen we de Rijstraat. Na een bocht naar rechts gaan we de eerste straat links in. Na 20m gaat de asfaltweg over in een veldweg die wat verder is mee omgeploegd. We volgen het tractorspoor en komen na het geploegde deel opnieuw uit op de veldweg. Ter hoogte van een alleenstaand huis gaan we rechtsaf de A. Odevaartstraat in. Links zien we in de verte al de communicatietoren van La Houppe.

kerk bos

Kerk van Schorisse

In het bos "Terrijst"

kapel toren

Kapel van D'Hoppe: de "Caplette"

Communicatietoren van La Houppe


Daar passeren we later op de wandeling en onderweg passeren we de ezelboerderij Giteane. Ter hoogte van de volgende T-splitsing komen we op de grote baan naar La Houppe. Het loont de moeite om hier even naar rechts te gaan en om van op het platform te genieten van het uitzicht. Nadien volgen we de baan richting La Houppe en na 200m gaan we rechtsaf. De weg leidt naar het bos Terrijst waar je een infobord vindt. Het bos heeft een oppervlakte van 25 ha en de hoogteligging varieert van 50 tot 105m. In het bos blijven we de hoofddreef volgen en passeren 2 picknickplaatsen. Op het einde van het bos gaan we op de Y-splitsing naar links en zo komen we opnieuw uit op de weg naar La Houppe. We volgen de baan zo’n 800m naar rechts en komen zo uit op de N48 met de kerk en het klooster van La Houppe. We gaan zo’n 200m naar links en steken dan met de nodige voorzichtigheid deze 4-vaksbaan over. Aan de overzijde volgen we de straat richting Vloesberg-Flobecq tot aan de kapel van La Houppe: de Caplette. Ter hoogte van de kapel zien we voor het eerst op de wandeling de vertrouwde wit-rode markering. Het is de markering van de GR5A en de GR122 en deze stuurt ons naar rechts. Vanaf dit punt tot net voorbij de Taaienberg kunnen we de GR-markering volgen. In de wandelgids is er sprake van een stort waarlangs we passeren, maar behalve een afspanning zien we gelukkig niets meer van dit “voormalige” stort. De GR leidt ons door het mooie Pottelbergbos en na het bos komen we uit op de N 520. Deze gaan we op naar rechts maar kiezen het kleine paadje op de berm. Verderop komen we opnieuw uit op de N520 en iets verder gaan we links een onverharde weg in. We gaan door een valleitje met de nodige modder en komen zo uit op de N519. Deze gaan we zo’n 400m naar rechts op en slaan vervolgens links een grasweg in. Deze brengt ons opnieuw aan de N48 (Brakel – Ronse) en aan de overzijde nemen we de stijgende veldweg. Eenmaal boven, worden we getrakteerd op een schitterend panorama van de Vlaamse Ardennen. De veldweg gaat over in een verharde weg en leidt ons naar het gehucht Breucq. Op de T-splitisng houden we links aan en verderop gaan we rechtsaf. Het dalende pad brengt ons aan het jeugdhuis “De Fiertel”, dat meer lijkt meer op een hotel dan op een jeugdhuis.

muziekbos De Vlaamse Ardennen

Op weg naar het Muziekbos

De Vlaamse Ardennen

Taaienberg Schorisse

Op de Taaienberg

Bijna terug in Schorisse


We gaan hier rechtdoor via een asfaltweg en na 500m komen we op een T-splitsing aan de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Lorette. Hier voegt ook de GR 129 zich bij en dus lopen we nu op 3 GR-paden. Aan de kapel gaan we naar rechts, eerst nog licht dalend, maar dan klimmend richting Muziekbos. Verderop gaan we rechts de Trogstraat in die sterk stijgt en na enkele honderden meters opnieuw op de hoofdweg uitkomt. Dit brengt ons bij de chalet Boekzitting, waar het behoorlijk druk is. Maar er staat ook een mooie wandelboom, welke we fotograferen voor onze collectie. We volgen hier de GR 129 en dalen af via ene bospad. We komen tussen weilanden en verderop klimt het graspad naar de kerk van Louise-Marie. Tegenover de kerk ligt het Sint-Leonardusinstituut, een rusthuis, dat een nogal impossante gevel heeft. We blijven in noordelijke richting lopen en gaan op weg naar een klassieker in het wielrennen: de Taaienberg. Aan onze rechterzijde worden we getrakteerd op een schitterend uitzicht op de Vlaamse heuvels, meer bepaald op de westflank van de berg ‘Tenhoute’. Na een combinatie van betonweg, veldweg en graspad komen we uit op de Vlaamse Ardennenweg die we even naar rechts volgen. We nemen de eerste straat naar links, de Kleistraat, en we volgen deze dalende betonweg tot op een Y-splitsing. Daar houden we rechts aan en na een lange bocht stuurt de GR-markering ons een veldweg in. Deze veldweg brengt ons via de westflank naar de top van de Taaienberg, waar we aan onze linkerkant de beroemde kasseien van de Taaienbverg zien liggen. We laten ze ook letterlijk links liggen en gaan rechtdoor de Bossenaarsstraat in. Na 300m verlaten we de GR 129 en we buigen rechts af naar de Bossenaremolen. Deze windmolen staat op een hoogte van 100m en domineert de omgeving. We komen op een kruispunt met vijf wegen en kiezen hier voor de Bovenstraat. We blijven in feite rechtdoor lopen en negeren de afslag richting Kerkem. Via een dalende holle weg komen we aan een aantal huizen, een kapel en een mooi vakwerkhuisje dat nu een restaurant is. We dalen nog wat verder af en komen zo op T-splitsing in het gehucht Hokelbeke. Hier gaan we links en verderop kiezen we voor de eerste straat naar rechts. We dalen af naar de vallei van de Pauwelsbeek die we kruisen en vervolgens klimmen we de vallei weer uit. Zo komen we uit op de N454 die we oversteken. Je kan hier ook links de weg volgen tot in Schorisse, maar dat is niet zo interessant. We krijgen nog wat hoogtemeters onder de voeten geschoven en vervolgens dalen we opnieuw af naar Molenbeek. Na 500m komen we aan de kasteelmolen die van de straat niet zichtbaar is. We blijven de weg volgen die ons opnieuw aan de N454 brengt. Hier gaan we naar rechts en komen uit aan de kerk van Schorisse.

 

top

 

 

 

 

Kwaremont

We parkeren op het marktplein van Kwaremont, een deelgemeente van Kluisbergen met zo’n 6000 inwoners. We starten onze wandeling aan de kerk en steken het plein diagonaal over. We verlaten het dorp via de Keuzelingsstraat en volgen de markeringen van de panoramawandeling. Ter hoogte van een elektriciteitscabine gaan we rechts het veld in en het pad daalt. We krijgen een eerste mooi uitzicht gepresenteerd en verderop komen we uit op een asfaltweg aan een voormalige watermolen. We gaan op weg naar één van de klassiekers van de Ronde van Vlaanderen: de Paterberg. Het is één van de moeilijkste hellingen uit de ronde met stijgingspercentages tot 20%. Maar de wandeling buigt er even voor naar rechts en we volgen een stijgend pad door het veld. Geen kasseien, maar wel een steil weidepad. Waar we op een betonweg uitkomen, gaan we rechtsaf en iets verder gaan we links een veldweg in. Deze veldweg brengt ons op een splitsing aan een kapel, waar we de panoramaroute verlaten. We gaan rechtdoor een holle weg in en doorkruisen een vallei van de Beiaardbeek. Aan de andere kant van de vallei komen we in de Beiaardstraat die we rechts volgen en we gaan opnieuw afdalen tot we in de Doornstraat uitkomen. We merken hier ook een bordje van de Eddy Merckx fietsroute op. Verderop komen we terug uit op de panoramaroute die we opnieuw zullen volgen. Er komt nog een uitdagend stukje aan voor mensen die niet zo dol zijn op koeien. We worden door een weide gestuurd waar er een waarschuwingsbordje hangt voor een stier.

Heerlijk wandelweer Vlaamse Ardennen

Schitterend wandelweer

Op weg naar de Paterberg

hoeve Hotondberg

Op weg naar de Hotondberg

Hotondberg


We doorkruisen de weide zonder incident en we lopen vervolgens richting Hotondberg. We passeren langs enkele boerderijen en gaan dan op weg naar de top van de Hotondberg. Met een hoogte van 157m is de Hotondberg de hoogste ‘berg’ van Oost-Vlaanderen. Vroeger stond op de top een windmolen, vandaag is alleen de onderbouw nog te zien. Met de hulp van een oriëntatietafel kan je de omliggende dorpen herkennen. Er zouden, bij helder weer, maar liefst 108 kerktorens te zien zijn. We hebben ze niet geteld, maar we steken de baan over en gaan rechtdoor de Riekstraat in. Verderop gaat de weg sterk dalen en krijgen we voor het eerst de wit-rode markering van de GR 5A te zien. Dit wordt onze bondgenoot tot voorbij de Kluisberg. We blijven in zuidelijke richting wandelen en zien voor ons de kerk van De Klijpe opduiken. Deze kerk werd in 1957 gebouwd en is wellicht één van de jongste kerken van Vlaanderen. We steken de N36 over en lopen aan de overzijde de Rozenaaksesteenweg in. Zo’n 400m verder, ter hoogte van een kapelletje, verlaten we de weg en gaan recht een veldweg op. We lopen in NW-richting en komen aan een grote witte boerderij, met daartegenover een bankje. Dit is een ideaal plekje om een pauze in te lassen, wat het uitzicht is schitterend. Na de fotostop zetten we onze weg verder en we krijgen weer een stukje onverhard onder de schoenen. De veldweg blijft oplopen en we komen opnieuw op een verharde weg. We bevinden ons opnieuw op de taalgrens en blijven de rand van het Kluisbos volgen. We zien al wegwijzers voor de “Vierschaar” staan en dat is ook de richting waar we heen moeten. Maar eerst komen we uit op de kruising met de Knoktestraat tegenover de ingang van een kasteel. Als je hier rechts afbuigt, dan kom je aan de Knokteberg (ook een helling uit de Ronde van Vlaanderen). Wij gaan echter naar links en lopen het Kluisbos in dat  op de flank van de Kluisberg ligt. Het beukenbos ligt in het erg reliëfrijke landschap van de Vlaamse Ardennen en het Pays des Collines, met steile valleiwanden, glooiende heuvels en diep ingesneden dalen.

De Klijpe kerk

Afdaling naar De Klijpe

Kerk van Ruien

Elektriciteitscentrale kerk

Elektriciteitscentrale van Ruien

Kerk van Kwaremont


De GR-tekens leiden ons door dit prachtige bos tot we uiteindelijk aankomen op een open plek in het bos, waar de afspanning “De Vierschaar” staat. Hier vond vroeger de rechtspraak plaats. Net voorbij de Vierschaar splitsen de GR122 en GR 123 zich af naar links, maar wij blijven de GR 5A volgen, die naar rechts gaat. In het bos is het goed uitkijken naar de wit-rode markeringen, maar we geraken zonder problemen aan de mooie wandelboom Oostende – Ronse. We bevinden ons op een hoogte van 141m en hier verlaten we ook de GR5A. We buigen af naar het noorden en bevinden ons op de Kluisboswandelroute. We dalen af naar het toeristische centrum “Kluisberg” met een hoop aangelegde parkings. We blijven de Kluisboswandeling, die op en af loopt door het bos, volgen tot we uitkomen bij het zwembad. We dalen niet af tot aan de ingang van het zwembad, maar houden het aan onze linkerkant en blijven de Kluisbosroute volgen. Op een kruispunt van boswegen verlaten we de Kluisbosroute en lopen het bos uit. Het uitzicht wordt meteen bepaald door de elektriciteitscentrale van Ruien. We lopen over een betonbaan en gaan op de eerste kruising naar rechts. We gaan in oostelijke richting op weg naar de kerk van Kwaremont en houden ter hoogte van een grote hoeve, waar de baan naar links draait, dezelfde richting aan. We lopen onder een hoogspanningsleiding door en via een zigzaggende veldweg komen we uit bij de drukke N36. Met de nodige voorzichtigheid steken we deze baan over en komen we opnieuw uit aan de kerk en het dorpsplein van Kwaremont waar we ’s morgens gestart zijn

 

top

 

 

Dendermonde

Op 2e kerstdag 2015 trokken we richting Dendermonde en parkeerde de auto bij het station. De winterkleren hadden we niet nodig, want het leek eerder lente. We vertrekken in noordelijke richting en gaan in de richting van een groot schoolgebouw. We wandelen langs de vijver van de “Hollandse vestingen” uit 1822. In de volksmond worden deze vijvers ook de "Brusselse Forten" genoemd. We volgen het Dr. Malbrain-pad tot we uitkomen op een T-splitsing ter hoogte van de Oude Dender. Hier zien we de vertrouwde wit-rode markering en deze keer is het die van de GR5A Zuid. De GR5A, ook wel wandelronde van Vlaanderen genoemd, is een grote wandellus rond het oude graafschap Vlaanderen. De route is 560 km lang en is hiermee één van de langste rondwandelwegen in Europa. Wij bevinden ons op het zuidelijke deel dat van De Panne naar Antwerpen loopt. Het pad loopt door de Moeren, de West-Vlaamse heuvelstreek, de valleien van Leie en Schelde, de Vlaamse Ardennen, de Denderstreek en het Scheldeland. Het noordelijke deel gaat van Antwerpen via Hulst, Maldegem, Brugge en Oostende terug naar het beginpunt in De Panne. Het zuidelijke gedeelte is een onderdeel van de Europese Wandelweg E2 die van West-Ierland naar Nice trekt. We buigen meteen linksaf en wandelen nu langs de andere kant van de vijver. Volgens het wandelboekje moeten we rechtsaf als we rechts een bord “internaat” zien. Het bord zien we niet en dus laten we ons leiden door de GR-tekens. Deze sturen ons langs de sportvelden van de school en we zien het Dr. Malbrain-pad naar rechts weg buigen. Verderop gaan we op een T-splitsing rechtsaf en wandelen in zuidelijke richting tot bij de spoorlijn Dendermonde – Gent. Ter hoogte van de spoorovergang zien we het, volgens de topo, bekende café ’t Bareelke. Wat verder gaan we rechtsaf en komen we uit bij een wandelboom van de GR5A/GR128. We kruisen de Steenbeek en lopen onder een hoogspanningsleiding door. Dit brengt ons in het natuurgebied Bellenbroek dat bestaat uit weiden en beken. In de winter wordt dit gebruikt als overstromingsgebied om de stad Dendermonde watervrij te houden.

vijver sas

Vijvers "Brusselse Forten"

Sas op de Dender in Mespelare

kerk sasbrug

Kerk van Mespelare

Oude sasbrug in Gijzegem


We doorkruisen het “Bellenbroek” en de kruisen opnieuw de Steenbeek. De GR leidt ons naar de Dender en via een stijgende weg komen we op de dijk van Denderbelle. We volgen de dijk naar links en wandelen tot aan het sas van Denderbelle. Via een aantal sasbrugjes steken we de Dender over en vervolgen onze weg op de andere oever. Na zo’n 400m buigt de GR af naar rechts en wandelen we naar de kerk van Mespelare. Het dorp is één van de oudste van Oost-Vlaanderen want in de 2e eeuw stond hier al een Romeinse villa. We verlaten Mespelare en gaan op weg naar Gijzegem. Aan de rand van dit dorp moeten we de eerste straat naar links nemen. In de topo spreken ze van de Lindenlaan, maar het is de Berkenlaan. We volgen de GR-markering naar links en maken een bocht rond het centrum. Indien je naar het centrum wil gaan, moet je op de Denderstraat naar rechts gaan. Wij gaan linksaf en de weg gaat lichtjes omhoog. Zo komen we opnieuw uit aan de Dender die we oversteken. Hier verlaten we de GR5A die richting Hendersem loopt. Hier zoeken we een plekje om te zitten en halen de boterhammen uit de rugzak. Na de lunch wandelen we naar Wieze en kruisen de Oude Dender. Op een T-splitsing houden we links aan en volgen deze weg tot bij het “Het Neerhof”. Deze mooi gerestaureerde boerderij dateert van 1653 en als je hier rechtdoor gaat, kom je in het centrum van Wieze. Wij gaan linksaf en maken op die manier een ruime bocht rond het “kasteel” van Wieze. De 15e-eeuwse waterburcht verdween in het eerste kwart van de 19e eeuw en werd vervangen door een landhuis. In 1875 werd ook dit landhuis gesloopt en vervangen door de huidige constructie in neo-Vlaamse-renaissancestijl. Na 1,5 km komen we uit op de Nieuwstraat ter hoogte van café-feestzaal “De Ajuin”. Hier gaan we linksaf in de richting van Derderbelle, maar 300m verlaten we deze weg naar rechts.

kerk boederij

Kerk van Wieze

Boerderij "Het Neerhof"

wegwijzer beek

Lijkt me sterk ...

De Steenbeek in het Bellenbroek


We passeren langs een vervallen kapel en gaan dan links een veldweg in. We lopen door fruitplantages, maar in de winter zijn dit ook maar “gewone” bomen. Verderop zien we aan onze rechterzijde de boerderij van de paters Capucienen van Dendermonde. We steken de Steenbeek over en komen zo in de wijk “Fonteintje”. Je kan de route iets inkorten door linksaf te gaan. Wij gaan naar recht en maken door de velden een ruime bocht rond de wijk. Dit brengt ons op fietsknooppunt 32 alsook op de kruising van de wegen Denderbelle-Lebbeke-Wieze. We gaan naar links en verderop kruisen we de weg Wieze-Denderbelle. Net voorbij de Grote beek (in de topo spreken ze van Hoofdbeek) nemen we de eerste veldweg naar rechts. Ook nu wandelen we door een natuurgebiedje en dat leidt naar Denderbelle. De veldweg gaat over in een asfaltweg en we komen uit bij het kerkje van Denderbelle. De beschermde dorpskerk van Sint-Martinus dateert uit de 16e eeuw. Aan de kerk gaan we naar links en buigen dan weg in NO-richting. We passeren langs het kerkhof en wat verder ook langs een mooi gerestaureerd kapelletje. Zo komen we uit op de weg naar Denderbelle die we naar links volgen. Ook hier we een dijk die het overtollige water in het Bellebroek moet houden. Je kan deze weg volgen en zo opnieuw naar het station wandelen. Maar het is veel rustiger wandelen als je links weg buigt in de richting van de voetbalvelden. Zo is het ook beschreven in de topo. Voorbij de voetbalvelden komen we op een weg die een fabriek loopt. We gaan naar rechts en via de Boonwijk komen we aan een moderne kerk. We wandelen rond de kerk en verder komen we aan een spoorlijn. We zijn u vlakbij ons vertrekpunt en kruisen de spoorlijn. Iets verder staan we opnieuw op het stationsplein.

 

top

 

 

 

 

Munkzwalm

Voor deze dagstapper rijden naar het station van Munkzwalm waar we de auto parkeren. De Zwalmstreek wordt wel eens het twaalfdorpenparadijs genoemd, omdat het vroeger bestond uit een dozijn zelfstandige dorpjes. We wandelen langs de spoorlijn in westelijke richting en passeren langs een sporthal en een bibliotheek. De weg draait even naar rechts weg en op een T-splitsing houden we links aan. Dit brengt ons op een kruispunt waar we naar rechts afbuigen. Voor ons ligt de Zwalm en als we de beek bereiken zien we de ook wit-rode markering. We bevinden ons hier op de GR 122 die start in Hulst, vlakbij de Westerschelde, en dan via het Scheldeland naar Doornik loopt. Tijdens deze wandeling zullen we klein stukje op deze GR wandelen waar wind- en watermolens getuigen van het verleden.  Langs de Zwalm leiden de GR-tekens ons tot bij de IJzerkotmolen. Deze molen ligt in het zogenaamde “Klein Zwitserland” op een bijpas van de Zwalm die sinds recente ingrijpende waterhuishoudkundige werken als hoofdloop fungeert.De molen heeft in zijn bestaan merkwaardig veel verschillende functies gekend: papiermolen ijzermolen, kopermolen, oliemolen engraanmolen. De molen dateert van 1576 en was oorspronkelijk de oudste papiermolen in de Nederlanden. Vandaag is het een café maar voor een eerste stop is het nog wat vroeg. We blijven de Zwalm stroomafwaarts volgen tot we aan de straat “De Dries” komen. Hier gaat de GR 122 naar rechts naar het kerk van Sint-Maria-Latem. Wij blijven de Zwalm volgen en dat brengt ons bij de Ter Biestmolen. De oudste vermelding dateert van 1063. Hij zou toen afhangen van de abdij van Ename. De molen deed oorspronkelijk dienst voor het malen van graan en voor de productie van olie van lijnzaad, raapzaad en koolzaad. In 1883 liet de nieuwe eigenaar verbouwings- en vergrotingswerken uitvoeren. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd door de Duitse bezetter in de molen een generator gezet voor de productie van elektriciteit. Deze generator staat nog steeds in het bijgebouw van de molen.De molen was actief tot in 1970. Hij werd stilgelegd een jaar nadat molenaar Gerard Leys bij het smeren van de as verongelukte. Op 28 juli 1983 werd de molen beschermd als monument en na verbouwingswerken in 1988 kwam er een taverne en restaurant in de molen. Ter hoogte van de molen gaan we rechts af en dit brengt ons bij de N46.

Zwalm molen

Langs de Zwalm

IJzerkotmolen

molen molensteen

Terbiestmolen

Molenstenen van de Stampkotmolen


We steken de weg schuinrechts over en wandelen in de richting van de kerk van Sint-Maria-Latem. Op de volgende T-splitsing zien we opnieuw de GR 122 die we naar links volgen in de Lange Muntstraat. De GR wordt onze leidraad tot in Dikkelvenne, maar eerst gaan we richting Hermelgem. Voor we dit dorpje bereiken komen we aan de Stampkotbeek. Net voor de beek buigt de GR rechtsaf en we volgen het pad stroomopwaarts. We passeren langs de plaats waar vroeger de Stampkotmolen stond. Vandaag zie je op deze plaats alleen nog de molenstenen staan. Verderop steken we de baan Hermelgem-Meilegem en een betonbaantje leidt ons langs fruitplantages. Mede door de herfst zijn het een stel kale bomen. Op het einde van de weg gaan we naar rechts en links zien we een oude Scheldearm met bijbehorend natuurgebied. Dit gebied behoort toe aan de Kaaihoeve die werd opgebouwd  in de tweede helft van de 18de eeuw. De Ferarris kaart uit 1771-1775 toonde voor het eerst aan dat er drie kleine constructies werden waargenomen op de plaats waar De Kaaihoeve nu staat.Aan de hoeve werden er verschillende restauratiewerken uitgevoerd. Men behield aan de buitenkant de cultuurhistorische waarde en authenticiteit van het gebouw.De Kaaihoeve is vandaag de dag een natuureducatief bezoekerscentrum dat er is voor scholen, kinderen, gezinnen en bezoekers die de natuur willen (her)ontdekken.Een stuk voorbij de hoeve verlaten de oude Scheldearm en buigen we af in noordelijke richting. Een pad tussen de weilanden brengt ons tot aan een weg in Dikkelvenne. We bevinden ons 200m ten zuiden van de kerk en daar verlaten we de GR 122. We maken een ommetje langs het kasteel van Baudries ook wel Beau-dries of Dickelvenne genaamd. De geschiedenis van dit omwalde kasteel gaat terug tot de middeleeuwen. In de 18de eeuw werd het huidig uitzicht bepaald, in rococo stijl. In de 19de eeuw onderging het belangrijke wijzigingen. Vandaag zij het kasteel en bijhorend park beschermd en af en toe open voor bezoek.

hoeve kerk

Kaaihoeve

Kerkje van Dikkelvenne

monumentje molen

De brouwer roert en proeft in Dikkele

Zwalmmolen


Na het ommetje langs het domein krijgen we nog een klein stukje GR onder de schoenen. Wanneer we een grotere weg oversteken verlaten we de GR en wandelen we in oostelijke richting naar Beerlegem. Onderweg steken we de Boeversbeek over  en na ruim 1,5km komen we uit op de N415. We volgen deze baan naar rechts tot we uitkomen bij de kapel van Beerlegem. We laten dus het centrum rechts liggen en wandelen naar de kerk van Dikkele. Het was vroeger een rustig landbouwdorpje en is gelegen in het dal van de Munkbosbeek. Er staat een opvallend beeld van “de brouwer” dat herinnert aan de bezigheid van weleer. Voorbij de kerk buigen we af naar het zuiden en wandelen we richting Hundelgem. Voor we de Hudelgemsesteenweg (N46)bereiken, passeren we volgens detopo  de gebouwen van vervoersmaatschappij Raoul. Anno 2015 is er een Aldi gevestigd in deze gebouwen. We steken de drukke N46 over en aan de overzijde houden we dezelfde richitng aan. Een smalle betonweg leidt ons opnieuw naar de Zwalmvallei en voor ons zien we reeds de kerk van Zwalm. Het is niet de enige kerktoren die van hieruit te zien is. We wandleen niet rechtstreeks naar de kerk , maar maken nog een ommetje langs de bekendste molen in deze regio: de Zwalmmolen. De molen is meer dan 1000 jaar oud en was eeuwenlang in bezit van de Gentse Sint-Pietersabdij. Tot 1964 was deze molen in gebruik, aangedreven door de Zwalmbeek. Het duurde tot 2010 voor de molen werd maalvaardig gerestaureerd werd en voorzien van een kleine waterkrachtcentrale. We steken de Zwalm over en wandelen over de linkeroever naar rechts. We volgen opnieuw de GR 122 die ons tot bij de Zuidlaan brengt. Hier gaan we links af en wandelen we terug naar het station van Munkzwalm.

 

top

 

 

 

 

 

Gent

We starten deze wandeling ter hoogte van het Drongenplein vlakbij de voormalige abdij. Deze abdij domineert het uitzicht van de dorpskom van Drongen en we steken het Drongenplein over in ZO-richting. We passeren het politiekantoor en steken via een boogbruggetje de Leie over. De wit-rode markering van de GR 128 Oost leidt ons langs restaurant “De Karpel” en stuurt ons verderop de oever van de Leie op. Deze blijven we volgen tot de Leie splitst: we zijn op het punt “Drie Leien” genaamd. We blijven dezelfde richting aanhouden en na de volgende bocht zien we de toren van het kerkje van Afsnee tussen de bomen. We negeren de Pontstraat en de Kromme Hamlaan en blijven de Afsneese Dijkweg volgen. War de Leie een scherpe bocht naar rechts maakt, gaan we links de Keismeers in. Nog steeds vergezeld van de GR 128 gaan we naar het noorden. Voor ons zien we de spoorbrug opduiken en links van ons zien we een meertje met een grillige vorm liggen. Het is de Oude Leie die bij hoog water aanzwelt. Deze plek is hier bekend als de “Piereput en wat verder ligt het gelijknamige café. Via de spoorwegbrug steken we de Ringvaart over en aan de overzijde blijven we evenwijdig langs de spoorweg lopen. Vanaf hier krijgen we het gezelschap van de LF 53 (Arteveldefietsroute) die van De Panne komt. We volgen deze fietsroute tot in het centrum van Gent. Onderweg passeren we langs een in onbruik geraakte skiheuvel en de ingang van het recreatiedomein "De Blaarmeersen". We gaan hier naar rechts via een klinkerpad, maar iets verder rechtsaf. We komen opnieuw aan de Leie die ons zal gezelschap houden tot aan de oude haven van Gent.

abdij kerk

Voormalige Norbertijnenabdij in Drongen

Kerk van Afsnee

skiheuvel kanaal

De in onbruik geraakte skiheuvel

Langs de Leie in Gent


Voor ons zien we de hoge gebouwen van den watersportbaan opdoemen. We blijven de Leie volgen en kruisen de stadsring, onder de Jan Palfijnbrug door. Zo komen we in het stadscentrum van Gent, waar het goed uitkijken is naar de markeringen. Het si zondag, maar de nieuwjaarsdrink van de stad Gent maakt dat het op de koppen lopen is in het stadscentrum. Ter hoogte van de Graslei gaat het toch mis en we zijn de markering kwijt. Dankzij een politieman geraken we toch aan de Lakenhalle. We verlaten de GR 128 en zetten onze wandeling verder in oostelijke richting. We lopen langs via de Sint-Baafsabdij en het grote begijnhof naar het stadhuis. We bevinden ons nu op de Botermarkt en voorbij het stadhuis gaan we op weg naar de Groentenmarkt. Verderop komen we op het Sint-Veerleplein en passeren we achtereenvolgens het Gravensteen en de Oude Vismijn. We komen opnieuw aan de Leie die we aan onze linkerzijde houden. We verlaten het centrum van Gent in westelijke richting en komen zo in het oude Sint-Elisabethbegijnhof. Het begijnhof werd opgericht in 1234 en groeide uit tot een begijnhofstad. De begijnen vertrokken in 1874. We lopen via de Begijnhofdries naar de Begijnhoflaan en steken een kruispunt en de Coupure over. Verderop kruisen we de stadsring door onder de brug te stappen en zo komen we op het(schier)eiland Malem, dat door de Leie en haarzijarm bijna helemaal ingesloten ligt. Waar de Leie scherp naar links afbuigt, blijven we de Herdenkingslaan naar rechts volgen. We komen verderop aan de Dongensesteenweg die we met de nodige voorzichtigheid kruisen.

gebouw Graslei

Oude gerechtsgebouw

Graslei

molen kanaal

Hoosmolen

Ringvaart


Verderop komen we aan de Hoosmolen, welke oorspronkelijk een windmolen was voor het droogmalen van het waterrijke gebied van de Bourgoyen. Deze schepradpoldermolen, waar nu enkel nog de romp overblijft, is een replica van de oorspronkelijke houten molen. Naast de molen komen we in het natuurreservaat Bourgoyen-Ossemeersen. Hier heb je de mogelijkheid om de wandeling wat in te korten, maar wij kiezen voor de volledige versie. We houden rechts aan en lopen vervolgens evenwijdig met de vroege spoorwegbedding van de lijn Gent-Zelzate. We hebben vanaf dit pad een mooi uitzicht op het natuurreservaat waar vele water-, moeras- en weidevogels verblijven. We volgen het pad dat gemarkeerd is met houten paaltjes, waarvan de bovenkant blauw geschilderd is. Na 700m slaan we links af en steken een stukje moerasland over. Verderop kan je het pad even verlaten om te pauzeren in een vogelkijkhut. Verderop gaan we rechtsaf (rood geverfde paal) en we lopen in de richting van huizen. Op de asfaltweg gaan we linksen zo komen we aan de brug die ons over de R4 en de Ringvaart zal brengen. Zo’n 250m verder gaan we linksaf en lopen we richting Drongen We krijgen al snel de kerk van Drongen in het vizier en daar staat de auto op ons te wachten voor de terugrit.

 

top

 

 

 

Gottem

Met de door de overheid aangeboden gratis treinritten rijden we naar Deinze. Vanaf het station wandelen we via de Georges Martensstraat en de Guido Gezellelaan tot aan de Leie. We steken de Leie over en gaan via de trappen links naar beneden. Hier zien we de wit-rode markering van de GR 128 en deze volgen we naar rechts. Waar de Leie een bocht naar links neemt, zien we een reuzenrad staan. Even denken we aan “kermis”, maar we zien geen andere attracties. We wandleen tussen het rad en de kerk en gaan rechtsaf. We wandelen nu over de “uitgerekte” markt tot we links tussen 2 gebouwen een wegje in kunnen. We komen in een klein park en wandelen tussen 2 “vijvertjes” door en buigen af naar rechts. Het pad komt uit aan het Schipdonkkanaal en via de een brug willen we het kanaal oversteken. Aan de voet van de trap staat er een bord dat de brug is afgesloten omwille van werken, maar we zien er wel auto’s overrijden? Dus gaan we toch een kijkje nemen en blijkt dat er 1 rijrichting is afgesloten. Het volledige baanvak is dus “voor ons” en aan de andere kant gaan we opnieuw naar beneden via een trap. Onderaan deze trap zien we geen enkele aanduiding dat de brug zou afgesloten zijn. We gaan rechtsaf en wandelen tot aan een soort draaikom van het Schipdonkkanaal. Hier komen we uit bij de route van de Dagstapper en houden rechts aan. We wandelen tussen enkele boerderijen door en buigen weg naar links. Na de tweede splitsing gaan we ter hoogte van kapelletje links een smal paadje is. Door de weide wandelen we tot aan de Oude Leie waar het pad naar rechts loopt. Het is een vrij vochtig gebied, maar gelukkig liggen er op meerdere plaatsen knuppelpaden. Hier en daar zou men wel wat herstellingen mogen uitvoeren, maar we geraken er met droge voeten door. Hier en daar zitten er vissers verscholen die helemaal geëquipeerd zijn, tenten inbegrepen. We wandelen onder een HS-lijn door en blijven de oever volgen.

Kerk rivier

Langs de Leie in Deinze

Oude Leie

brug knuppelpad

Spoorbrug over de Oude Leie

Op één van de knuppelpaden


De Oude Leie maakt een bocht naar links en loopt onder een spoorwegviaduct door. Net voor het viaduct gaan we rechtsaf tot op een asfaltweg. We kruisen de spoorlijn en ter hoogte van de kerk aan we rechts het “centrum” van Grammene in. We komen opnieuw uit bij de spoorlijn en gaan linksaf. Ter hoogte van een overweg kiezen we voor een onverhard pad dat evenwijdig blijft lopen met de spoorlijn. Even verderop maakt het pad een U-vorm, maar komt opnieuw uit langs de spoorlijn. Ook hier hebben ze een strook voorzien van knuppelpaden, wat hier en daar echt wel nodig was. Het pad buigt nogmaals weg van het spoor, maar ook nu gaat het verderop opnieuw naar rechts. We komen uit bij een volgende overweg en hier staat een mooie wandelboom. Helaas hebben ze er vlak naast een andere wegwijzer geplaatst. Dat wordt photoshoppen. We steken de spoorlijn niet over, maar houden links aan. We blijven deze weg zo’n 750m volgen en gaan dan rechtsaf. Iets verderop zien we voor ons de kerktoren van Dentergem voor ons, maar we wandelen er niet in rechte lijn naar toe. Op de T-splitsing gaan we naar rechts en we zien ook de kerktoren van Wontergem. Wat verder komen we op West-Vlaams grondgebied en steken de Spilbeek over. Net voor we aan een grote weg komen, gaan we linksaf. Verderop steken we opnieuw de Spilbeek over en ter hoogte van een kapelletje kiezen we rechts voor een tegelpad..

monument Wandenboom

Fladrien Lucien Buysse

Wandelboom GR129-GR128

monument kerk

De Vlasser

Kerk van Gottem


Ter hoogte van de eerste huizen gaat het pad over in een straat en buigt weg naar links. We wandelen bijna in rechts lijn naar de kerk van Dentergem. Net naast de kerk vinden we een plekje onder een afdak dat ook windvrij is. Ideaal om een “lunch-stop” te houden. Lang blijven we niet zitten want daar is het te fris voor. Even is het zoeken naar de Gottemstraat, maar een “local” wijst ons de weg. Ter hoogte van Café Riva gaan we links een zo goed als “onzichtbaar” wegje in. Het wegje gaat over in een tegelpad en we wandelen tussen weilanden door. Via wat links-rechts combinatie komen we uit in de Kapittelstaart die we naar links volgen. We wandelen nu evenwijdig met de wat verder naar rechts gelegen Mandelbeek. Zo wandelen we opnieuw Oost-Vlaanderen in en de weg gaat opnieuw over in een tegelpad. Via dit pad komen we uit op de weg van Wontergem naar Gottem. We volgen de weg naar rechts, steken de Oude Mandel over, en wandelen tot op een splitsing net voorbij een HS-lijn. We houden links aan en buigen wat verder rechts weg naar de kerk van Gottem. We bereiken de kerk nadat we de Oude Heirbaan overstaken. We krijgen het gezelschap van de GR 129 en gaan in ZO-richting tot aan de oever van de Leie. We gaan naar links en volgen de rivier tot net voor een HS-lijn. We buigen linksweg en wandleen zo tot aan de Oude Leie, ook wel Leiemeander genoemd. Vanaf hier volgt de route de oever tot aan het Schipdonkkanaal. Maar om niet helemaal “hetzelfde” traject te moeten wandelen als vanmorgen aan de overzijde, gaan we verderop rechtsaf. We zien geen markering, maar het zou gaan over de Vlasrotersroute – Lus 1. Wat verder buigt dit pad naar links en loopt tot aan de oever van de Leie. Hier gaan we naar links en dit brengt ons naar het punt waar we vanmorgen de GR volgde. Vanaf hier gaat het via de zelfde weg als vanmorgen terug naar het station van Deinze. Door deze aanlooproute komen we uit op 28,65km.

 

top

 

 

 

Schoonaarde

We vertrekken aan het station van Schoonaarde en gaan via de Statiewegel naar de N416, die we naar rechts volgen. We steken de weg over en lopen via de Oude Brugstraat tot aan de Schelde. We nemen de trap die ons boven op de brug brengt en steken de Schelde over. Aan de overzijde gaan we via een identieke trap terug naar de Scheldedijk die we naar links volgen. Na 500m verlaten we de eigenlijke Scheldedijk en buigen we mee naar rechts. We lopen nu op de dijk van het overstromingsbekken die we 200m verder ook verlaten. Via een zandwegje komen we uit in de Sarosstraat, waar we ook de wit-rode markering van de GR 128 zien. We volgen de GR naar links en de asfaltweg gaat opnieuw over in een zandweg. We negeren de zijwegen en passeren ondermeer de Hoge Berg. Veel hoef je je bij deze berg niet voor te stellen. Nabij de Scheldemeersen vind je op verschillende plaatsen zanderige, hoger gelegen plaatsen aan. Die kregen in het vlakke langschap al vlug de naam “berg” mee.

Station Scheldedijk

Vertrek en aankomst aan het station van Schoonaarde

Op de Scheldedijk


Ook het centrum van Berlare is gebouwd op zo’n zandberg. Deze zijn meer dan 10.000 jaar geleden ontstaan in de ijstijd toen de rivierbedingen droog vielen en van daaruit zand ging verstuiven. We blijven de markeringen van de GR 128 volgen en komen in het gehucht Sluis. Op een T-kruispunt gaan we linksaf en verderop komen we aan een zuiveringsstation. Van het in de wandelgids beschreven “vervallen gebouwtje” is niets meer te zien, want het is nu mooi gerenoveerd. We verlaten hier de asfaltweg en ook de GR 128. We lopen nu door het natuurgebied Berlarebroek dat het oostelijke gedeelte van de oude Scheldemeander omvat. Dit natuurgebied is deels toegankelijk voor het publiek via allerlei wandel- en fietspaden. In het kader van de turfwinning werd het oostelijke gedeelte van de oude Scheldemeander opnieuw uitgegraven. Daardoor evolueerde het tot een groot wateroppervlak. In 1862 werd het water weggepompt. In de jaren 1914-1918 lag de kolenpomp echter stil en kwam het gebied vanzelf weer onder water. In 1926 werd het definitief drooggelegd.

kapel veldweg

Bareldonkkapel

Op weg naar Berlare Broek

veerboot veld

Veerboot voor fietser en voetgangers

Op weg naar Schoonaarde


De vrijgekomen grond werd bebost met wilgen voor de mandenvlechterij. Na de Tweede Wereldoorlog werden populieren voor de lucifersfabricage aangeplant door Union Alumettière. Verderop steken we de Broekse Vaart over en zo komen we uit op een asfaltweg. Hier zien we ook de wit-rode GR-tekens weer opduiken. We volgende GR naar links en lopen verder langs een brede sloot. Zo komen we uit op de geasfalteerde Donklaan, waar we naar rechts gaan. Tussen de huizen door zien we het Donkmeer liggen. Iets verder komt de N467 de Donklaan van rechts vervoegen en we blijven deze drukkere weg nog even volgen. Ter hoogte van huisnummer 22a gaan we rechts een veldweg in. Dit voorkomt dat we de drukke weg moeten volgen tot in het centrum van Donk. De veldweg gaat over in asfalt en bij de eerste straat naar links verlaten we de GR en gaan we naar de Bareldonkkapel. In Donk gaan we via plaatselijke wegen een kleine lus ten noorden van het centrum maken. We passeren langs het natuurgebied Turfput en komen verderop aan een waterwinningsgebied. Hier zien we ook de GR-tekens weer opduiken en we volgen de GR naar links. We passeren Donk langs de oostzijde en de GR leidt ons door het Broekbos. We blijven de GR128 volgen tot we opnieuw aan de Schelde zijn. We komen op de Scheldedijk ter hoogte van het voetveer dat elk half uur de overzet voorziet. We gaan rechtsaf op de dijk en hoeven dus niet op het veer te wachten. DE GR 128 maakt wel gebruikt van het veer. We blijven de Scheldedijk volgen tot we opnieuw aan de brug in Schoonaarde komen. We steken de brug over en lopen terug naar het station.

 

top

 

 

 

 

 

Moerbeke-Waas

We parkeren de auto aan de kerk in Moerbeke-Waas en als we onze wandelschoenen aantrekken, krijgen we al meteen gezelschap. Een vrouw spreekt ons aan met de vraag waar we naartoe wandelen. Nog voor we hierop antwoorden, begint ze een lijst met bezienswaardigheden op te sommen die we zeker moeten bekijken. Ze zat vroeger in de plaatselijke wandelvereniging en heeft meerdere wandelingen begeleid. Nadat we onze schoenen hebben aangetrokken, wenst ze ons een mooie wandeltocht toe en zien we haar achter de kerk verdwijnen. We wandelen naar het in zuidelijke richting naar het Lindenplein en passeren langs het gemeentehuis en de voormalige brouwerij Plasschaert. Op het plein staat een standbeeld van August Lippens en we wandelen via de Plaisantstraat langs de muur van het voormalige kasteelpark. Wat verder kruist een fiets- & wandelpad de straat en gaan we linksaf. We bevinden ons op de bedding van de voormalige spoorlijn van Moerbeke naar Sint-Gillis-Waas en volgen deze tot we aan het station van Moerbeke uitkomen. Vandaag rijden hier geen treinen meer en een deel van het voormalige stationsgebouw is omgebouwd tot bibliotheek. Het stationsgebouw zelf is vandaag een bescherm monument. Volgens de topo moet je vervolgens een kort stukje Statiestraat volgen, maar het is een serieus lang stuk. Waar de Statiestraat samenkomt met de Spoorwegstraat gaan we links de Melkerijstraat in. We moeten hiervoor wel een klein ommetje maken, want een hek verhindert dat je meteen de straat in kan. De straatnaam (Spoorwegstraat) laat vermoeden dat er hier vroeger treinen hebben gereden. Het spoor verbond Moerbeke met Gent-Zeehaven en werd de laatste jaren enkel nog gebruikt om suikerbieten naar de suikerfabriek te vervoeren. Via de Melkerijstraat wandelen we tot aan de Terwestvaart, die we naar rechts volgen. Op de T-splitsing gaan we links de Keizershoek in en zo’n 500m verder komen we aan de restanten van de jeugdherberg Francipany. Hier zien we de wit-rode markering van de GR122 opduiken en dat wordt onze leidraad voor de volgende kilometers.  We gaan linksaf en tot aan de ingang van het natuurreservaat “ Het Heidebos”.

kerk standbeeld

Kerk van Moerbeke

Lindenplein met standbeeld A. Lippens

station brug

Voormalig station Moerbeke-Waas

Terwestbrug


Net voor de ingang nemen we links een smalle betonweg die verderop een spoorweg kruist. Althans dat is wat er in de topo staat, want anno 2015 is de spoorweg weg. Enkel op de weg zelf zie je nog 2 stukken rail liggen. We houden dezelfde richting aan tot we uitkomen bij de Wachtebekesteenweg. We steken deze over en wandelen in dezelfde richting verder. We bevinden ons in de Fortstraat waar eeuwen geleden het fort Terwest stond. Verderop komen we uit bij de Terwestbrug over de Moervaart. De Terwestbrug is één van de vijf balanceerbruggen en werd in 2001 als monument beschermd. We steken de vaart over en gaan linksaf. Na 50m kiezen we rechts een kasseiweg en gaan we op weg naar het voormalige kasteel ‘Wulfsdonk’, het buitenverblijf van Graaf R. Lippens. Ter hoogte van het kasteel buigen we af naar links en verderop naar rechts. We wandelen we langs de droogstaande gracht tot we uitkomen op een T-splitsing. Links zien we het natuurgebied De Turfmeersen, een gebied dat zijn naam dankt aan de vroegere turfwinning in dit gebied. Op de T-splitsing gaan we rechtsaf en via enkele haakse bochten komen we uit in de Ethosdreef. Deze dreef is als landschap beschermd en leidt ons naar het gehucht Etbos. Nog steeds de GR122 volgend, komen we uit bij de Ethosbrug over de Zuidlede. Indien je de burg oversteekt, kan je de wandeling met ruim 4 kilometer inkorten. Wij gaan rechtsaf en volgen de kronkelende Zuidlede tot aan het begin van het provinciaal domein Puyenbroeck. We steken de Stenenbrug over en buigen af naar links. Wat verder wordt de weg gescheiden door een gracht en bij de eerstvolgende veldweg gaan we linksaf. De weg kronkelt zich een weg door het landschap en we komen uit bij een bosje. Hier gaan we rechtsaf en 100m verder doen we dat opnieuw. We passeren langs een boshuisje en op het einde van de dreef komen we uit aan de Olentsgracht. Hier zien we opnieuw de vertrouwde wit-rode markering van de GR122 opduiken die we naar links volgen. We volgen de Olentsgracht tot aan de brug en verlaten daar de GR122. We steken de brug over, maar blijven wel de gracht volgen, maar nu op de andere oever.

kasteel kapel

Kasteel Wulfsdonk

Kruiskapel

kanaal brug

Kanaal van Stekene

Coudebormbrug


We passeren verschillende oude pompstationnetjes die deel uitmaken van het ontwateringsysteem van  de Polder van Moervaart en Zuidlede. We houden dezelfde richting aan tot we via een brug over de Zuidlede kunnen. We gaan rechtsaf en komen uit op de baan Eksaarde – Moerbeke. Hier zijn verschillende cafés, maar de laten we voor wat ze zijn. We gaan naar rechts en vlak voor de school kiezen we links voor een grindweg. Zo’n 300m verder komen we aan een asfaltstrook: vandaag is het een fiets- en wandelpad, maar vroeger lag hier de spoorlijn Moerbeke – Lokeren. We steken schuinrechts over en wandelen langs voetbalvelden tot we uitkomen op een vijfsprong. Hier zien we de zeshoekige bordjes van het Liniewegelpad dat de volgende kilometers onze gezel wordt. Het pad leidt ons naar de Kruiskapel waar we de grindweg blijven volgen. De bordjes van het Liniewegelpad leiden ons tussen akkers en weilanden naar de weg Eksaarde – Sinaai. We steken de weg over en volgen het fietspad naar links tot aan de Sinaabrug. Deze brug hebben we al eens gezien, want de dagstapperswandeling 11 passeert ook langs hier. Net voor de brug gaan we links en de asfaltweg gaat al snel over in een aardenweg. We blijven de Moervaart volgen die in het begint nog even kronkelt, maar nadien wordt het lange rechte stukken. Onderweg zien we aan de overzijde het Kanaal van Stekene afbuigen, maar wij blijven de Moervaart volgen tot aan de Koudenbormbrug. Op het naam bord aan de brug wordt Koud wel met een C geschreven, in tegenstelling met de naam in de topo. We steken de brug over en volgen de Oostvaart in noordelijke richting. Na 400m kruist een geasfalteerd fiets- en wandelpad onze weg en we slaan linksaf. We bevinden ons op de voormalige spoorlijn van Moerbeke naar Sint-Gillis-Waas. We blijven het fiets- en wandelpad volgen tot de kruising met de Drongendreef ter hoogte van de gemeenteschool. We volgen het voetpad naast de school en via de Opperstraat en de De Kerckhovestraat komen we opnieuw uit aan de kerk van Moerbeke.

 

top

 

 

 

 

 

Sinaai

Deze dagstapper start aan het station van Sinaai, waar je op een feestdag meer dan voldoende parkeerplaats hebt. Ik vertrek in de richting van de spooroverweg, steek de straat over en wandel de doodlopende Pater Christophestraat in. Het in de topo vermelde fietsnetwerkplaatje van de Landschapsfietsroute is me ontgaan. Ik volg de slingerende weg in ZW-richting tot op een T-kruispunt, waar ik naar rechts ga. Zo’n 10 meter verder zie ik de geel-rode markering van de streek-GR Reynaertpad opduiken en sla links af. Deze streek-GR loopt vanuit het versterkte stadje Hulst door het Verdronken Land van Saeftinghe en via het levendige stadje Sint-Niklaas naar Rupelmonde. De route is 102 km lang en volgt de sporen van Reynaert de Vos. Van deze Streek-GR worden alle plaatsen die vermeld zijn in het Reynaert-epos met elkaar verbonden. Dit verklaart het grillige verloop van deze route. De hoogspanningsleiding aan de linkerzijde wordt een tijdje de leidraad qua richting. Het pad loopt langs een bosrand en wordt verderop opnieuw verhard. Ik bevind me op de Hanneweestraat en blijf deze volgen tot op een kruispunt met de Luitentuitstraat. Hier sturen de GR-tekens je naar links en ik wandel onder de hoogspanningsleiding door. Ter hoogte van de Heirebaan sla ik rechtsaf en hou hierbij de hoogspanningsleiding aan mijn rechterzijde. Zo kom ik uit op de Hulstbaan, die ik naar links volg. Wat verder buigt de streek-GR Reynaertpad weg naar links, maar ik blijf de Hulstbaan volgen. Aan de rechterzijde van de weg passeer ik de Lysdonckhoeve, maar deze gaat verscholen achter struiken en bomen. Het is een overblijfsel van een voormalig omwald klooster. Ter hoogte van de Leestraat ga ik rechtsaf. Deze kaarsrechte gekasseide weg loopt opnieuw onder de hoogspanningsleiding door en naast de weg ligt de Leebeek. Na bijna twee kilometer kom ik uit bij de Leebrug en ga daar rechtdoor. Het is een onverhard pad dat de Leebeek blijft volgen en verderop stroomt de Leebeek in de Moervaart. Vlak voor de samenvloeiing steek ik de Leebeek over via een brug en wandel verder langs de Moervaart tot aan de Sinaaibrug.

station landweg

Station van Sinaai

Herfstkleuren

hoeve brug

Hoeve langs de route

Sinaaibrug


De in de topo voorgestelde rustpauze in het Keizershof laat ik voor wat ze is (is trouwens nog gesloten) en ga rechtsaf. Ik bevind me in de Keizerstraat en wandel naar de wijk Zwaanaarde. Ik kom uit bij een driehoekig pleintje met een kunstwerk van Frans Herbaut. De schaapsherder met hond is werd gebaseerd op Jozef Smekens, de laatste schaapsherder uit de omgeving. Ter hoogte van het pleintje buig ik linksaf en verlaat Zwaanaarde in noordelijke richting. Zo’n 400m verder net voor een kruisbeeldje kies ik voor een veldweg naar rechts. 500m verder buig ik opnieuw af naar het noorden en steek de Fonderiebeek over. Ik blijf dezelfde richting aanhouden tot ik uitkom bij de Cadzandstraat. Deze gekasseide weg volg ik naar rechts en ik bevind me in het natuurgebied “De Fondatie van Boudelo”. De Fondatie van Boudelo is grotendeels gelegen ten zuiden van het Kanaal van Stekene in Sinaai en is een van de waardevolste natuurgebieden van het Waasland. Het ligt niet alleen in één van de laatste stiltegebieden in Oost-Vlaanderen, maar ook het gefundeerd natuurbeheer heeft er een sterke invloed. De benaming 'Fondatie van Boudelo' kent zijn oorsprong ongeveer 800 jaar geleden. Deze gronden hoorden immers bij de schenking toen de abdij van Boudelo werd gesticht. Ondertussen was wel de naam “Fondatie” in gebruik gebleven, maar was het verband met die verdwenen abdij bijna onbekend geworden. Zo bereik ik Hondsnest en daar houd ik dezelfde richting aan.

standbeeld kruisbeeld

Schaapsherder met hond

Kruisbeeld in de Weimanstraat

kerk kapel

Kerk van Puivelde

Boskapel


Ik krijg opnieuw het gezelschap van de vertrouwde geel-rode markering van de streek-GR Reynaertpad. Het pad leidt me in oostelijke richting en ik blijf de Cadzandstraat volgen tot op het einde. Dit brengt me in de Waterstraat ter hoogte van een kruisbeeld en daar buig ik linksaf. De weg steekt de Ransbeek over en na een kleine kilometer ga ik rechts een brug over. Dit leidt met naar het centrum van Puivelde dat ik bereik door op de Kemzekestraat naar rechts te gaan. Ter hoogte van de kerk ga ik eerst naar rechts en vervolgens bijna meteen linksaf de Weduwe Voswegel in. Ik wandel in zuidelijke richting en de route leidt me door een fraai stukje natuur. Hier en daar ligt er een haakse bocht, maar in hoofdzaak wandel ik naar het zuiden. Bossen wisselen af met weilanden en zo kom ik aan de gebouwen van hoeve “Gouden Leeuw”. Vlak voor ik de hoeve gaat de streek-GR links een klein pad langs een afsluiting in. Dit brengt me in de Goudenleeuwenstraat waar ik rechtsaf ga. Maar even verder kies ik links voor de Drijschouwenwegel. Het smalle pad gaat verderop over in een bredere weg en na opnieuw een afslag naar links kom ik bij de Boskapel. Ik blijf dezelfde richting aanhouden en zo ko ik uit in de Kouterstraat. Hier ga ik héél even naar rechts en bijna meteen linksaf een smal pad in langs de rand van een naaldbos. Steeds meer naar het zuiden wandelend, bereik ik de Koutermolenstraat die ik blijf volgen tot aan de spoorlijn Antwerpen –Gent. Vlak voor de spoorweg sla ik rechtsaf en volg het fietspad dat me terug brengt naar het station van Sinaai.

 

top

 

 

 

De Klinge

Naast de kerk van De Klinge vind je voldoende parkeergelegenheid en ben je meteen bij het startpunt van deze dagstappers. Op deze wandeling zie je enerzijds de grens tussen de polders en de bossen in het Waasland, en anderzijds steken we de landsgrens af en toe over. Het verhaal van Reynaert de Vos komt geregeld ter sprake in de topo. We vertrekken in oostelijke richting met de kerk in onze rug en wandelen in de richting van een rondpunt. Hier zijn we een standbeeld van een smokkelaar, gezien de nabijheid van de grens werd er vroeger veel gesmokkeld in dit gebied. Verderop ter hoogte van een landbouwbedrijf zien we de vertrouwde wit-rode markeringen opduiken. Het is de markering van de GR 5A die hier samenloopt met de Streek-GR Reynaertland. De volgende 3,5 kilometer zullen we de GR 5A volgen en deze leidt ons ten zuiden van De Klinge in ZW-richting. We komen uit op de Klingedijkstraat die we even naar links volgen. Na 100m gaan we rechts een aardeweg in en deze geeft uit op de voormalige spoorlijn Mechelen-Terneuzen. Deze spoorlijn werd in 1871 in gebruik genomen en de laatste goederentrein reed in 1967 op deze lijn. Vandaag is het een fietspad dat wij naar rechts volgen. Hier en daar zien we nog paaltjes die herinneren aan de vroegere spoorlijn. We komen uit in de Koningsstraat en hier wijken we even af van de route. We volgen de even de variant van de Streek-GR Reynaertland tot bij een rotonde. Hier staat een beeltenis van klompenmaker Ward Van Der Kelen, de laatste klompenmaker van De Klinge. In 1973 stopte hij met het maken van klompen en we zien op de rotonde ook een Reynaertbank.  Na het nemen van wat foto’s keren we op onze stappen terug en zetten we onze tocht verder. We verlaten de voormalige spoorlijn  en gaan linksaf. We wandelen tussen 2 weiden tot op een T-splitsing: hier splitsen de GR 5A en Streek-GR Reynaertland.

standbeeld kerk

Standbeeld van "de smokkelaar"

Kerk van De Klinge

standbeeld markering

Standbeeld van de klompenmaker

Op de streek-GR Reynaertland


De volgende 6,5km zullen we dit streekpad volgen en deze leidt ons eerst door het Stropersbos. Het Stropersbos is een niet te missen natuurparel met zijn statige dreven, waardevolle elzenbroekbossen, open plekken met heide en zijn grote grazers. Samen met de aanpalende groengebieden vormt het Stropersbos één van de grootste bos- en natuurcomplexen in Oost-Vlaanderen. Op het einde van het bos komen we op de zeer drukke N403 die we na wat wachten toch kunnen oversteken. We gaan schuinlinks tussen een vishandel en een gereedschapswinkel door. Iets verder buigen we af naar rechts en wandelen we langs de voormalige Hulsterse of Gentse vaart die in 1315 werd gegraven. Vandaag rest er alleen een smal grachtje. We blijven in ZW-richting wandelen en dat brengt ons bij de kerk in de wijk “Hellestraat”. We steken de straat over en vervolgen onze weg in dezelfde richting. De Streek-GR leidt ons over onverharde paden en een weg naar een T-splitsing met de Polderstraat. Hier verlaten we de streek-GR  die links naar Stekene gaat. We gaan rechtsaf en de volgende 8km moeten we de vertrouwde wit of geel-rode markeringen missen. We gaan in noordelijk richting op weg naar de Stekense wijk ‘De Bekaf’. De wijk dankt zijn naam aan het voormalig fort dat hier gestaan heeft. Eénmaal voorbij deze wijk buigen we opnieuw af richting Stekene. We passeren langs een voormalige zandwinningsput die vandaag gevuld is met zeer helder water en waarin enkele zeldzame planten en diersoorten voorkomen. De put zelf is nauwelijks te zien door de omliggende begroeiing en begrijpelijkerwijs staat er ook een hoge omheining rond.

grenspaal bossen

Grenspaal 282 in Stekene

Langs de Clingse bossen

paddenstoelen spaarbekken

Vliegenzwammen in overvloed

Droog spaarbekken


Verderop komen we bij het kleine kapelletje van Kemel. Gelukkig dat het in de topo staat, want anders loopt je er zo voorbij. Via een links-rechts-links combinatie komen we opnieuw uit in de Hellestraat. Hier zien we een grenspaal wandelen we Nederland binnen. De volgende 2km lopen we over Nederlands grondgebied en dat brengt ons opnieuw aan de drukke N403. We steken deze drukke weg schuinlinks over alsook de grens. Op Belgische bodem gaan we de onverharde Braemstraat in. We komen opnieuw in het bosrijke gebied “De Stropers” terecht en de volgende kilometer negeren we alle zijwegen. Dit brengt ons op een groot kruispunt in het midden van het bos. Hier zien we opnieuw de vertrouwde wit-rode markering van de GR5A die de volgende 2km onze leidraad is. Na enkele honderden meters komen we opnieuw in Nederland terecht. De GR5A leidt ons tot op een kruispunt met LF-wegwijzers. Hier verlaten we de GR opnieuw en gaan in O-richting opnieuw richting De Klinge. We passeren langs enkele spaarbekkens die allemaal droog staan. Een bankje in het zonnetje nodigt uit tot een laatste stop. Na deze stop gaan we verder en zien we voor ons de eerste huizen van De Klinge al opduiken. Iets later zien we ook de kerk en steken we, ter hoogte van grenspaal 276, opnieuw de grens over. Wat verder bereiken we het centrum enzit deze dagstapper erop.

 

top

 

 

 

 

Het Leen

Op een heerlijke lentedag in maart trokken we naar het Meetjesland om de omgeving van Eeklo te verkennen. Starten doen we aan het provinciaal domein Het Leen. Het domein is een 262 ha groot boscomplex met zo’n 36 km aan wandelwegen. In 1993 werd het Provinciaal Bosmuseum, het Bosinfocentrum Het Leen en Bosklassencentrum Hermeleen geopend.  Er is ook een arboretum dat uit meer dan 7000 soorten houtachtige gewassen en vaste planten bestaat. In Het Leen liggen 15 vijvers, waarvan  het water vroeger diende als bluswater bij munitiedepotbranden. Vanaf de parking wandelen we in de richting van de ingang en daar zien we links meteen de geel-rode markering opduiken. We bevinden ons op de streek-GR Uilenspiegel, een grensoverschrijdend lange afstandswandelpad door Oost- en West-Vlaanderen en Zeeuws-Vlaanderen. De route loopt door het vlakke land van polders en kreken, bossen en weiden, kastelen en pittoreske dorpjes. De hoofdroute is een lus van 160 km met in het noorden het polderlandschap en meer naar het Zuiden doorkruis je het Meetjesland. We wandelen niet door de hoofdingang, maar gaan links tussen twee gebouwen door. We blijven eigenlijk de rand van het domein volgen en wandelen in de richting van de hengelvijver. Er zit slecht 1 visser op dit vroege uur, maar op de parking van het domein was het ook nog rustig. We wandelen rond de vijver en houden een ZO-richting aan. Op het zuidelijkste punt buigen we af naar het westen en zouden we voor het eerst de Romanshoeve zien. Door het bos zien we ze niet en wat verder steken we een eerste keer een beekje over. We wandelen aan de andere kant in dezelfde richting verder en buigen verderop weg van de beek. Bij de tweede vermelding zien we in de verte een hoeve staan en we gaan er vanuit dat dit dan de Romanshoeve is. Iets verder kan je links naar een open plek om een foto te nemen. Je staat dan in het plaatselijke geboortebos. Terug op de route vervolgen we onze weg en steken via een brug een sloot over. We bevinden ons nu op de zoutweg: dit was vroeger de route van Brugge naar Gent waarlangs men zout vervoerde. Deze weg leidt ons naar de andere ingang van het domein waar we Het Leen verlaten. Dit is ook de plek waar we het Uilenspiegelpad verlaten en in ZO-richting terug wandelen.

domein water

Provinciaal domein Het Leen

Droge voeten houden

hoeve kapel

Romanshoeve

Kappeletje aan begin van de Stuiver


We wandelen in de richting van een hoeve en deze keer zijn we 100% zeker dat het de Romanshoeve is. We wandelen voorbij de hoeve maar de in de topo vermelde boomgaard is anno 2015 gewoon akkerland. Dit brengt ons aan een wit kapelletje aan het begin van de Stuiver. Hier gaan we rechtsaf en volgen gedurende 700m langs een geasfalteerde weg. Gelukkig is er een fiets/wandelpad, want is er best wat verkeer. Na 700m gaan we links een geasfalteerd wegje is en zijn we ook verlost van het verkeer. Rechts in de verte is de kerk van Zomergem te zien en wij blijven de weg volgen tot we bij het Lievekanaal komen. Kanaal is best een groot woord voor een 3m brede beek. We gaan linksaf en wandelen over een geasfalteerd fietspad langs de Lieve. De Lieve, ook wel ’t Liefken genoemd, is de oudste waterloop in Waterschoot. Het werd gegraven in 1253 en verbond de Leie met het Zwin in Damme. Maar sinds de verzanding van het Zwin had de Lieve geen functie meer. Na anderhalve kilometer komen we bij een eerste brug over de Lieve, maar wij blijven op dezelfde oever. In de verte zien we de Rapenberghoeve en bevinden we ons op het grondgebied Waterschoot. Het was een ontginningshoeve met nu nog een monumentale inrijpoort en een gedeeltelijk bewaarde omwalling. Iets verder gaan we via een tunnel onder een weg door en wandelen tot bij een wit hoevetje. We steken een brugje oever en volgen een kerkwegel in noordelijke richting. Zoals het een kerkwegel betaamt, wandelen we afwisselend links en rechts door het landschap. Dit brengt ons in Waterschoot en daar gaat het een paar keer fout. Ter hoogte van de kerk moeten we Schoolstraat straat in wat we ook doen. Maar er staat een naambordje ter hoogte van de kerk en dus gaan we rechtsaf. Dan zouden we de kinderclub Domino en de Academie voor Schone Kunsten moeten zien. En deze zien we niet … dus we zitten fout. Via een zijstraat wandelen we dan maar terug in de richting van de kerk.

brug kerk

Brug over de Lieve

Kerk van Waarschoot

kasteel spoorlijn

Het "Rattenkasteel"

Spoorlijn Gent - Eeklo


Op weg naar de kerk zien we plots aanduidingen van een school en we besluiten die richting uit te gaan. Zo komen we bij de in de topo vermelde basisschool. We zitten opnieuw op de juiste weg en verlaten Waarschoot in NW-richting. Aan de rechterzijde zien we het “rattenkasteel” in de verte. Het is een overblijfsel van de Onze-Lieve-Vrouw ten Hovepriorij van een cisterciënzenklooster uit de 15e eeuw. Vandaag is het gebouw gerestaureerd de volksnaam Het Rattenkasteel komt ook voor in de strips van Marc Sleen. Wat verder gaat het opnieuw fout met de beschrijving maar na wat zoekwerk gaan we toch de juiste richting uit. Ook ter hoogte van de spoorlijn Gent – Eeklo klopt de beschrijving weer onduidelijk. Op de kruising vlak voor de sporen gaan en pas na de spoorweg is het linksaf. Voor ons moeten we de Lembeekse bossen zien, maar er zijn wel meerdere bossen te zien. We wandelen nu naar een hoeve, waar we tussen de gebouwen door wandelen. Dit brengt ons op een onverharde weg die naar de hoeve Koudekeuken loopt. Hier zien we opnieuw de geel-rode markering van de Uilenspiegelroute die we ons zal vergezellen tot aan het provinciaal domein Het Leen. De weg die we volgen loopt nagenoeg evenwijdig met de voormalige zanderig Antwerpse Heirweg. Deze liep van Brugge naar Antwerpen op de zandrug van Maldegem tot Stekene. We negeren alle zijwegen en komen zo bij de oude bedding van de spoorlijn Zelzate – Eeklo. Vandaag is het een fiets/wandelpad dat we volgen tot op het einde, waar we naar links gaan. Dit brengt ons opnieuw bij de spoorlijn Gent – Eeklo. We steken het enkele spoor over en gaan meteen linksaf. Via het fietspad wandelen we langs het spoor richting Gent. Wat verder buigen we naar rechts en dat brengt ons aan de drukke N9. We steken de weg over en nemen de toegangsweg naar het provinciaal domein. Na 700m staan we opnieuw op de parking die in tegenstelling tot vanmorgen helemaal vol staat.

 

top

 

 

Maldegem

We kiezen een alternatief vertrekpunt om ’s middags in Aardenburg ons lunchpakket te kunnen verorberen. We zetten de auto langs het Leopoldkanaal ter hoogte van de Moershoofdebrug in Sint-Laureins en bevinden ons dan op punt 11 van de dagstapperswandeling. Sint-Laureins ligt in het noorden van het Meetjesland waar er weinig of geen industriële activiteiten zijn. Het is een vlak land met vruchtbare grond omgeven met kreken en grachten. Het is een stil gebied, wat het een ideaal maakt voor vissers, wandelaars en fietsers.
We volgen het kanaal in de richting van Strobrugge en bevinden ons op de GR5A. Via de Lievebrug steken we het Leopoldkanaal over. De Lievebrug is een militaire vakbrug die door de Canadezen gebouwd werd bij de bevrijding van de dorpen langs het Leopoldkanaal. Deze Lievebrug werd ook wel Baileybrug genoemd, naar de Engelse ingenieur Sir Donald Bailey. Hij ontwerp dit type snelbouwbrug voor militaire doeleinden. In de volksmond wordt dit kanaal Den Blinker genoemd omwille van het propere water. Dit in tegenstelling tot de Stinker die vooral zorgde voor de afwatering van rioolwater. We lopen aan de overzijde van het kanaal in dezelfde richting verder en na 1.5 kilometer dalen we de dijk af naar rechts. We lopen naar Strobrugge dat ook bekend staat als ’t Fort, omdat er vroeger een fort heeft gestaan. Langs de N410 staat een wandelboom van de GR5A en GR 130 die hier eindigt.

kanaal brug

Leopoldkanaal

Baileybrug

veldweg kerk

Op weg naar Strobrugge

Kerk van Middelburg


We volgen de weg even naar rechts en gaan vervolgens links een kerkwegel in. We lopen nu op de grens met Nederland en zullen later op de wandeling ook een stuk op Nederlandse bodem wandelen. Af en toe flirten we met de Nederlandse grens wanneer we op weg gaan naar Middelburg. Het pad slingert door het landschap en we zien in de verte reeds de kerktoren van Aardenburg. We komen in het centrum van Middelburg waar tegenover de vroegere gemeenteschool we een schandpaal staat. Deze werd in 1983 opnieuw geplaatst, nadat hij in stukken was terug gevonden in de tuin van de pastorie. Bij het uitlopen van Middelburg steken we ook de grens over en zien we één van de vele gietijzeren grenspalen langs de weg. Via veldwegen en kerkwegels komen we in het gehucht Heille waar de we GR5A verlaten. Via de Zuiderbruggeweg zetten we koers naar Aardenburg. We bevinden ons nu op de streek-GR Uilenspiegelroute, dat gemarkeerd is met geel-rode streepjes. Net voorbij Heille krijgt onze wandelroute het gezelschap van blauw-gele streepjes, meer bepaald de Gravejansroute (een lange afstandsfietsroute van Antwerpen naar de kust). Via een autoluwe weg lopen we naar Aardenburg dat bekend staat als de kikkerstad. Hier staat een fontein staat met 4 kikkers en elke kikker heeft een naam. We maken dus kennis met Dokus, Jannis, Camiel en Gerrit. We zoeken een bank en halen de lunch boven. Na de middagstop lopen we via een fraaie de stad binnen en via de Wetstraat komen we op de markt met het gemeentehuis. We steken het plein over in de richting van het gemeentehuis en gaan rechts ervan de Vleesschouwerstraat in. In de beschrijving van de dagstappersgids spreekt men van de Vijfschouwerstraat, wat dus op het terrein niet blijkt te kloppen. Op het einde van de wandeling bleek dit niet het enige foutje te zijn. Maar de combinatie van tekst en het plannetje zorgt er voor dat je steeds op het juiste pad blijft. We verlaten Aardenburg in oostelijke richting en gaan op weg naar Sint-Kruis. We volgen even de Sint Pietersdijk, maar duiken vrij snel naar rechts.

veld kikkers

Op weg naar Aardenburg

Kikkerstad Aardenburg

kreek brug

Blokkreek

Moershoofdebrug in Sint-Laureins


Dat brengt ons langs de Biezenkreek die we volgen richting Sint Kruis. De Biezenkreek loopt ter hoogte van Sint Kruis breed uit en staat ook bekend als het Grote Gat. We krijgen een eerste keer het kerkje te zien, dat in de volksmond naar de vorm van de toren de peperbusse wordt genoemd. Het dorpje Sint kruis werd door monniken van de abdij Ter Doest gebouwd op een zandrug in het vroegere moerras. We verlaten Sint Kruis in zuidelijke richting, nadien in ZO-richting. Ter hoogte van de Blokkreek buigen we af naar rechts en verlaten we de Uilenspiegelroute. Voorbij de Vrouwenhoekkreek buigen we af naar links en op het volgende kruispunt zien we opnieuw de vertrouwde wit-rode markering van de GR5A. De GR5A brengt ons opnieuw aan het Leopoldkanaal dat we naar rechts volgen. Ter hoogte van de Moershoofdebrug staan we opnieuw aan de auto.

 

top

 

 

 

U bent bezoeker

guestbook