Maarten van Rossumpad: van 's-Hertogenbosch naar Steenwijk

Het Maarten van Rossumpad (LAW 4) heeft  een lengte van 384 kilometer en  loopt van 's-Hertogenbosch naar Steenwijk. Het pad is genoemd naar Maarten van Rossum, een 16e eeuwse legeraanvoerder in dienst van de Hertog van Gelre, het gebied waar het pad doorheen loopt. Een mooi stukje Nederland tussen Ommen en Den Bosch, dat door Marsman zo treffend is beschreven in zijn gedicht ‘Denkend aan Holland’. Nederland heeft meer groen dan iedereen denkt. Het oorspronkelijke Maarten van Rossumpad (LAW 202) liep van Arnhem naar Ommen en was 150 kilometer lang.

Hieronder vind je wandelverslagen, beoordelingen en foto's van onze ervaringen langs dit wandelpad. Meer informatie over openbaar vervoer en overnachtingsmogelijkheden kan je vinden in de topo.

 

  Niet gepland Gepland in 2017 Reeds gewandeld
   

 

 
  Etappes
Oordeel
Afstand
       
       
Waardenburg - Kapel-Avezaath   21,6 km
Kapel-Avezaath - Rijswijk   21,9 km
Rijswijk - Rhenen
++
23,3 km
Rhenen - Everwijnsgoed (Renkum)
++
17,8 km
Everwijnsgoed (Renkum) - Mariëndaal
+
23,7 km
Mariëndaal - Posbank (Herikhuizerveld)
+
21,5 km
Posbank - Veldhuizen
+/-
19,8 km    
Veldhuizen - Paleis Het Loo
+
23,7 km    
++
26,5 km
++
22,9 km
Oldeneel – Dalfsen
+
26,2 km
Dalfsen – Arriën
+
20,4 km
Arriën - Kievitshaar (Sterkensweg)
+
24,6 km
Kievitshaar (Sterkensweg) – Ruinerwold
+
21,7 km
Ruinerwold – Station Steenwijk
+/-
21,6 km
Andere etappes zijn nog niet ingepland    

 

 

 

 

Rijswijk Rhenen

De avond voordien hebben we onze fietsen aan het station van Rhenen gezet zodat we ’s morgens tijd uitsparen. We starten deze wandeling Rijswijk, een dorpje met zo’n 650 inwoners. Het maakte vroeger deel uit van Beusichem en nadien van de gemeente Maurik. Vandaag behoort het tot de gemeente Buren. We parkeren de auto aan de Sint Martinuskerk waar er voldoende parkeerplaatsen zijn. De kerk is gebouwd in typisch Gelders-Nederrijnse stijl en werd nog volledig gerestaureerd. We wandelen tot aan de Rijnbandijk en deze moeten we volgen tot in Maurik. Via de website van Nivon wisten we dat er werken op de dijk waren. De werken in verband met dijkverzwaring vinden in de week plaats en dan is er veel zwaar werfverkeer. Daarom is er tijdelijk een alternatieve route voorzien. Omdat er Rijswijk niets te zien is van de werken besluiten we het toch op te wagen. We volgen dus het originele tracé over de Rijnbandijk en zien links de Rijswijkse Buitenpolder. Geregeld passeren er grote groepen ganzen en andere watervogels, met de nodige gekwaak. We wandelen zo’n 8m hoger dan de polders en links aan de oever van de Nederrijn zien we een grote steenfabriek. Plots horen we een vrachtwagen achter ons … is de dijk dan toch afgesloten door de werken? We laten de vrachtwagen passeren en zien dat deze links naar de steenfabriek afslaat. We zetten onze weg verder en zo’n 500m verder maakt de dijk een bocht naar rechts. En daar zien we ook de eerste kranen staan. Er wordt dus wel degelijk gewerkt. We komen bij een man in fluo-kledij en vragen hem of we mogen doorwandelen. Dit blijkt geen probleem te zijn als we maar voorzichtig zijn. En voegt hij er aan toe … waar de kranen aan het werk zijn, ga dan onderlangs de dijk door de weilanden. En dus volgen we de raad van deze man op en passeren zonder moeite de eerste werf.

kerk onderweg

Wijk bij Duurstede

Op weg naar Maurik

dorp haven

Eck en Wiel

Jachthaven in Eiland van Maurik


We wandelen langs de jachthaven en zien het grote recreatiegebied “Het eiland van Maurik”. Door de aanleg van een stuw bij Amerongen ontstond er een dode arm van de rivier. Door zandwinning in de jaren daarna is het recreatiegebied ontstaan. Het heeft ook een open verbinding met de Neder-Rijn, zodat dit gebied zeer aantrekkelijk is voor watersporters. Aan de rechterzijde zien we het dorpje Maurik liggen en wij komen uit bij het fietsknooppunt 73. De toren van de gotisch hervormde kerk stamt uit de vroege 15e eeuw, maar laten het dorpje rechts liggen. We blijven de Rijnbandijk volgen en zien opnieuw een grote vrachtwagen die de weg versperd. De chauffeur maakt zich klaar om 2 werfketen af te laden, maar doet teken dat we eerst mogen passeren. Wat zijn deze mensen gemoedelijk. We zetten onze weg verder en passeren een tweede jachthaven van het recreatiegebied. Op de kruising met de Rijnstraat gaan we rechtsaf in de richting van Eck en Wiel.Maar na 800m gaan we links de Wielse Weg in. Deze weg leidt ons tussen boomkwekerijen naar het veer over de Nederrijn. Langs de dijk liggen vele oude boerderijen met rieten daken, een schuur en hooizolders. We steken de Veerweg over en zien het veer net vertrekken naar Amerongen. We wandelen nu evenwijdig met de rivier aan onze linkerzijde. Aan de rechterzijde liggen ook hier boomkwekerijen. Op het einde van een kwekerij verlaten we de dijk naar rechts en wandelen we in de richting van Ganzert. Nog voor we Ganzert bereiken, stuurt de markering ons links de Kalverlandseweg in. Deze weg gaat over in de P. van Westrhenenweg. De straatnaam is niet de enige “speciale” naam: we wandelen tot in Luchtenburg en rechts liggen de gehuchten Klinkenberg, Hoog Kane en Zevenmorgen. In Luchtenburg gaan we rechts de Vossenpassen weg in en zien links en rechts boomkwekerijen. We wandelen opnieuw evenwijdig met de Rijn, maar zien deze niet. Hij ligt zo’n 500m verder verscholen achter bomen. Deze staan aan de rand van de uiterwaarden. Deze buitendijkse gebieden dienen als waterberging bij hoog water. Ter hoogte van enkele boerderijen, Over-Diemen, gaan we linksaf. We wandelen opnieuw naar de Rijndijk die we naar rechts volgen. Even lopen we evenwijdig met de Nederrijn waar we een groot schip zien passeren. Na zo’n 500m buigt de dijk af naar rechts en passeren we de Klokkewaaijen de Nieuwe Waaij.

werken buitenwaarden

Werken op de Rijnbandijk

Buitenwaarden Neder-Rijn

Nieuwe Waaij Rhenen

Nieuwe Waaij

Rhenen


Op de dijk staat er een stevige wind en ondanks het zonnetje is het amper 1° boven nul. Ter hoogte van de Nieuwe Waaij zien we een plekje onderaan de dijk, uit de wind, waar we onze wat late middagpauze nemen. De broodjes en goed gekoelde cola-light gaan vlotjes naar binnen. Echt lang blijven we niet zitten, want daarvoor is het te koud. Schuinrechts voor ons zien we de kerk van Lienden en wij blijven de Rijkdijk volgen. We wandelen nu langs de Oude Rijn, al zien we deze riviertje/beek niet liggen. Wat Lieden betreft: dit was vroeger een rivierdorp toen de Oude Rijn nog de Rijn was. We blijven dezelfde weg volgen tot aan de Provinciale Weg waar we even afbuigen naar rechts. Via een tunneltje gaan we onder de weg door en gaan meteen links het fietspad op. We buigen af naar rechts en wandelen Kesteren binnen. We houden links aan en doorkruisen een speeltuintje. We wandelen opnieuw in de richting van de Nederrijn en wandelen evenwijdig met het talud van de N233. Dit leidt ons naar de kruising met de Marsdijk, waar het Maarten Van Rossempad rechtsaf gaat. Wij blijven het fietspad volgen en via een brug steken we de Nederrijn over. Dit brengt ons tot bij het station van Rhenen waar onze fietsen staan. Het plan was om via het fietsknooppunten netwerk opnieuw naar Rijswijk te fietsen, maar bijna het ganse traject loopt over de Rijndijk. We besluiten om eerst naar Lienden en vandaar langs de N229 naar Rijswijk fietsen. Het fietspad ligt gescheiden van de rijweg en wanneer we Rijswijk naderen, zien we de zon snel wegzakken. Dit levert nog enkele foto’s op voor we opnieuw bij de kerk van Rijswijk uitkomen. Voordat we terugkeren naar ons verblijf brengen we de fietsen naar het Evenwijnsgoed in Rhenen. Daar eindigt de etappe van morgen.

 

top

 

 

 

 

 

 

Rhenen Everwijnsgoed (Renkum)

Het heeft afgelopen nacht flink gevroren (-9°C) en alles zit onder een witte laag rijm. Het plan was om de auto aan het station van Rhenen te zetten, maar daar was geen plaats meer. Een alternatief vonden we onder de brug die over de Nederrijn gaat. We wandelen over de brug en aan de overzijde van de rivier gaan we links de Marsdijk op. Hier zijn de werken reeds voorbij en hoeven we dus niet om te lopen. Aan de overzijde van het water zien we de Grebbeberg. Deze steil uit het water oprijzende “berg” markeert met zijn hoogte van 50m de zuidpunt van de Utrechtse Heuvelrug. We wandelen naar Opheusden en de Marsdijk gaan verderop over in een onverhard pad. Aan de overzijde van de rivier ligt het natuurreservaat De Blauwe Kamer.Het is een rivieroeverreservaat aan de noordelijke oever van de Nederrijn tussen Rhenen en Wageningen. Het maakt deel uit van de ecologische hoofdstructuur van Nederland. In 2002 is de Grebbeberg, die de zuidkant van de Utrechtse Heuvelrug vormt, verbonden met de Blauwe Kamer. Sindsdien beschikken de Koniks en Galloways over een royaal hoogwatervluchtgebied.De dijk leidt ons rond de restanten van het in de 17e eeuw gebouwd militair fort De Spees. Er staat ook een kunstwerk, maar daar staan helaas Heras-hekken rond, zodat een mooie foto nemen niet lukt. We zien het veer al geregeld heen en weer varen en verderop komen we uit op de Rijnbanddijk. Hier gaan we linksaf en komen we uit bij het veer. Aan de overzijde zien we de schouw van een voormalige steenfabriek die mooi afsteekt tegen de blauwe lucht. Voor 0,6€/pp worden we met het veer naar de overzijde van de Nederrijn gebracht. Daar aangekomen volgen we de verharde weg naar rechts tot deze uitkomt op de wat drukkere Grebbedijk. We gaan linksaf en na 500m gaan we rechts de Afweg in. Verderop gaan de weg over in een grindweg en deze leidt opnieuw naar een verharde weg. De WageningseAfweg volgen we naar rechts en wandelen in de richting van de jachthaven. Daar houden we links aan en komen we op het, voor deze etappe, minst aantrekkelijke stuk.

kerk dijk

Kerk van Rhenen

Marsdijk op weg naar Opheusden

hoeve veerpont

Hoeve langs de Rijnbandijk

Veer Opheusden - Wageningen


We passeren langs het Nudepark, een industriezone met geregeld vrachtwagens die passeren. We komen zo bij de Rijnhaven waar we zien hoe twee rivierschepen met grind gelost worden. Hier kan je in geval van hoogwater de alternatieve route volgen. Dit is niet nodig en we houden in de haven rechts aan. Via de Pabstsendam wandelen we opnieuw de “rust” tegemoet. Na het passeren van een nevelgeul gaan we linksaf en verderop buigt het pad naar rechts. Dit brengt aan de oever van de Nederrijn waar we naar links gaan. In de verte zien we het Lexekesveer de rivier kruisen. We passeren langs een steenfabriek uit 1846, De Bovenste Polder, dat sinds 2003 een industrieel beschermd monument is. Net voor de weg links weg buigt, zien we aan de waterlijn een bankje staan. Dit lijkt een ideaal plekje om te lunchen. De rugleuning van de bank ontbreekt, maar het uitzicht maakt dat ruimschoots goed. De zon heeft er voor gezorgd dat de temperatuur net boven het vriespunt komt. Na het eten wandelen we in de richting van de huizen, waar we naar links gaan. Na huisnummer 83 gaan we via een trap de berg op. Hogerop bevindt zich de landbouwuniversiteit die zich specifiek richt op onderwijs en onderzoek op gezonde voeding en leefomgeving. Bovenaan de trap gaan we rechtsaf en komen verderop uit op een asfaltweg. We volgen deze naar rechts tot er van rechts  een weg bij komt. Hier is het even opletten, want in de beschrijving staat dat we het 3e pad naar links in moeten. Wat er niet bij staat is dat het een 3-sprong is. Maar gelukkig zien we tijdig een wit-rode markering, waar men in Nederland sowieso al heel zuinig is.

haven brug

Haven van Wageningen

Lunch op de dijk van de Nederrijn

industrie verpleeghuis

Industrie in Renkum

Oranje Nassau's Oord


We klimmen via een uitgehouwen pad naar de Botanische Tuin Belmonte. Deze tuin is eigendom van de landbouwuniversiteit en werd halfweg de 19e eeuw gesticht door baron de Costant Rebecque. Er groeien hier onder meer sierkersen, rododendrons en magnolia’s. De wandelroute loopt langs de rand van de berg, maar ter hoogte van Hotel De Wageningse Berg gaan we even de verkeerde richting uit. De zuinige markering heeft er voor gezorgd dat we langs links ipv rechts rond het hotel wandelen. Maar wanneer we opnieuw naar de rand wandelen zien we toch een wit-rode markering. Het pad leidt ons naar de geasfalteerde Rotzemabosweg die we even naar rechts volgen. Met de nodige voorzichtigheid kruisen we de weg ter hoogte van een oversteekplaats. Iets verder gaan we links is en passeren we een slagboom van Oranje Nassau’s Oord. Dit leidt ons naar het gelijknamige verpleeghuis. In 1181 kocht Koning Willem III dit oord voor zijn vrouw Emma. Zij maakte er in 1898 een sanatorium van voor mensen met een longaandoening. Net voor de gebouwen gaan we linksaf en ter hoogte van huisnr. 31 gaan we naar rechts. We volgen deze bosweg tot we uitkomen op een geasfalteerde weg bij Hotel Nol in’t Bosch. We gaan heel even naar links en gaan dan rechts over een grasveldje (ook parking van het Hotel) in de richting van het bos. Het pad buigt naar rechts en we komen in de vallei van de Oliemolenbeek en Halve Radbeek. We gaan hier linksaf, maar het in de topo vermelde papiermakersmonument zien we niet. Het monument herinnert aan de papiermakers die sinds de 16e eeuw in het dal van de Renkumse beken hebben gewerkt. Wel zien we de gebouwen van het rijksmonument Everwijnsgoed waar we gisteren onze fietsen gezet hebben. De uit 1627 daterende boerderij werd in 1805 herbouwd en uitgebreid met twee schuren. Sinds 1997 is het eigendom van de Stichting Monument Everwijsgoed. Wat rest is terug fietsen naar Rhenen en dat doen we via de knooppunten 6 – 81 -24 – 32 en 52.


top

 

 

 

 

Everwijnsgoed (Renkum) - Mariëndaal

We parkeren de auto langs de Bennekomse Weg vlakbij het Rijksmonument Everwijnsgoed. Hier stond al in 1627 een boerderij en de huidige boerderij werd in 1805 gebouwd. De oorspronkelijke Betuwse boerderij werd later uitgebreid met twee schuren, maar door jarenlange leegstand raakte de boerderij in verval. De restauratie begon in 1999 en werd afgerond in april 2001. We bevinden ons in het beekdal van de Molenbeek en volgen deze in noordelijke richting. De Molenbeek is een beek die bij Renkum in de Nederrijn stroomt. In de volksmond wordt de beek ook wel Renkumse beek genoemd. Stroomafwaarts wordt de beek ook diverse sprengen gevoed en ligt in een laagte tussen stuwwallen op de Zuid-Veluwe. Langs de Molenbeek stonden diverse papiermolen, maar de laatste werd in 1865 gesloopt.Na ruim een kilometer steken we de Molenbeek over en vervolgen onze weg op de andere oever. We passeren in deze vallei enkele grafheuvels, maar vandaag zijn het “heuvels” die begroeid zijn met bomen. Het pad maakt een bocht naar rechts om verderop opnieuw aan de Molenbeekbeek uit te komen. Iets verder buigen we opnieuw weg van de beek en wandelen we tot aan een camping. Zo vroeg op het seizoen zijn er weinig bezoekers te zien. We houden rechts aan en de rood-witte markeringen leiden ons opnieuw tot bij de Molenbeek. Na drie stenen brugjes gaan we opnieuw naar rechts. We wandelen nu op de rechteroever in zuidelijke richting tot we bij het infobord in verband met de grafheuvels komen. Na enkele honderden meters buigen we links weg van de Molenbeek en wandelen door het bos tot we uitkomen bij een veld. Hier gaan we even naar links, maar ter hoogte van een open plaats aan de linkerzijde gaan we rechtsaf tot we uitkomen op de verharde weg.

monument hoeve

Rijksmonument Everwijngoed

Sinderhoeve

monument kerk

Oorlogsmonument

Kerkje van Heelsum


We steken deze schuinrechts over en wandelen langs de Sinderhoeve. Net na de hoevegebouwen zien we een aantal lege putten die misschien als kweekvijver gebruikt werden. Hier gaan we linksaf en wandelen langs de Jonkershoeve. Iets verder gaan we rechtsaf en passeren langs de plaatselijke golfterreinen. Ter hoogte van een slagboom gaan we even rechtsaf, maar 25m verder slaan we rechts af. Via een bospad wandelen we door de Wilheminabossen en komen zo aan de rand van het dorpje Heelsum.  We wandelen niet door het dorpje en laten het centrum rechts liggen. Aan onze linkerzijde horen we het verkeer op de A50 en wij gaan in de richting van een kerkje. Dit is het kerkje van Heelsum dat buiten het centrum op heuveltje ligt. We steken de Bennekomse- en Utrechtseweg over en volgen een paadje tussen volkstuintjes. Om het kerkje en het bijhorende kleine kerkhof te bereiken, gaan we de heuvel op via een klinkerpaadje. Aan de achterzijde dalen we opnieuw af en wandelen we naar de drukke N225. We gaan onder deze weg door en voor ons zien we een bosje. Maar we krijgen ook de eerste keer de Neder-Rijn te zien. Ter hoogte van het bosje gaan we linksaf en zien we de Rijnbrug die de A50 over de Neder-Rijn loodst. Wij gaan onder deze brug door en gaan op weg naar het kasteel Doorwerth. Maar voor we het kasteel bereiken, passeren we langs een uitkijktoren. Van op deze toren krijg je een mooi uitzicht over de Rijnvallei. Na het nemen van enkele foto’s zetten we onze weg verder naar het kasteel. Het kasteel heeft nog elementen uit de 13e eeuw en is een prachtig voorbeeld van een waterburcht.

kasteel boot

Kasteel Doorwerth

Riviercruise op de Neder-Rijn

brug veldweg

Spoorbrug oven de Neder-Rijn

Vlakbij Mariëndaal


We wandelen over de dijk rond het kasteel en gaan opnieuw in de richting van de bosrand. Daar gaan we rechtsaf en volgen het pad door het bos. We wandelen evenwijdig met de Neder-Rijn en zien geregeld door de bomen schepen passeren. We zien ook de sluizen van Riel (check INFO) en na het passeren van een vijver buigen we links weg. We krijgen een haarspeldbocht voor de voeten en na het klimmetje dalen we af naar Heveadorp. Net voorbij dit dorpje buigen we rechtsaf en wandelen terug in de richting van de Neder-Rijn. Daargaan we linksaf en gaan op weg naar Oosterbeek. Aan de rand van dit dorp komen we bij het kerkje (INFO) Verderop, ter hoogte van een garage, gaan we rechtsaf en wandelen naar een camping. De camping ligt aan de Neder-Rijn en daar loopt het pad weer evenwijdig met de rivier. We zien de grote spoorwegbrug waar de treinen tussen Arnhem en Nijmegen over de rivier rijden. Wij wandelen in de richting van de sporen en gaan er onderdoor. Dan buigen we links weg en wandelen langs een soort “zij-plas” van de Neder-Rijn. Bij de dijk tussen de twee “plassen” gaan we links en wandelen schuinlinks opnieuw richting spoorlijn. Zo’n 500m verder kruisen we de spoorlijn via een brug en aan de overzijde gaan we meteen rechtsaf. We volgen het pad dat  vlak langs de spoorlijn loopt, die druk bereden wordt. Niet alleen de blauw-gele NS treinen passeren in grote getale, maar we zien ook de rood-witte spurt stellen voorbij komen. Het pad buigt naar links weg en brengt ons bij de Utrechtseweg. We steken de weg over en wandelen “Mariëndaal in. Via de kasseiweg wandelen we tot aan de spoorwegbrug. Daar staan onze fietsen die we hier de avond voordien geplaatst hebben.

 

top

 

 

 

 

 

 

Mariëndaal - Posbank (Herikhuizerveld)

We hebben de fietsen gisterenavond al naar het eindpunt, het Theehuis op de Posbank, gebracht. De Posbank bij Rheden is de naam van een natuurmonument en een naastgelegen theehuis, op de met heide begroeide stuwwal. De Posbank is een 90m hoge heuvel in het heidegebied Herikhuizerveld. Wij starten de wandeling in het Mariëndaal ter hoogte van de spoorwegbrug van de lijn Arnhem – Utrecht. We wandelen onder de sporen door en worden dan even rechtsom geleid, om dan opnieuw in dezelfde dreef uit te komen. Je krijgt vanop beide paden een mooi zicht op Mariëndaal dat in 1392 gesticht werd als Augustijnenklooster. We worden opnieuw naar de brede dreef geleid door de wit-rode markeringen. Hier ontbreekt in de tekst van de topo een deel van de beschrijving. Er staat in het info-gedeelte wel uitleg over de “Groene Bedstee”. Dit is een fraaie berceau van echte beuk die in 1856 op dit park in Engelse landschapsstijl werd aangelegd. Van iets eerder dateren de beukenlanen die tussen 1820 en 1840 tussen weilanden werden aangelegd. De Klingelbeek of Slijpbeek is een spreng die door het landgoed stroomt. We wandelen door de 400m lange “tunnel” die begin april nog niet groen is. Maar het is wel een mooi stukje om door te wandelen. Via een fraaie beukenlaan wandelen we tot aan een akker en een hoogspanningsleiding. Hier gaan we rechtsaf en zo’n 400m gaan we naar links. We laten een aantal mountainbikers passeren en wandelen wat verder Het Dorp in. Dit is een bijzonder wijk in Arnhem voor mensen met een ernstige lichamelijke of meervoudige handicap. We passeren langs een school en een ziekenhuis, waarbij we alle zijstraten negeren. Net na gebouw B gaan we rechts een tegelpad in en wandelen in zuidelijke richting tot we opnieuw bij de spoorlijn Arnhem – Utrecht komen. We wandelen langs de spoorlijn richting Arnhem en via een brug kruisen we de sporen. Aan de linkerzijde zien we een groot aantal opstelsporen. Net over de sporen gaan we linksaf en worden we door een woonwijk tot aan de oever van de Neder-Rijn geleid. Hier gaan we naar links en passeren langs een oud ziekenhuis. Het Sint Elisabeth Gasthuis is een voormalig ziekenhuis dat in 1878 gesticht werd door J.H. van Basten Batenburg als rooms-katholieke ziekenhuis. In 1893 maakte architect J.W. Boerbooms het ontwerp van het gebouw in neorenaissance stijl.Tijdens de slag om Arnhem stond het ziekenhuis midden in het strijdgebied, waardoor het een tijd in Britse handen was, maar daaropvolgend op 19 september weer werd heroverd door de Duitsers. In 1995 werd het ziekenhuis gesloten en na de renovatie werden er appartementen in gebouwd.

klooster kerk

Augustijnenklooster "Mariëndaal"

Koepelkerk in Arnhem

villa watermolen

Stadsvilla Sonsbeek

Witte watermolen


We worden nog door een klein stukje groen geleid voor we langs de academiegebouwen wandleen. We steken een drukke weg over en komen zo in het centrum van Arnhem. Het is koopzondag, maar gelukkig zijn de winkels pas open om 13u. We wandelen dus nog door de rustige winkelstraten en komen uit bij op het St. Jansplein. Hier staat de koepelkerk die in de dertiende eeuw onder de naam St. Janskerk opgestart. In de Tweede Wereldoorlog liep het gebouw schade op bij een bombardement en sinds 1976 staat de ze op de monumentenlijst. We verlaten het centrum in noordelijke richting en kruisen de spoorlijn Arnhem – Nijmegen. De volgende bezienswaardigheid waart we passeren in het park Sonsbeek. Het is het bekendste park van Arnhem dat samen met de parken Zypendaal en Gulden Bodem Arnhems grootste groene attractie vormt. In het park vindt u onder meer een schitterende uitkijktoren (De Belvédère) en de bijzonder fraaie Steile Tuin. We wandelen langs de Witte watermolen en de Begijnmolen en verderop loopt het pad langs enkele vijvers. We wandelen links rond het park en het Maarten van Rossumpad loopt hier een stuk samen met het Veluwse Zwerfpad. We passeren het ziekenhuis Rijstate en kruisen de Wagnerlaan. Zo’n 500m verder gaat het Veluwse Zwerfpad naar links. We wandelen rechtdoor over een klinkerpad tussen weilanden. Iets verder passeren we langs de kapel van O.L.V en haar engelen op een kleine heuvel. We steken vervolgens een weg over en nemen het onverharde pas dat ons tot op “Hoogte 80” brengt. Ook hier is het wat zoeken naar markeringen, maar via de kaart en de gps geraken we in de straten van Monnikenhuizen. We gaan linksaf en wandelen dan tot op een plein. Het is 12u03 en de “Coop” wat op zondag geopend vanaf 12u. We kopen enkele drankjes en 2 chocoladebroodjes als ‘aperitief’.

kasteel brug

Kasteel Rosendael

Vallei van de Beekhuizerbeek

heide zandpad

Op het Herikhuizerveld

Klim naar de Posbank


We verlaten het plein via een boogpoort onder één van de gebouwen. Zo komen we uit op een grotere baan waar we linksaf gaan. Wat verder wandelen we onder de A12 door en na 400m gaan we rechts een klimmend pad in. We wandelen over de kapellenberg en gaan dan op weg naar het Kasteel Rosendael. Kasteel Rosendael werd door de hertogen van Gelre gebouwd in d 14e eeuw.Van het oorspronkelijke kasteel is slechts de donjon overgebleven. De donjon is oorspronkelijk zo'n 25 meter hoog geweest en heeft een diameter van 16 meter. In 1722 werd aan de toren een vierkant huis gebouwd, en werden diverse bijgebouwen en stallen gebouwd. Na de Tweede Wereldoorlog, waarin het kasteel door een Amerikaanse bom werd geraakt. Toen raakte het landgoed in verval, maar gelukkig werd het in 1977 gerestaureerd. Voorbij het kasteel gaan we rechtsaf en wandelen richtingVelp. We blijven ten noorden van Velp en passeren langs het plaatselijke scoutslokaal. Ze hebben een tafelbank staan en zijn niet aanwezig. We maken dankbaar gebruik van deze tafel om te lunchen.NA het eten vervolgen we onze weg en worden door een villawijk geleid. Dit brengt ons in de vallei van de Beekhuizenbeek en wat dan volgt is een heel mooi stukje wandelpad. Het pad kruist geregeld het beekje, we passeren langs enkele vijvers en zien zelfs een kleine waterval? Tenslotte komen we uit bij de sprengkop waar we rechts omhoog gaan. We wandelen nu evenwijdig met de Beekhuizense Weg en komen zo uit bij parking “De Bocht”. In deze haarspeldbocht wandelen we rechtdoor naar de Zijpenberg. Eenmaal boven zien we rechts van de route veel mensen staan. We wandelen er naar toe en krijgen daar een schitterend uitzicht op Herikhuizerveld. We zien zelfs de heuvel “De Posbank” waar onze fietsen. Er rest ons nog een kleine twee kilometer door dit mooie heidegebied voor we op de overvolle parking uitkomen. We nemen snel onze fietsen en zoeken de aanduiding van het fietsknooppuntennetwerk. We zien niet dadelijk een aanduiding en volgen dan maar de ANWB-paddenstoel die de richting Oosterbeek aangeeft. Wat verder zien we recht s van e weg een fietspad en dat gaat de juiste richting uit. Via de knooppunten 66-67-71-51 geraken we in het centrum van Arnhem. Maar daar is het opnieuw zoeken en we besluiten om via de gewone weg naar Mariëndaal terug te fietsen.

top

 

 

Posbank Veldhuizen

Bij het plannen van deze etappe merken we op de site van Nivon dat er een ingrijpende verandering qua route is sinds mei 2016. De route op de kaarten 31 tem 33 zijn behoorlijk gewijzigd en dus ook de bijbehorende beschrijving. Wat opvalt is dat de passage langs het Apeldoornsch Kanaal uit de route is geband. De reden is ons onbekend en na het wandelen van deze etappe begrijpen we absoluut niet waarom men dit gedaan heeft. Maar goed, we beginnen bij het begin en dat is op de Posbank in het Herikhuizerveld. De Posbank is 90m hoog en, is een bekend uitzichtpunt over bos en heide. Je zou bij helder weer zelfs de IJsselvallei kunnen zien. Ook nu starten we met lichte vorst (-4°C), een zonnetje, maar ook veel lage bewolking. En naarmate de dag zal vorderen, wordt er alleen nog maar meer bewolking voorspeld. Vanaf de parking vertrekken we in noordelijke richting en dalen via een onverhard pad af. Wanneer we ter hoogte van een heuvel komen, buigen we af naar het oosten. We bevinden ons in de Onzalige Bossen, maar het is er aangenaam wandelen. Het maakt deel uit van de Veluwezoom.  Het oudste Nationaal Park Veluwezoom is eigendom van de Vereniging van Natuurmonumenten en is met 5000 hectare één van de grootste aaneengesloten natuurgebieden in Nederland. We wandelen in rechte lijn door een indrukwekkende beukenlaan en komen na 1,5km bij de Carolinahoeve. Deze hoeve ligt aan de voormalige Koningsweg die in de 17e eeuw werd aangelegd voor Willem III. De koningswegen dienden als verbindingswegen tussen zijn Veluwse jachthuizen. De Carolinahoeve is vandaag een pannenkoekenhuis, maar op een weekdag om 9u45 is er niet veel activiteit te zien. Iets voorbij de hoeve gaan we linksaf en wandelen we NW-richting langs de Weversbergen in de richting van het Scharreveld. Daar krijgen we even het gezelschap van het VeluwseZwerfpad (SP 16), maar 300m verder buigt dit pad al weg naar links. Wij worden door het bos Voorste Schaddeveld geleid en iets voorbij het laatste vakantiehuisje gaan we rechtsaf. Het gaat in recht lijn naar de volgende T-splitsing, waar we naar links gaan. Dit brengt ons bij de Schaapsalee bij paddenstoel P-24525. We steken de weg over en net voor een heidegebied gaan we naar rechts. Dit brengt ons bij De Sprengen. Deze sprengenbeken werden met de hand gegraven in de periode tussen 1600 en 1800. Ze leverden waterenergie voor het aandrijven van watermolens, bv. Papiermolens. Een deel van het schone beekwater werd gebruikt voor de papierfabricage. We volgen dit beekje naar rechts tot we het kunnen kruisen via een brugje.

koud laan

Koude start

Beukenlaan in de Onzalige Bossen

klaphek hoeve

Op weg naar de Carolinahoeve

Carolinahoeve


Aan de overzijde wandelen we in dezelfde richting verder en komen zo in Laag-Soeren. We passeren langs een natuur-ijsbaan, waar gezien de lage temperatuur al een dun laagje ijs opligt. We kruisen de Harderwijkeweg  en aan de overzijde buigt de weg af in noordelijke richting. Oorspronkelijk moeten we na het huis met nr.3 rechtsaf. Maar vanaf hier begint de “vernieuwde” route. We blijven rechtuit wandelen tot we op de Doornweg uitkomen bij P-23703. Hier gaan we rechtsaf en komen we een eerste keer bij de toeristische spoorlijn. De spoorlijn Dieren - Apeldoorn werd door de Koninklijke Nederlandsche Locaalspoorweg-Maatschappij Koning Willem III (KNLS) aangelegd in 1887. De lijn was aanvankelijk onderdeel van de lijn Dieren-Doesburg - Apeldoorn - Zwolle van de KNLS. Sinds het reizigersvervoer in 1950 werd opgeheven, werd de lijn alleen nog voor goederenvervoer gebruikt. Het goederenvervoer door de NS werd in 1984 opgeheven. Inmiddels kreeg de lijn een nieuwe functie als toeristische spoorweg. In 1975 werd voor dat doel de Veluwsche Stoomtrein Maatschappij (VSM) opgericht. Hetzelfde jaar nog vonden de eerste museumritten plaats.We steken de sporen over en worden langs een stortplaats geleid. Gelukkig staan er voldoende bomen langs zodat dit niet opvalt. We wandelen tot bij de Brummensewegen zien we een bankje onder een afdak. Dat is de ideale plaats om de boterhammen uit de rugzak te halen. We zitten bij de ingang van camping Robertsoord en krijgen meteen het gezelschap van één van de medewerkers. Die informeert of we ook toegang tot de camping willen of gewoon even een break nemen. Hij wou nog wat boodschappen doen, maar wil ons eerste “ten dienste” zijn. Vermits we onze lunch al uit de rugzak gehaald hadden, laten we de man naar de winkel rijden.

hoeve molen

Hoeve 'De Boerderij"

Voormalige watermolen

hotel hoeve

Huis te Eerbeek

Hoeve in Veldhuizen


Na het eten volgen we de Brummenseweg naar links de volgende weg steken we schuinlinks over. We wandelen via “Het Hungeling” in en wandelen nu richting Eerbeek. We hadden perfect de oorspronkelijke route langs het Apeldoornsch Kanaal kunnen volgen. De nieuwe route loopt vanaf hier samen met het Trekvogelpad (LAW 2) en we wandelen via een bochtige weg tot bij een voormalige watermolen. Gezien de negatieve temperaturen heeft er zich een ijlaagje gevormd aan de zijkanten van een mini-bergstroompje. We houden dezelfde richting aan en komen zo bij het Huis ter Eerbeek. Het is een landhuis en werd in de middeleeuwen gebouwd. Oorspronkelijk bestond het gebouw uit een kasteel met drie vleugels en een slotgracht dat door de Heren van Bronckhorst als jachtslot werd gebruikt. In 1822 werd het gebouw geheel verbouwd waardoor het zijn huidige uiterlijk kreeg. Het landhuis is nu onderdeel van een hotelcomplex. We draaien rechts om het domein heen. We buigen af naar links en wandelen in NW-richting langs de woonkern van Eerbeek. Zo komen we opnieuw bij de spoorlijn die we opnieuw kruisen. Aan de overzijde houden we dezelfde richting aan en wandelen via de Eerbeekse Dijk tot op een T-splitsing. Dit is de Molenallee en hier splitsen het Trekvogelpad en Maarten van Rossempad opnieuw. Wij gaan rechtsaf en na 500m kruisen we nogmaals de spoorlijn. We gaan linksaf en wandelen tot we uitkomen bij de Hoofdweg. We kruisen de Hoofdweg en wandelen tot bij enkele hoeves in Veldhuizen die op de kaart met de naam “Schurenberg” staan. Hier staan de fietsen en zullen we de volgende etappe van start gaan. We fietsen een stukje terug via de gewandelde weg tot we bij de markering naar FKP 59 uitkomen. Vanaf hier gaat het via de knooppunten 88-96-95-73-65-63 terug richting Posbank. Het knooppuntenroute gaat niet over de Posbank. Dus nog voor we bij FKP 63 uitkomen, zien we een pijltje naar rechts die ons na 250m bij de Posbank brengt.

 

top

 

 

 

 

 

 

Veldhuizen Paleis Het Loo

De fietsen zijn we al de avond voordien al in de Loseweg in Apeldoorn gaan zetten. We starten in Veldhuizen, meer bepaald bij de hoeve “Schurenberg”. We wandelen naar de Veldhuizerspreng en komen daar opnieuw op het originele tracé van het Maarten Van Rossum pad. We volgen het beekje naar links tot vlak voor de sporen van de toeristisch spoorlijn. Tijdens deze etappe zullen we maar twee keer de sporen van dit spoorlijntje zien. We wandelen door een bos dat op het kaartje aangegeven staat al Militair Oefenterrein. Daar zien we niets van, maar het golfterrein kan je niet missen. Op het einde van het golfterrein gaan we naar links en wandelen we tot aan het spoorlijntje. We steken het spoor over en wandelen onder de A50 door. We wandelen langs het spoor tot we uitkomen op de Hulhorstweg. De volgende 1,5km blijven we deze geasfalteerde en weinig interessante weg volgen. Wat wel opvalt zijn de naar Nederlandse normen bijzonder grote huizen. Ook het aantal camera’s is niet bij te houden … een chique buurt dus. De weg loopt langs “De Munsterman”, een voormalig stuifzand. Vandaag is het beplant met verschillende soorten naaldbomen. Op het einde van deze weg komen we uit op de Hulleweg die we naar rechts volgen. Zo’n 500m verder kruist deze met en Ruggeweg en Het Marskramerpad (LAW 3). En deze kruising wordt aangegeven met een “echte” wandelboom … een foto mag dus niet ontbreken voor de collectie. We gaan linksaf en wandelen via de LAW 3 & 4 richting Beekbergen. Dit dorp ligt precies op de overgang van het hoger gelegen Veluwemassief en de lagere IJsselvallei. We passeren het dorpje langs het zuiden en wandelen tot bij de Arnhemse Weg. We steken deze drukke weg over en gaan 100m naar rechts.

klooster kerk

Augustijnenklooster "Mariëndaal"

Koepelkerk in Arnhem

villa watermolen

Stadsvilla Sonsbeek

Witte watermolen


Daar kiezen we links voor Konijnenberg waar we na zo’n 400m afscheid nemen van de LAW 3. Wij buigen rechtsweg en wandelen naar het gehuchtje Engeland. Info uit de topo leert ons dat de Engelanderenk één van de oudste en best bewaarde enkenlandschappen op de Veluwe is. Vandaag noemen ze dat open weidelandschappen. We buigen af naar het westen en wandelen langs ParcSpelderholt. Voorbij dit park kiezen we voor rechts voor een lange, kaarsrechte beukendreef. Het golvende pad in deze dreef is ruim 1,8km lang. In het tweede deel zien we links 2 heidegebieden en ook het Salamandergat. Dit klein veentje ligt er, ondanks het ontbreken van de zon, fotogeniek bij. Aan de rechterzijde van de dreef ligt het Landgoed Bruggelen, een uitgestrekt natuurgebied met een gevarieerde fauna en flora. Ter hoogte van de Bakenberg slingert het pad tot bij de Koppelsprengen. Hier buigen we af naar rechts en horen het toenemende geluid van verkeer. Voor ons ligt de A50 en dat is de richting die we uit moeten. We wandelen onder de autosnelweg door en gaan dan links de Mettaweg in. Eerst wandleen we evenwijdig met de A50, maar na 600m buigen we af naar rechts. Op het einde gaan we naar links en komen zo uit op de drukke Europaweg. Via de verkeerslichten en  zebrapaden steken we de weg over en gaan schuinrecht het bos in. Bij het kruisen van een beekje gaan we rechtsaf en wandelen we tot bij de spoorlijn Apeldoorn - Utrecht. Terhoogte van de overweg lassen we een middagpauze in en halen we de boterhammen boven. Het is wel ni meer zo koud als de dag voordien, maar toch houden we de stop kort. We steken de sporen over en gaan schuinrechts een grindweg in. Dit brengt ons op de Berghuizerweg waar we linksaf gaan. Wanneer we ter hoogte van de ingang van de Victoria Boyskomen, kiezen we voor een smal bospaadje dat evenwijdig met de weg loopt. We worden tussen een aantal sportvelden gestuurd en via de parking verlaten we dit complex. Zo komen we op de Asselsestraat die we linksop gaan.

molen obelisk

De Hamermolen

17m hoge obelisk "De Naald"

rijtugmuseum paleis

Rijtuigenmuseum

Paleis Het loo


Na 500m gaan we rechtsaf en worden door het Park en Bos geleid. Dit natuurpark ligt in een bosrijke omgeving waar er diverse soorten wild leven. Het park is onder meer bekend omwille van de Apenheul. Deze werd in de jaren 30 aangelegd als werkverschaffingsproject. De bijbehorende vijver werd met de schop uitgegraven. We wandelen ten westen van de stadskern van Apeldoorn, maar buigen stilaan af naar de rand van de stad. We kruisen achtereenvolgens de J.C. Wilslaan en de Soerense Weg en komen zo uit in de Wildernislaan. Deze zandweg gaat verderopover in een asfaltweg en we wandelen langs de wijk Berg en Bos. Na een kilometer buigen weg naar links in de  Valkenberglaan. Deze weg gaat over in een onverharde dreef en brengt ons op een groot kruispunt. We zien hier “De Naald” staan: een 17m hoge obelisk die in 1901 geplaatst werd. Het was een cadeau van de inwoners van Apeldoorn voor het bruidspaar koningin Wilhelmina en reins Hendrik. Deze plaats heeft nog een ander “bekend” feit: in 2009 vond hier de aanslag op koningin Beatrix plaats. We steken deze drukke weg over en voor ons zien we al het Paleis Het Loo. Wij gaan schuinlinks en komen zo bij de Koninklijke Stallen en het rijtuigmuseum. Vandaar gaat het naar Paleis Het Lo en na het nemen van de foto’s wandelen we verder tot in de Loseweg. Daar nemen we de fiets en rijden we via de Koningstraat en de Anklaarseweg waar we uitkomen op het fietsknopennetwerk. We rijden via de knooppunten 60-55-90-94-52 tot aan de Loenense Brug. Vandaar is her maar een kort stukje meer tot de hoeve “Schurenberg.


top

 

 

 

Paleis Het Loo - Golden Tulip Epe

We zetten de fietsen op de wandelparking tegenover het Golden Tulip hotel in Epe en rijden vervolgens naar Apeldoorn. Het was onze bedoeling de auto te parkeren op de parking bij het rijtuigmuseum aan Paleis Het Loo, maar hier moet je 5 euro betalen. Dus gaan we op zoek naar een alternatief en we vinden makkelijk plaats in de Loseweg. We wandelen naar de hoofdingang van het kasteel waar we ook de markering van LAW4 terug vinden. Paleis Het Loo is een voormalig Koninklijk Paleis en thans Nationaal Museum, gelegen aan de rand van de stad Apeldoorn bij de gelijknamige wijk Het Loo. Paleis Het Loo is eigendom van de Staat (Rijksgebouwendienst) en behoort tot de Top 100 der Nederlandse UNESCO-monumenten. We volgen de markeringen naar rechts en via de Koningstraat gaan we tot op de Zwolse Weg. We volgen deze drukke weg naar links tot we, ter hoogte van P-23996,  de Wieselseweg in kunnen. We verlaten deze weg net voorbij huisnummer 70 en gaan rechts een smal voetpad in. We lopen richting Wiesel op een voormalige autoweg die tot 1940 de enige Noord-Zuidverbinding was. Door WOII werd de aanleg van een nieuwe weg gestaakt en na de oorlog besloot men de huidige A50 aan te leggen.

paleis dreef

Paleis Het Loo

Op weg naar Wiesel

Geelmolen aquaduct

Geelmolen in Vaassen

Aquaduct van Spengen


Eénmaal door Wiesel komen we in het stroomgebied van de Wenumse Beek. We passeren de Rotterdamse Kopermolen waar na de sanering van de beek in 2008 de molenmuur en een bypass om deze molen gerealiseerd werden. De Rotterdamse Kopermolen aam de Wenumse beek nabij Apeldoorn begon zijn bestaan in 1627 als een papiermolen. In 1637 kwam er een tweede watermolen bij. Ze stonden bekend als de Pannekoeksmolen(s) naar een van de eerste eigenaren. In 1753 koopt de Rotterdamse koperhandelaar Daniel Danielzoon de Jongh (1721-1796) de watermolens samen met de zogenaamde Wildkamp Papiermolen die lager gelegen was aan de zelfde beek met de kennelijke bedoeling ze om te bouwen tot koperpletterijen. We blijven hoofdzakelijk in noordelijke richting wandelen en krijgen verderop het gezelschap van het Veluwe Zwerfpad (SP 16). Na een kilometer gaat het opnieuw een andere richting uit, maar verderop ter hoogte van P-20173 komen we het opnieuw tegen. We steken de Gelenmolense Beek over en passeren de gelijknamige molen. In deze watermolen werden dikke platen messing met hamers geplet tot een hanteerbare dikte. De hamers werden aangedreven met waterkracht. Aan de rechterzijde van de weg zien we een aquaduct die er voor zorgt dat de Gelenmolense Beek kruist met de Nieuwe Beek. Ter hoogte van P-20173 buigen we af naar rechts en gaan we via de Emmalaan op weg naar het kasteel De Cannenburgh. Het kasteel is gebouwd op de restanten van een eerder kasteel, waarvan de vroegste vermelding uit 1365 stamt. Sporen van dit vroegere versterkte huis zijn nog te zien in de kelder van het huidige kasteel. In 1543 werd De Cannenburch het bezit van maarschalk Maarten van Rossum. Hij liet de ruïne tot een statig slot herbouwen, maar overleed in 1555, voor het kasteel klaar was. Zijn opvolger, Hendrik van Isendoorn, voltooide het bouwwerk. We worden rond het kasteel en de bijhorende tuinen geleid, maar moeten het helaas zonder het bronzen standbeeld van Maarten van Rossum stellen. Dit standbeeld is sinds 2012 uit veiligheidsoverwegingen alleen nog binnen te bezichtigen.

kasteel vijver

Kasteel Cannenburgh

Onderweg naar Schaveren

Dorpsche Veld hotel

Langs het Dorpsche Veld

Golden Tulip Epe


We komen op de Hertenkampsweg die we naar rechts volgen en welke ons, via een klien ommetje, naar Schaveren zal leiden. Zowel in Schaveren als verderop in Wissel passeren we een bungalowpark en worden we langs de rand van het Wisselse Veen geleid. Ten noorden van Wissel kruisen we de Tongerense Weg en wandelen we door het voormalige Dorpsche veld. Door het Bervoetsbos komen we aan bij het Golden Tulip Hotel waar we rechts af gaan. Iets verderop links staan onze fietsen op de wandelparking. We fietsen via de Dellenweg naar Epe en volgen daar de weg naar Vaassen. In Vaassen is er zaterdagmarkt en we stoppen bij een kraampje waar ze Vietnamese loempia’s verkopen. Na dit lekkere hapje fietsen we de laatste 6,5km naar Apeldoorn.

top

 

 

 

Golden Tulip Epe – Oldeneel

We parkeren de auto bij P-21111 ter hoogte van het Golden Tulip hotel in Epe en gaan over de besneeuwde Renderklippenweg richting Renderklippen. Het is een koude winterdag (-7°C) maar met wat geluk zal de aanvriezende mist optrekken en zullen we af en toe de zon te zien krijgen. Ter hoogte van het infobord Renderklippen gaan we linksaf en volgen een stijgend pad. De Renderklippen bestaan uit met heide begroeide stuwwallen op de Veluwe tussen de plaatsen Epe en Heerde. Het 223 hectare grote gebied kent veel hoogteverschil. Door de ligging ver van steden is het een van de plekken in Nederland waar het 's nachts nog echt donker wordt. We volgen een slingerend pad dat ons door dit besneeuwde heidegebied loodst. We lopen onder het uitkijkpunt ‘t Spiekertje door, maar laten de uitkijkpost voor wat hij is. De mist ontneemt veel van de omgeving en dus lopen we richting schaapskooi. Ter hoogte van een bevroren vennetje buigen we links weg en gaan we op weg naar het Pluizenmeer. De oorspronkelijke naam van dit meertje was vlasmeertje, hetgeen in de loop der jaren door de gemeente is veranderd in pluizenmeertje, naar aanleiding van het "pluizerige" veengras. Het werd ook wel gebruikt om de schapen te wassen die op het heidegebied rondliepen. Maar ook dit meertje ligt dichtgevroren en we vervolgen onze weg in noordelijke richting. We lopen langs de schuilhut “De Paraplu” en verderop steken we de Elburgerweg over. De wit-rode markering leidt ons naar een volgende heuveltop en zo komen we aan de Dennenlaan. Deze steken we over en even verderop moeten we rechtsaf. Gelukkig dat we het net in de topo gelezen hadden, anders waren we het kleine bospad gewoon voorbij gelopen.

bos Renderklippen

Op weg naar de Renderklippen

Op de besneeuwde Renderklippen

 bos Tonnenberg

In de Gemeentebossen van Heerde

Op de Tonnenberg


We lopen richting recreatiegebied Heerderstrand, dat we langs links passeren. Het Heerderstrand is gelegen ten westen van Heerde. De waterplas is ontstaan door zandwinning voor de aanleg van de snelweg A50. Tegenwoordig is het strand in de zomer populair bij de vele gasten. Via de toegangsweg naar dit recreatiegebied steken we de A50 over en iets verderop de Kamperweg. Zo’n 100m voorbij de kruising gaan we rechts een bospad in. We lopen langs de Kamperklippen, welke in de ijstijd gevormde heuvels zijn. Vandaag zijn ze begroeid met naaldbos en heide. We gaan op weg naar de Tonnenberg, een heidegebied dat bij de aanleg van het Zwolse Bos niet beplant werd. Als bos bestaat het Zwolse Bos pas sinds het begin van de 20e eeuw. Daarvoor was er alleen maar heide. Verderop komen we uit bij Het Kret. Vandaag lijkt het op een diepe greppel waar we doorlopen, maar vroeger stond het waterniveau een pak hoger dat er zelfs gezwommen kon worden. Het Kret werd omstreeks 1890 gegraven door de Zwolse Waterleiding Maatschappij om er water te winnen. Al na een halve eeuw was de waterwinning niet meer rendabel en in 1956 kocht Staatsbosbeheer de grond. Ter hoogte van een parking steken we de weg over en blijven we in noordelijke richting wandelen. Verderop kruisen we de Wapenvelder Molenweg en op het einde van een kleine heidevlakte gaan we rechtsaf. We verlaten het bos en steken met de nodige voorzichtigheid de N794 recht over. Via de Kloosterstraat lopen we naar de brug over het Apeldoorns Kanaal. We steken het kanaal over en gaan dadelijk linksaf. Aan de overzijde ligt een grote fabriek van Euroma waar en kruiden en specerijen verwerkt worden. We volgen het kanaal bijna 2 kilometer en komen dan bij een sluis. Hier steken we het kanaal opnieuw over en nemen de eerste straat rechts. Maar 30m verder gaan we rechts een pad in dat ons terug naar het kanaal leidt. Verderop houden we op een splitsing links aan en we worden door een klein heidegebied geloodst. We naderen de eerste huizen van Hattem en lopen langs het kerkhof richting centrum. Het Maarten Van Rossumpad leidt ons door het mooie centrum en ter hoogte van de kerk zien we de markering van Streekpad 11 (Hanzestedenpad) dat zich bij onze route voegt.

sluis Hattem

Hezembergersluis

Bij het binnenlopen in Hattem

brug Oldeneel

Spoorwegbrug over de IJssel

Aankomst in Oldeneel


Je hebt van eind april tot ongeveer eind oktober ook de mogelijkheid om een stuk van de route in te korten en met het Kleine Veer de IJssel over te steken. We vervolgen de normale route en passeren een schaatspiste die met deze winterse temperaturen veel volk lokt. We volgen de Gelderse Dijk tot we aan de rode spoorbrug over de IJssel komen. Vlak voor de brug gaan we linksaf en via de trappen gaan we tot op de brug. De brug is bijna een kilometer lang en op het einde buigen we meteen rechts af. Via de Schellerdijk lopen we naar Oldeneel waar we ’s morgens onze fietsen gezet hebben. De zon hebben we helaas niet gezien, maar de aanvriezende mist op de bomen zorgde voor fraaie plaatjes. Het idee was om via de fietsknooppunten terug te fietsen naar Epe, maar éénmaal voorbij Hattem zorgde de sneeuw voor problemen in het bos. We zijn dan maar langs de grotere wegen richting Epe gefietst.

 

top

 

 

Oldeneel – Dalfsen

We zetten de fietsen aan het station van Zwolle en rijden dan naar Oldeneel. We vinden een parkeerplaats langs de kant van de weg op de route. We vervolgen de Oldeneelweg en waar de weg naar links buigt, gaan we de dijk op. Voor ons zien we de schoorstenen van de elektriciteitscentrale en de LAW 4 laat ons rond de centrale lopen. In 1955 werd deze centrale langs de IJssel in bedrijf genomen. Na de uitbreiding in 1982 telde de centrale 5 schoorstenen. Sinds 1996 zijn er nog maar twee van over gebleven. Van deze twee hoeft er door de verbeterde efficiëntie van de stroomopwekking maar 1 gebruikt te worden en dit ondanks het toegenomen vermogen. We blijven in zuidelijke richting lopen tot vlak voor een boerderij aan de rechterzijde van de weg. Hier gaan we links langs een bordje “opengesteld”. We lopen door een bos en gaan op weg naar Huis Windesheim. Waar we uitkomen op een asfaltweg krijgen we het gezelschap van Streekpad 11 (Hanzestedenpad) en gaan we naar links. We passeren langs de ingang van Huis Windesheim dat dateert uit het begin van de 17e eeuw. In 1944 werd het huis platgebombardeerd en het park met zijn Engelse landschapsstijl is wel bewaard gebleven. Verderop kruisen we de spoorlijn en lopen we het centrum van Windesheim in. Met de nodige voorzichtigheid steken we de N337 over en gaan we naar rechts. Zo’n 700m verder gaan we links af over een pas aangelegd fietspad. Via een brug steken we de  Soestwetering over en gaan we links. Aan de overzijde zien we het weidevogelreservaat “Molenpolder” waar Tureluurs, wulpen en Grutto’s broeden. Het gebied zelf is niet toegankelijk. Ter hoogte van het gemaal Lierder- en Molenbroek gaan we rechts. Dit brengt ons op de Gravenweg die we naar rechts opgaan. Na een kilometer, nadat we onder een hoogspanningslijn passeerden, gaan we linksaf. Na ruim 1,5 km gaan we onder de spoorlijn door en kruisen verderop de Zuthemerweg.

IJssel elekriciteitscentrale

Langs de IJssel

IJsselcentrale in Harculo

Huis Windesheim kerk

Huis Windesheim

Kerk van Windesheim


We slingeren door het bos van het domein “Den Alerdinck” en waar we vlakbij een gracht komen, moet je even achterom kijken. Dit is de enige plek op de route waar je een goed zicht krijgt op het landhuis. Den Alerdinck werd in 1648 erkend als havezate. De naam is afkomstig van twee boerenerven: Groot- en Klein Alerdinck die reeds omstreeks 1500 genoemd worden. Het huis is thans in particulier eigendom van Wouter Koning, die het huis en de bijgebouwen schitterend heeft laten restaureren. Thans wordt het huis verhuurd voor huwelijksvoltrekkingen en recepties. Bij het verlaten van het bos gaan we links de Alerdinckweg op en deze blijven we volgen tot we aan het Overijsselse Kanaal komen. We gaan onder de N35 door en via een brug steken we het kanaal over. Aan de overzijde zoeken we een plekje om te lunchen. Rond 1850 werd de Overijsselsche Kanalisatie Maatschappij (O.K.M.) opgericht. De maatschappij kreeg de concessie, het recht, om een aantal kanalen te graven in de provincie Overijssel. Het eerste kanaal, gegraven in 1855 is het Overijssels Kanaal van Zwolle via Lemelerveld en Vroomshoop naar Almelo. In 1856 kwam de aftakking van Vroomshoop naar De Haandrik gereed (het latere kanaal Almelo-De Haandrik). Het zijkanaal Lemelerveld-Raalte-Deventer werd in september 1858 geopend. In Almelo sloot het kanaal aan op het Kanaal Almelo-Nordhorn, dat tussen 1884 en 1899 werd gegraven. Na de lunch blijven we kanaal zo’n kilometer volgen en ter hoogte van de volgende brug gaan we links. Het pad leidt ons in oostelijke richting en we lopen langs het Slennebroek. Slenne betekent waarschijnlijk poel of nat gebied en een broek is een moeras. Vroeger werd dit gebied gebruikt om vee te laten grazen en voor het afsteken van plaggen. Hierdoor veranderde het gebied in een zandvlakte. In de 17e eeuw werden de kale vlaktes opnieuw beplant en hierdoor ontstond het bijzondere landschap ten zuiden van de Vecht. We passeren de herberg “De Witte Gans” en beginnen hier aan de laatste 6 kilometer van deze etappe. Hier is het uitkijken naar de twee landhuizen die we nog zullen passeren. Via het Sterrenbosch gaan we in noordelijke richting op weg naar de Marswetering. We steken het kanaaltje over en komen zo bij “Den Aalshorst”. Den Aalshorst heeft het karakter van een oude havezate, maar is nooit als zodanig beschouwd. Het landhuis wordt omgeven door een gracht en aan weerszijden van het voorplein staan de bouwhuizen.

Gemaal Den Alerdinck

Gemaal Lierder- en Molenbroek

Den Alerdinck

Den Aalshorst Den Berg

Den Aalshorst

Den Berg


Zo’n 1,5 kilometer verder passeren we langs huis “Den Berg”. Den Berg is een havezate langs de Heinoseweg in Dalfsen. De oudste vermelding van “Huva Ten Berghe” dateert uit 1483. In 1700 werd het gekocht door baron Willem Jan van Dedem die er samen met zijn vrouw Gerbregt van Delen een nieuw huis voor in de plaats liet bouwen. Op de gevel en op de vazen van de toegangspoort zijn hun wapens te zien. In 1985 werd het huis gerestaureerd en het ontleent zijn naam aan een rivierduin die in de buurt ligt. Voorbij de ingang krijgen we op de volgende splitsing het gezelschap van het Overijsselse Havezatenpad (LAW12) en gaan we rechtsaf. Via een bospad komen we uit vlakbij de spoorlijn. Hier verlaten we het Maarten van Rossumpad en gaan linksaf naar het station. En daar wacht ons een verrassing: wegens een stroomonderbreking rijden er geen treinen naar Mariënburg en Ommen. Gelukkig moeten we naar Zwolle en de trein die niet naar Ommen kan, zal terugkeren naar Zwolle. Dus stappen we in maar na 10 minuten volgt de melding dat dit treinstel ook niet zal vertrekken. Dan maar op zoek naar een busverbinding, wat op zich niet zo moeilijk is want er is een bushalte vlakbij het station. Terwijl we met z’n allen aan de bushalte staan (50 minuten wachten op de bus), zien we 30 minuten later de trein alsnog vertrekken. De trein doet er 12 minuten over tot Zwolle (2€70) en met de bus kost het ons 4€/pp en een reistijd van 35 minuten. Maar uiteindelijk komen we ruim een uur later alsnog aan bij het station van Zwolle en fietsen we via de knooppunten 17-18-19 terug naar Oldeneel. Een kleine twee maanden later kregen we ons treinticket keurig terug betaald door de NS.

 

top

 

 

 

Dalfsen – Arriën

We parkeren op een parking langs de N34 waar het Maarten Van Rossumpad de weg kruist. We fietsen naar het station van Ommen en nemen daar de trein naar Zwolle (2,5€/pp – 2012). We stappen af in Dalfsen en  steken de spoorlijn over. We gaan linksaf en na 200 sluiten we aan op de LAW 4 die van rechts komt. We lopen langs een bos en gaan in westelijke richting op weg naar Rechteren. Voor we daar aankomen steken we twee keer de Marswetering over. Het kasteel van Rechteren is particulier bezit en daardoor niet toegankelijk. We krijgen het ook niet te zien want het ligt zo’n 300m ten noorden van de route. Het kasteel was in de 13e eeuw een roofslot, strategisch gelegen op een eilandje in de Vecht. Van daaruit maakten de bewoners de weg van Zwolle naar het oosten onveilig. Ook hertog Karel van Gelre, broodheer van Maarten van Rossum, heeft het kasteel enige tijd in bezit gehad. Rond het park zijn geen tuinen en parken aangelegd omdat de Vecht er vaak voor zorgde dat het gebied rond het kasteel onder water kwam te staan. We steken de Dalmsholterweg over en verderop een 3e keer de Marswetering. Na ruim 1 kilometer door een bos komen we uit op de Venneweg die we naar links volgen. We steken de spoorlijn over en komen na een kilometer in Hessum.

zwevende kei veldweg

Zwevende kei bij het station Dalfsen

Onderweg naar Rechteren

veldweg rivier

Op weg naar Vilsteren

Langs een zijarm van de Overijsselsche Vecht


Hier maken we letterlijk een ommetje rond het dorp en lopen via een dijk terug naar de Markeweg. Deze volgen we naar links en aan de rechterzijde, verscholen in het bos, ligt Huis Hessum. Dit huis werd gebouwd in 1765, maar het huidige gebouw dateert van 1830. Sinds 2006 kan je er logeren. Verderop buigen we eerst af naar het noorden, maar voor we de Vecht bereiken gaan we een onverhard pad in dat ons naar Vilsteren zal brengen. We lopen langs een oude arm van de Vecht waar er veel watervogel te zien en te horen zijn. Bij het binnenlopen van het dorp passeren we een windmolen uit 1858. Ter hoogte van de kerk zoeken we een plekje om te eten. Een bank vinden we niet, dus zetten we ons op de trappen aan de kerk. Waarschijnlijk bestond Vilsteren al voor het jaar 1000. In de tijd van Maarten van Rossum bestond Vilsteren uit zes boerderijen met zo’n 45 inwoners. Het was een marke en de grond was gezamenlijk eigendom van de markegenoten. Na de lunch vervolgen we onze weg en volgen een pad door het bos dat bijna evenwijdig loopt met de Vilsterse Weg. Ter hoogte van Bungalowpark Uniek komen we alsnog uit op de Vilsterse Weg welke we naar rechts volgen. We gaan onder de N48 door en via de Laarbrug steken we de Regge over. Hier moest je vroeger tol betalen om de openbare weg in Ommen te mogen gebruiken. Toen de provincie de weg overnam, werd de tol afgeschaft. Aan de overzijde gaan we rechts het pad langs de rivier op en blijven die volgen tot aan de spoorwegbrug.

kerk rivier

Kerk van Vilsteren

Langs de Beneden Regge

bos Huize Het Laer

In de bossen Het Laar

Huize Het Laer


Hier buigen we af naar links en verderop steken we de spoorlijn over. In de topo spreekt men van een onbewaakte overweg, maar deze heeft anno 2012 slagbomen. We lopen door een bosje en verderop kruisen we opnieuw de spoorlijn. We naderen Ommen en komen uit bij Huize Het Laer, gelegen in een fraai landschapspark met veel oude bomen. Van oorsprong is het een 13e eeuwse havezate. Het huidige huis is in de 18e en in de 20e eeuw verbouwd. Vandaag wordt het verhuurd voor huwelijksfeesten en zakelijke bijeenkomsten. Voor de hoofdingang gaan we rechtsaf en volgen een pad langs de omheining van een hertenkamp. Via de Koesteeg komen we op de Stationsweg die we naar links volgen. Hier staan zowel markeringen van het Pieterpad, Havezatenpad als het Maarten van Rossumpad. Wij moeten de Vecht over en buigen dan af naar rechts. Via een woonwijk verlaten we Ommen in NO-richting. Via de Hardenbergerweg gaan we naar Arriën, waar we de auto geparkeerd hebben op de parking langs de N34.

 

top

 

 

Arriën - Kievitshaar (Sterkensweg)

We zetten de fietsen langs de Sterkensweg waar de LAW 4 deze weg kruist. Vervolgens rijden we naar Arriën en vinden een parkeerplaats langs de N34 vlakbij het Maarten Van Rossumpad. We gaan de Ridderinkweg in en waar deze links weg buigt gaan we rechtdoor een zandweg op. Iets verder staat een bord dat de zandweg afgesloten is, meer zelfs: hij is onbegaanbaar. We nemen toch maar het risico om voor een obstakel te komen, maar 2 kilometer verder hebben we op een paar grote modderplekken niets abnormaal gezien. We lopen evenwijdig met de Vecht, maar de rivier zelf krijgen we niet te zien. Aan de overzijde van de Vecht loopt het Pieterpad, daar hebben we dus al gewandeld. We wandelen in noordelijke richting en aan de rechterzijde passeren we het Junner Koeland. Van oudsher was dit gebeid in gebruik door de boeren uit Junne, die er onder leiding van een herder hun schapen lieten grazen. Staatsbosbeheer laat er nu koeien op grazen om het landschap te behouden. Het gebied bestaat uit schraal grasland en rivierduintjes welke begroeid zijn met eiken en vliegdennen. We komen uit bij de Coevordenweg (N34) die we oversteken en naar rechts volgen. Ter hoogte van Ventweg gaan we linksaf en komen zo bij de Hessenweg Oost. Hessenwegen waren middeleeuwse handelswegen, waarlangs karren met handelswaar uit het oosten naar de Hanzesteden trokken. De paarden die de karren trokken, werden hessen genoemd. We volgen de Hessenweg even naar links maar iets verder gaan we recht het bos in. We lopen langs een klein heidegebied en nadien buigen we af naar het noorden.

veldweg heide

Even buiten Arriën

Heidegebied ten westen van Hoogengraven

kanaal hoogspanningsleiding

Ommerkanaal

Op weg naar Ommerschans


Dit brengt ons op de Zuidelijke dwarsweg die langs een golfterrein loopt. Op de volgende splitsing gaan we rechtsaf en via een brug steken we de N36 over. We blijven deze weg zo’n 2 kilometer volgen tot we aan het Ommerkanaal komen. Door de grotere waterafvoer uit de ontgonnen veengebieden ontstond de behoefte aan een afwateringskanaal. Bij de aanleg in 1865 werd het kanaal geschikt gemaakt voor een Vechtzomp (type schip). In de 19e eeuw werd het kanaal omwille van de toenemende scheepvaart nog verbreed. Maar sinds 1964 is er geen scheepvaart meer toegelaten en heeft het kanaal opnieuw zijn oorspronkelijke functie: afwateren. We steken het kanaal over en gaan naar rechts. Iets verder gaan we links “De Haar” in en op de volgende kruising gaan we links. Via een brug steken we de N48 over  en verderop gaan we rechts de Verlengde Grensweg in. We blijven deze weg volgen en negeren na een haakse linkse een eerste zijweg (Kolonieweg). Verderop gaan we een bosje in en via wat kronkelen komen we uit op de Balkerweg. Deze volgen we naar rechts en we gaan richting Ommerschans. De Ommerschans is een oud verdedigingswerk uit de 80 jarige oorlog tegen de Spanjaarden. Omstreeks 1625 werd het gebouwd en in 1740 werd het uitgebreid met onder meer vier bastions en een dubbele gracht.  In 1819 werd de Schans in bruikleen gegeven aan de Maatschappij van Weldadigheid die er een bedelaarskolonie stichtte. In 1820 komt de Ommerschans gereed en kunnen er 1200 tot 1500 bedelaars worden ondergebracht. Op de binnenplaats van de Schans en in een aantal bijgebouwen zijn werkplaatsen ingericht, waarin de bedelaars arbeid moesten verrichten. Vandaag resten er slechts een deel van de gracht en een begraafplaats. Ter hoogte van een voormalige kerk buigen we af naar links en op de volgende splitsing gaan we rechtsaf.

kerkhof Veldwerk

Oude kerkhof van Ommerschans

Rijksopvoedingsgesticht Veldwerk in Balkburg

Haardennen fietsen

In de Haardennen

Onze fietsen langs de Sterkensweg


Verderop komen we langs de omheining van het Rijksopvoedingsgesticht Veldwerk. Dit werd geopend in 1894 en tot 1980 moesten de bewoners van het gesticht verplicht werken op de omliggende boerderijen. Vandaag is het een Forensisch Psychiatrisch centrum voor terbeschikkingsgestelden (TBS). We komen uit bij de N377 die we met de nodige voorzichtigheid oversteken en naar rechts volgen. Na huisnummer 35 gaan we links en komen via een ommetje in het Heuveltjesbos terecht. Dit gebied bestaat voornamelijk uit oude stuifheuvels welke begroeid zijn met grove dennen, eiken en berken. Wat verder lopen we door de Haardennen,  een uniek stukje bos aan de rand van Balkbrug met natte heideterreintjes, vennetjes en zandruggen. Via de Vriesche Dijk en de Haarweg gaan we richting Kievitshaar. Het gehucht zou oorspronkelijk uit drie boerderijen hebben bestaan. Ter hoogte van de Sterkensweg komen we aan onze fietsen. Wat rest is een fietstochtje naar Arriën (knooppunten 36-14-13-12-40-9-43 en dan richting Arriën)

 

top

 

 

Kievitshaar (Sterkensweg) – Ruinerwold

We zetten de fietsen in Ruinerwold tegenover de C1000 en rijden naar de Sterkensweg in Kievitshaar. De eerste 2 kilometer wandelen we door Boswachterij Staphorst dat vroeger gekocht werd door het Rijk voor 1 cent/m². Tussen 1930 en 1940 werden werklozen hier ingezet voor het onderhoud en de aanplantingen. Vroeger werd er hier ook turf gewonnen. Na ruim 2km komen we het gebied “De Vier Bergen” dat een rijke fauna en flora herbergt. Het is wel goed uitkijken want de markering is niet overal optimaal. We hebben zelfs een markering gezien die bijna geheel verborgen zat achter struiken. Verderop steken we de Kampweg over en gaan op weg naar een heidegebied met de Ganzeplas. Samen met de verderop gelegen Zwarte Venen is dit met voorsprong het mooiste stukje van deze etappe. We vervolgens onze weg in noordelijke richting over de Koolhaarweg richting Schotsweg. Maar voor we de Schotsweg bereiken leidt de markering ons naar rechts. We maken een ommetje langs de Koolhaarplas en komen zo opnieuw op de Koolhaarweg uit die we naar rechts volgen. Dit brengt ons in het dorpje Halfweg en ter hoogte van het eetcafé De Vergulde Ros buigen we af naar rechts. We komen aan het riviertje De Reest welk al eeuwenlang de grens tussen Drenthe en Overijssel is. Vanaf de veengronden bij Dedemsvaart stroomt het water traag richting Meppel.

bos heide

Boswachterij Staphorst

Op de Vier Bergen

Ganzenplas Zwarte Venen

Aan de Ganzenplas

Langs de Zwarte Venen


Deze smalle beek is de levensader van een eeuwenoud landschap met oogstrelende natuur. Het Maarten Van Rossumpad loopt hier over de oude postweg van Hasselt  naar Groningen en op de Drentse oever staat het voormalige tolhuisje. Tot 1965 werd hier door Jan Stapel tol geheven, maar op 81-jarige leeftijd is de man ermee gestopt. Zo’n 500m voorbij De Reest komen we aan het domein van Huis Dickninge, gelegen op een eilandje in de Reest. Het is in de 18e eeuw in de plaats gekomen van het gelijknamige Benedictijenklooster, dat in 1325 vanuit Ruinen hierheen verplaatst werd. We buigen af naar links en via de Hessenweg gaan we op weg naar Rogat. Rogat bezat de eerste zuivelfabriek van Drenthe. Deze werd op 21 januari 1889 in gebruik genomen en sloot in 1977 definitief de deuren. Via de Rogatsluis steken we de Hoogeveensche Vaart over en aan de overzijde maken we gebruik van de banken om onze middagpauze te houden. Na de lunch blijven we evenwijdig langs de vaart lopen tot we aan de  Broekhuizenweg komen. Hier buigen we links af en na ruim 2,5 kilometer komen we aan de spoorlijn van Meppel naar Hoogeveen. We blijven zo’n kilometer evenwijdig langs de spoorlijn lopen tot we aan de spooroverweg komen. 

tolhuisje Huis Dickninge

Het laatste tolhuisje

Huis Dickninge

rivier kerk

Wold Aa

Kerk van Ruinerwold


We steken de spoorlijn over en gaan op weg naar Berghuizen. Behalve de naam van het dorp is Berghuizen ook een plas met natte hooilanden en het Elzenbroekbos. Helaas laat de route die kleine natuurgebied links liggen. We steken de Weidenweg over en verderop steken we de Wold Aa over. Aan de overzijde gaan we links en deze weg leidt ons via Buitenhuizen naar Ruinerwold. In de wijken krijgen we nog een mooi schelpenpad onder de schoenen geschoven en zo komen we uit bij de Havelterweg. Ter hoogte van de C1000 nemen we de fiets en via de knooppunten 3-2-1 (in Broekbuizen na spoorweg rechtdoor naar Rogat fietsen) – 80-89-81-35 rijden we terug naar het vertrekpunt in Kievitshaar.

 

top

 

 

Ruinerwold – Station Steenwijk

We zetten de fietsen aan het station van Steenwijk en rijden naar Ruinerwold, waar we de auto parkeren bij een feestzaal tegenover de C1000-winkel. We vertrekken in noordelijke richting  via de Havelterweg en na ruim 2 kilometer komen we aan de Oude Vaart. Het beekdal van de Oude Vaart heeft zijn oorsprong in de afwatering van het Drents Plateau. Via de Oude Vaart werd er vroeger rogge vervoerd naar Meppel. Maar toen men na 10 jaar graven in 1780 klaar was met de Drentse Vaart, verloor de Oude Vaart zijn functie als waterweg. Hetzelfde gebeurde met de Drentse vaart door de ontwikkeling van het weg- en spoorvervoer. Net over de brug van de Oude Vaart gaan we rechtsaf en volgen de rivier 1,5 kilometer. Vervolgens gaan we linksaf en zetten we koers naar de Boschkampbrug die ons over de Drentse Vaart zal leiden. Ter hoogte van de brug is het een drukte van jewelste met vele motorcrosser. Iets verderop passeren we een spandoek waaruit blijkt dat vandaag de “Jos Leunissen Memorial “ georganiseerd wordt. Het is een enduro-race die ons vandaag meerdere keren zal passeren. De LAW 4 leidt ons in een boog om het centrum van Havelte en via Eursinge en Darp gaan we op weg naar de Havelterberg. Darp is de Drentse benaming voor dorp en is gelegen aan de Bisschopsberg. Hier moesten de boeren vroeger hun belastingen betalen aan de bisschop van Utrecht. Toen de boeren dit gingen weigeren, ontstond in 1227 de Slag bij Ane. Nadien werden de belastingen niet meer betaald. Eenmaal voorbij Darp lopen we langs de rand van het militair oefenterrein Kamperzand.

Ruinerwold vaart

Bij het verlaten van Ruinerwold

Drentsche Hoofdvaart

enduro Havelterberg

We krijgen gezelschap van Enduro-rijders

Havelterberg


Dit brengt ons bij Van Helomaweg die we oversteken. Ook hier is het uitkijken voor de markeringen op het terrein, want in Nederland is men er héél zuinig mee. We “klimmen” naar de Havelterberg die met zijn 18,8m het hoogste punt in de omgeving is. Aan de andere zijde dalen we af en passeren we het Nivon-natuurvriendenhuis Hunebed. Hier krijgen we even het gezelschap van het Drenthepad (SP 6) maar op de volgende T-splitsing gaat dit pad de andere kant uit. Wij gaan linksaf en lopen langs de rand van een militair oefenterrein, waar het uitkijken is wanneer de rode vlag hangt. We passeren één van de 52 in Drenthe aanwezige hunebedden en gaan iets verderop rechts het bos is. We steken opnieuw de Van Helomaweg over en volgen nu de noordzijde van het militair oefenterrein Kamperzand. Verderop passeren we de Johannes Postkazerne en we krijgen opnieuw het gezelschap van de motorcrossers. We komen uit op de Kallekote die we naar links volgen. We lopen onder de A32 door en blijven de weg volgen tot aan de spoorlijn. Hier buigen we scherp af naar rechts en lopen langs de rand van een kerkhof. Verderop passeren we enkele sportterreinen en zo komen we opnieuw aan de spoorlijn. Deze keer steken we ze over en via een klein park lopen we het centrum van Steenwijk in. Steenwijk ligt in de kop van Overijssel op de grens van enkele stuwwallen (Havelterberg en de Woldberg) en het laagveengebied van Giethoorn, De Wieden en de Weerribben. De stad was vroeger van strategisch belang en het kostte Maarten Van Rossum 2 pogingen om Steenwijk te veroveren. De stad werd geplunderd en vele gebouwen werden door brand  verwoest. Van Rossum hield als vestingcommandant 2 maanden stand, maar nadien ging Friesland en Steenwijk opnieuw verloren voor Gelre.

hunebed hoeve

Hunebed

Mooie plek om te wonen

marktplein station

Marktplein van Steenwijk

Het eindpunt van de LAW 4


We lopen door de winkelstraat, die er op zondag rustig bij ligt, en komen uit op het fraaie marktplein. Qua markering is het uitkijken, want ook het Overijssels Havezatenpad (LAW  12) en het Pionierspad (LAW 1-2) lopen hier ook. We verlaten het marktplein via de Kerkweg en lopen via een tegelpad achterom de Clemenskerk. We buigen af naar rechts en net voor de bioscoop gaan we linksaf. Voor we het eindpunt aan het station van Steenwijk bereiken, passeren we nog langs een bijzonder beeld van Tilly Buij en Gerard Groenewoud. Iets verder staan we op het stationsplein van Steenwijk waar dit Lange Afstands Wandelpad eindigt.  Het eindpunt stelt wat teleur qua uitstraling, maar het is wel het einde van een prachtig wandelpad. Wat rest is een fietstochtje naar Ruinerwold.

 

top

 

 

 

U bent bezoeker

guestbook