Grenslandpad: bourgondisch banjeren in Zuid-Nederland

Het vernieuwde Grenslandpad dat in Sluis begint, loopt langs de grillige grenslijn van Nederland en steekt deze diverse malen over. Waar? Dat is soms lastig te zeggen, maar de bouwstijl van de huizen verraadt altijd in welk land je bent. Meanderende kreken, omzoomd door rietkragen in Zeeuws-Vlaanderen worden in Zuid-Beveland afgewisseld door populierendijken en eindeloze slikken en schorren langs de Wester- en Oosterschelde. Het witte Limburgse dorpje Thorn vormt een mooi eindpunt van deze prachtige route.

Hieronder vind je wandelverslagen, beoordelingen en foto's van onze ervaringen langs dit wandelpad. Meer informatie over openbaar vervoer en overnachtingsmogelijkheden kan je vinden in de topo en op de website .

 

  Reeds gewandeld Gepland in 2020  
   

 

 
  Etappes
Oordeel
Afstand
       
Papschot - Heike Reusel   23,9 km    
Heike Reusel - Cartierheide   24,8 km    
Cartierheide - Westerhoven
23,7 km    
Westerhoven - Hamont
22,3 km

Hamont - Zevensprong

22,7 km

Zevensprong - Thorn

21,1 km
       
  Andere etappes nog in te delen    

 

 

 

 

 

 

Hamont - Zevensprong

Starten doen we aan het station van Hamont, waar je in het weekend voldoende parkeerplaats vindt. We steken de sporen over en gaan meteen rechtsaf. We weg buigt af naar het zuiden en we wandelen richting Hamontlo. We gaan niet door het centrum maar buigen rechts weg. Dat brengt ons 2 km verder aan het kanaal Bocholt-Herentals. Het kanaal dankt haar bestaan aan niemand minder dan Napoleon Bonaparte. Die wou grote rivieren (Schelde, Maas en Rijn) verbinden om het transport per schip mogelijk te maken over grote afstanden. Bovendien kon hij zo in Duitsland houten schepen bouwen en over het water Engeland aanvallen. Het kanaal wordt ook wel Kempisch Kanaal of Maas-Scheldekanaal genoemd. Het verbindt de Zuid-Willemsvaart met het Albertkanaal en is een van de zeven Kempische kanalen tussen de Maas en de Schelde. We volgen de kanaaldijk naar links en volgen deze ruim 3km. Ter hoogte van een bunker aan de overzijde van het kanaal, verlaten we de dijk. We wandelen naar de Lozerheide, maar deze plaats heeft niets met heide te maken. Het bestaat uit loofbos, bezaaid met graslanden, beekjes, kanaaltjes en vijvers. En daar knelt het schoentje: men is gestart met werken in 2018 en die zouden ruim een jaar duren. Vandaag, 21/02/2020, zijn de werken nog niet voltooid. En daar houdt in dat er bepaalde paden zijn afgesloten. Als we het plannetjes bekijken dat er hangt, zien we dat ook een stuk LAW tot deze paden behoort. We kiezen het zekere voor het onzekere en nemen het enige pad dat voordien naar rechts ging. Ook dat pad brengt ons aan de rand van de Lozerheide. Daar kiezen we voor het pad dat naar links loopt en zo komen we, met droge voeten, aan de draaikom thv de sluis van Lozen. Via één van de sluisdeuren steken we Zuid-Willemsvaart en gaan linksaf.

station kanaal

Starten aan het station van Hamont

Kanaal Bocholt - Herentals

sluis kerk

Sluis van Lozen

Kerk van Lozen


Iets verder verlaten we de dijk en gaan in de richting van het centrum van Lozen. Maar dat laten we rechts liggen en volgen de weg in oostelijke richting. Een kilometer verder zien we op een kruispunt dat onze route samenliep met de GR 561. Het Kempen-Maaspad gaat hier rechtdoor, maar wij gaan linksaf. Dat brengt ons verderop opnieuw bij het kanaal dat we naar rechts volgen. Al bij al hadden we vanaf de sluis het kanaal kunnen blijven volgen, maar dit ommetje onderbreekt de “kaarsrechte” weg langs het kanaal. Want ook met het ommetje krijgen we nog een dikke 2,5km kanaaldijk onder de schoenen. Na 500m steken we ter hoogte van grenspaal 176 nog eens de grens over en zitten we opnieuw in Nederland. Uiteindelijk stuurt de wit-rode markering ons naar rechts en verlaten we de kanaaldijk. We wandelen door de Laurabossen in ZO-richting. De bossen danken hun naam aan de Lauramijn in Zuid-Limburg (NL). Rond 1900 beplantte men het stuifduingebied met grove dennen. Het bos leverde hout voor de onderstutting van mijngangen. In dit gebied worden grote grazers ingezet zodat de heidevlakte open blijven. Men is ook bezig met het omvormen van het eenvormige bos naar een gevarieerd eiken-berkenbos.

splitisng grenspaal

Splitsing LAW 11 en GR 561

Grenspaal 167 langs de Zuid-Willemsvaart

grote grazer hoeve

Eén van de vele "grote grazers"

Kettinghoeve langs de Kettingdijk


In het bos krijgen we een verrassing van formaat: een volwassen everzwijn steekt het pad over op amper een 20-tal meter voor ons. En dan horen we ook een soort gepiep aan onze rechterzijde. In het struikgewas zien we een nest van kleine everzwijntjes. Samen met de volwassen dieren kiezen ze het hazenpad. Jammer dat we hier geen foto’s konden van nemen. En anderzijds blij dat het volwassen exemplaar niet onze richting uitkwam. De topo leert ons dat het Grenslandpad de volgende 12km samen loopt met Het Graaf van Hornepad. We verlaten de Laurabossen en komen op een halfverharde weg. Het is de Kettingdijk en een kleine kilometer verder passeren we de Kettinghoeve. Na 2 kilometer komen we uit op de Bocholterweg die we recht oversteken. We volgen het graspad door Wijffelterbroek en wandelen opnieuw op de grens. Zo’n 100 jaar geleden was dit niet mogelijk, want dat was het nog een groot en woest moeras. Samen met het Smeetshof vormt het één groot grensoverschrijdend natuurgebied dat de afgelopen jaren steeds verder is gegroeid en aan elkaar verbonden. De gebieden zijn een belangrijke schakel tussen de Laurabossen en Kettingdijk en het Stramprooierbroek. Bij het verlaten van het bos staan we op de Prijskesweg die we rechtdoor volgen. Zo komen we uit op de Stramproyer Grensweg. Dit is ook het fietsknooppunt 85 en wij gaan rechtdoor het bos in. Af en toe moeten we uitwijken naar het bos, omwille van de grote modderpoelen. Maar na zo’n 400m staan we aan het kapelletje op de Zevensprong. Hier staan onze fietsen nog van de dag voordien. Rest nog een fietstochtje naar Hamont … eentje met héél veel wind onderweg.

 

top

 

 

 

 

 

 

Zevensprong - Thorn

Dit Lange-Afstand-Wandelpad beginnen we eens met de laatste etappe ipv te starten in Sluis. De auto parkeren we op één van de parkings in Thorn en betalen 2,5€ voor een dagticket (prijs 2020). Via de fietsknooppunten 21-20-25-91-90-86-85 rijden we naar het startpunt. Op knooppunt 85 moeten we nog 400m een onverharde weg volgen tot op 3Zevensprong”. Hier staat een bank en een kapelletje. We maken de fietsen vast aan de bank, want we laten deze staan tot na de etappe Hamont – Zevensprong. Wat op de kaart staat aangegeven als Zevensprong is eigenlijk een vijfsprong en de wit-rode markering stuurt ons naar het 2e pad links. Het begint als een graspad, maar verderop wordt het een zandpad. We wandelen bijna in rechte lijn naar Stramproy. We wandelen over de Arevensdijk die ons na 2km uitkomt op een asfaltweg. Hier gaan we rechtsaf en 200m verder slaan we links af. Het graspad leidt ons tot aan een boerderij waar we asfalt onder de schoenen krijgen. We doorkruisen het centrum en voor ons zien we een windmolen. Het is de standaardmolen Sint-Jan die in 1783 gebouwd is. In 1804 werd de molen verplaatst naar een locatie dichter bij het dorp. De molen was tot 1978 in gebruik. Als eerbetoon aan de laatste molenaar staat er een beeld van hem naast de molen. Van hieruit gaan we richting de kerk en het daarbij horende kerkplein. We verlaten het dorp in zuidelijke richting en gaan op weg naar Breyvin, een klein gehuchtje. Net voorbij een kapelletje gaan we linksaf. En 500m verder steken we de grens over en bevinden we ons op Belgisch grondgebied. We bevinden ons in de Heibroekstraat en passeren langs een volgend kapelletje. De weg maakt een ruime bocht naar rechts en op een 3-sprong houden we links aan. De weg draait verderop links weg door het gehuchtje Opwinkel om vervolgens bijna in rechte lijn naar Molenbeersel te lopen.

Zevensprong windmolen

We starten op de "Zevensprong"

Molen van Nijs De Nijverheid in Stramproy

kapel karnavalstoet

Kapel in Molenbeersel

Karnavalstoet van de basisschool


Uiteraard hebben ze daar ook een molen, die we boven de daken zien uitsteken. Oorspronkelijk stond er een houten molen uit 1817-1818. Die werd afgebroken in 1919. Deze zorgvliet molen kwam in de plaats. In de Slichtestraat passeren we de Slichtenhof. Het is een oude L-vormige en werd reeds vermeld in documenten daterend uit 1530. Vandaag is het Slichtenhof is een beschermd monument. De weg komt uit op de Weertersteenweg ter hoogte van de Onze-Lieve-Vrouw van Lourdeskapel. Hier moeten we enkele honderden meter de N762 volgen tot aan de brug over de Aa. Net na het beekje gaan we linksaf en zien we veel mensen buiten staan. Een bocht verder weten we ook waarom. De leerlingen van de plaatselijk basisschool nemen deel aan een carnavalstoet. Een ideale moment voor een stop in te lassen en te genieten van deze stoet. Wanneer de stoet gepasseerd is, zetten we onze wandeling verder en verlaten het dorp in zuidelijke richting. We blijven de asfaltweg volgen tot bij een beekje, de Lossing. Vanaf hier is het gedaan met asfalt en krijgen we een modderig pad onder de schoenen. We bevinden ons in het natuurgebied De Goort. Het gebied strekt zich uit aan weerszijden van de Nieuwe Abeek en vormt zo een natuurlijke verbinding met natuurgebied De Zig. Maar het is er zo modderig en nat dat er geen doorkomen aan is. We keren op onze stappen terug en steken een beekje over. Het is een klein ommetje maar we houden wel droge voeten. Zo’n 500m verder koen we opnieuw op de route. Het graspad gaat over is een asfaltweg en we komen uit bij het Hubershof. Hier zoeken we een plekje uit de wind om te lunchen. Echt warm is het niet en dus houden we de lunchstop kort.

kasteel Splitsing

Kasteel in Neeritter

Splitsing Pelgrimspad & Grenslandpad

wandelboom kerk

Wandelboom in Thorn

Abdijkerk van Thorn


We buigen af naar links en na 1,5km komen we opnieuw aan de grens België – Nederland. Hier staat grenspaal 140 waar we rechtdoor wandelen, maar 500m gaan we linksaf. Zo komen we opnieuw uit bij de grens, maar deze keer zonder grenspaal. De zandweg waarop we ons bevinden, gaat opnieuw over in een asfaltweg. Ter hoogte van huisnr. 1 is het ff zoeken, want we zien geen markeringen. Maar in de topo staat dat we de rechts de Haardstraat in moeten en dus gaan we rechtsaf. We wandelen nu richting Neeritter maar net voor het centrum buigen we rechts af. Wat verder steken we nogmaals de grens over en passeren langs het zeer mooie kasteel Borgitter. We zijn dus opnieuw in Nederland en zien in de verte al de abdijkerk van Thorn liggen. We wandelen in de richting van Kessenich, maar nog voor we de N78 bereiken, buigen we links weg. Met de nodige voorzichtigheid steken we deze provinciale weg over en komen uit bij het Vijverbroek. Het is een moerasgebied dat ontstaan is als een oude meander van de Maas toen deze naar het oosten opschoof. Het is een mooi stukje natuur, maar op sommige plaatsen wel heel drassig. Maar we geraken er toch vrij proper door en krijgen opnieuw de toren van de abdijkerk te zien. We steken een beekje over en krijgen het gezelschap van het Pelgrimspad (LAW 7-2). Maar op dit kruispunt gaan we rechtsaf en dus de LAW 7-2 loopt rechtdoor. We hebben nog maar eens de grens overgestoken en wandelen wat verder langs een kerkhof. We zijn nu vlakbij het centrum van Thorn ern komen uit bij een wandelboom. Deze heeft helaas wel wat opknapwerk nodig. De zon heeft ervoor gezorgd dat dat de zwarte letters zijn af gebleekt. We wandelen nu Thorn binnen, een dorp dat bekend staat omwille van de abdijkerk en zijn witte huizen.


top

 

 

 

U bent bezoeker

guestbook