Grenslandpad: bourgondisch banjeren in Zuid-Nederland

Het vernieuwde Grenslandpad dat in Sluis begint, loopt langs de grillige grenslijn van Nederland en steekt deze diverse malen over. Waar? Dat is soms lastig te zeggen, maar de bouwstijl van de huizen verraadt altijd in welk land je bent. Meanderende kreken, omzoomd door rietkragen in Zeeuws-Vlaanderen worden in Zuid-Beveland afgewisseld door populierendijken en eindeloze slikken en schorren langs de Wester- en Oosterschelde. Het witte Limburgse dorpje Thorn vormt een mooi eindpunt van deze prachtige route.

Hieronder vind je wandelverslagen, beoordelingen en foto's van onze ervaringen langs dit wandelpad. Meer informatie over openbaar vervoer en overnachtingsmogelijkheden kan je vinden in de topo en op de website .

 

  Reeds gewandeld Gepland in 2020  
   

 

 
  Etappes
Oordeel
Afstand
       
Papschot - Heike Reusel   23,9 km    
Heike Reusel - Cartierheide   24,8 km    

Cartierheide - Westerhoven

23,7 km    

Westerhoven - Hamont

22,3 km

Hamont - Zevensprong

22,7 km

Zevensprong - Thorn

21,1 km
       
  Andere etappes nog in te delen    

 

 

 

 

 

 

 

Cartierheide - Westerhoven

Voor deze etappe rijden we eerst naar de Weerderdijk ter hoogte van het bungalowpark Kempervennen. Op de kruising met de Loverense Dijk zetten we onze fietsen langs de omheining en rijden vervolgens naar een parking langs de Postelse Weg in Witrijt. Vanaf hier wandelen we in over een brede zandweg in rechte lijn richting Cartierheide. De Cartierheide is een natuurgebied dat onderdeel uitmaakt van het Natuurgebied De Kempen en is 172 ha groot. We passeren paddenstoel 62704 en wandelen de heide op. Links ligt de Hapertse Heide en rechts van de weg ligt de Cartierheide. Na zo’n 500m gaan we rechtsaf in smal zandpad in. Het pad loopt tussen de bomen en verderop weg naar rechts. Hier krijgen we een kort stukje knuppelpad en dan opnieuw een zandpad onder de schoenen. Het pad kronkelt door de Cartierheide en komt uiteindelijk uit aan de rand van een weiland. Hier we rechtsaf en op het einde van de weide gaan we opnieuw naar rechts. En in het bos loopt het mis want we zien geen markeringen mee. Gelukkig hebben het gpx-bestand van de website gedownload en op de gps gezet. Met behulp van de gps houden we de juiste richting aan en zien een stuk verder opnieuw streepjes staan. Ze zijn op dit wel héél zuinig geweest met de markering. We verlaten het bos en de brede zandweg gaat ter hoogte van een boerderij over in een asfaltweg. Wat verder komen we uit op de Postelse Weg en volgen deze naar links. Aan de rotonde houden we rechts aan en wandelen Eersel binnen. De oude kern van het dorp werd in 1967 tot beschermd dorpsgezicht verklaard. In 1994 werd het marktplein uitgeroepen tot het mooiste bewaarde plein van Brabant. Ook zijn er hier een aantal mooie Teutenhuizen bewaard gebleven.

knuppelpad paddenstoel

Op de Cartierheide

Het seizoen van de paddenstoelen

markering huis

De te volgen route

Eén van de goed bewaarde Teutenhuizen


We wandelen over het marktplein en ter hoogte van een kapel gaan we rechtdoor. Even voorbij de kapel gaan we rechtsaf de volgen de weg tot aan de drukke N284. Gelukkig ligt er een apart fietspad dat we kunnen volgen en verderop gaan we via een tunnel onder de N397 door. We blijven rechtdoor wandelen tot we rechts de Alsbergdreef in kunnen. Langs een bosje aan de linkerkant buigt de weg beetje naar rechts en dan gaan we links een zandweg in. We wandelen rond een bos en wat verder loopt het pad tussen een weide en een bos. Hier wandelen we wat uit de wind en zoeken we een plekje in het bos waar het zo goed als windsteil is. Ideaal om onze middagstop te houden. Maar lang blijven we niet zitten na het eten , want daar is het te koud voor. We vervolgen onze weg en de LAW leidt ons in een ruime bocht naar rechts naar een asfaltweg. We komen in een gehuchtje Stevert genaamd. Hier moeten we naar rechts en krijgen geruime tijd asfalt te verwerken. We steken de Run over en wandelen tot aan de Broekhovenseweg.

standbeeld kerk

De contente mens

Kerk van Steensel

kapel weide

Sint Valentinuskapel

Tijdelijk geen doorgang: grazende koeien


We steken de weg over en wat verder gaat de asfaltweg over in een zandweg. Ter hoogte van een hoge communicatiemast gaan we naar links en de zandweg gaat over in een klinkerweg. We houden rechts aan en komen zo uit in de Schoolstraat. Hier krijgen we het gezelschap van het Pelgrimspad (LAW 7-2) die hier van links komt. We gaan rechtsaf en slaan de eerste weg links in. Op de volgende kruising gaan we even rechtdoor en dan verlaten we de LAW 7-2. Deze loopt rechtdoor en wij gaan rechtsaf. We wandelen nu door een bos en komen uit bij een veld. Het pad loopt links van het veld en op een ruime 3-sprong gaan wij naar rechts. Over een smal bospad wandelen we tot aan de Molenstraat welke we recht oversteken. We wandelen naar het piepklein gehuchtje Eind waar de weg haaks naar rechts gaat. Van asfalt gaat de weg over in een klinkerpad en de wind heeft hier weer vrij spel. Op een korte links-rechtse bocht loopt de weg rechtdoor naar Voort. Voor we Voort bereiken gaan we linksaf en wandelen eigenlijk terug vanwaar we komen. In het gehuchtje Heiereind gaan we haaks naar rechts. Vanaf hier gaat het in rechte lijn tot aan de N397. Met enige voorzichtigheid steken we deze drukke weg over en houden dezelfde richting aan. Waar de klinkerweg uitkomt op een T-splitsing gaan we linksaf. Dit brengt ons aan de “Provincialeweg” die oversteken. We bevinden ons nu in de Loverense Dijk en passeren de St. Valentinuskapel. Net voorbij de kapel steken we de Beekloop over en iets verder komen we uit op de Weerderdijk. Hier staan onze fietsen en rest er alleen nog een fietstochtje naar Witrijk.

 

top

 

 

 

 

 

Westerhoven - Hamont

We rijden naar het station van Hamont waar er voldoende parkeerplaats is. Het is behoorlijk fris en dus halen we de mutsen en handschoenen uit. Eerst moeten we met de fiets naar Westerhoven waar we gisteren geëindigd zijn. Via de knooppunten … rijden we in een uurtje naar onze startplaats. De fietsen zetten we op dezelfde plaats als gisteren en we volgen de Weerderdijk naar links. We wandelen langs het bungalowpark Kempervennen en gaan wat verder naar rechts. De weg loopt tussen de Kempervennen en het Eurocircuit. Ruim een halve kilometer verder stuurt de markering ons links het bos in. De vermelde slagboom aan de rand van het bos was er niet meer. Op een rechts-links combinatie na lopen we in rechte lijn door het bos tot we uitkomen aan een weide. Een weide is gelijk aan een afbakening en in dit geval is het prikkeldraad. Op zich geen probleem tenzij het pad zeer smal is omdat er struiken en takken van bomen over het pad hangen. Het pad komt uit op de Luikerweg die we schuinrechts oversteken. Het pad draait schuinweg naar links en loopt in de richting van Venbergen. Voor we het bos verlaten, gaan we ter hoogte van WKP 63 naar rechts. We keren bijna op onze stappen terug maar de halfverharde weg leidt ons tot aan de Dommel. Hier gaat het pad naar rechts en passeren we achtereenvolgens naar het Molenven en Reisven. Echt veel zien we niet van deze vennen omwille van de lage waterstand en de hoge begroeiing. Op het bospad gaan we naar links en zo’n 100m verder komen we aan de rand van het natuurreservaat De Malpie. Het gebied bestaat uit de Malpiebeemden (217ha) en de Malpiebossen en natuurreservaat De Malpie (400ha). De Malpiebeemden bestaat uit hooilanden, moerassen en moerasbosjes en de van de Malpiebossen en natuurreservaat De Malpie bestaat 120ha uit heide en vennen. We wandelen langs de rand van De Malpie en zo’n kilometer verder gaan we rechts een zandpad in. We wandelen nu dwars door dit natuurgebied en aan onze linkerzijde ligt het Groot Malpieven. Van het pad loopt er ook een stukje over een houten vlonder. Een hele resem watervogels bevinden zich op en naast het water. Waar we het heidegebied verlaten, gaan we op de vijfsprong naar links.

heide ven

Op de Aardbrandsche Heide

Aan het Groot Malpieven

heide brug

Door het natuurreservaat De Malpie

Brugje over de Dommel


Op het einde van De Malpie houden we rechts aan en wandelen langs een akker. Op het einde van de akker naar links en dan wandelen we in rechte lijn tot aan een fietspad. Zonder het te merken, behalve op de kaart, heeft Streekpad 5 zich bij de route gevoegd. We steken recht over en volgen het pad tot aan de oever van de Dommel. We volgen even de beek even naar rechts, maar iets verder gaan we links een breder graspad op. Waart we uitkomen op een asfaltweg, stuurt de markering ons naar rechts. Via Porterseind, de Schafterdijk en de Abdijweg wandelen we tot op een rond punt. Schuinrechts voor ons zien we al de toren van de Achelse Kluis. Je zou de Abdijweg gewoon kunnen volgen, maar na zo’n 300m stuurt de markering ons naar links. Hierdoor wandelen we op een pad langs de rand van het bos in plaats van over de asfaltweg. Maar ook op deze manier komen we uit bij de Achelse Kluis. De Sint-Benedictusabdij van Achel, courant de Achelse Kluis genoemd, is een voormalige cisterciënzerabdij. De abdij staat onder meer bekend vanwege het gelijknamige trappistenbier Achel dat sinds 1998 in de eigen huisbrouwerij wordt gebrouwen. We houden de abdij aan de rechterhand en wandelen rond het domein. Hier verlaat het Brabants Vennenpad (Streekpad 5) onze route , maar krijgen we het gezelschap van de GR 565. Het Grenslandpad volgt, volgens de topo, zo’n 20km het Kempen-Maaspad. Onderweg zullen we merken dat de beschrijving in de topo nogal wat afwijkt van de situatie op het terrein. Voorbij de abdij komen we uit bij de Warmbeek die we oversteken. Aan de overzijde gaan we meteen linksaf en volgen het graspad tot we opnieuw de Warmbeek kunnen oversteken

klooster grafheuvel

Achelse Kluis

Gedeeltelijk gereconstrueerde grafheuvel

standbeeld trein

Standbeeld van De Kaarsenmakers

In het station van Hamont


Het pad loopt in een boog naar rechts en verderop gaan we haaks naar links. Dit pad loopt in rechts lijn tot op een asfaltweg. Maar in tegenstelling tot het kaartje in de topo stuurt de markering ons ter hoogte van een akker naar rechts. Hierdoor wandelen we rond een soort bouwwerf en buigen dan toch links weg naar de bosrand. We gaan rechtsaf en ruim een kilometer passeren we een “vakantie”huis. Zo’n 100m verder gaan we rechts een graspad in en wandelen in rechte lijn naar een kasteel. Kasteel Beverbeek is een kasteelachtig landhuis uit 1889. Het is gebouwd in opdracht van Peter Slegers in Engelse Tudorstijl. Helaas zijn we het kasteel niet, maar we houden het domein aan onze rechterzijde. Iets verder krijgen we opnieuw zand onder de schoenen met uitzondering van een klein stukje asfalt onderweg. We houden dezelfde richting aan tot we rechts het bos in kunnen. We houden meteen links aan en buigen mee met de bosweg. Ook verderop loopt de markering anders dan de beschrijving en het gedownloade gpx-bestand. We kiezen er voor om gps-gewijs verder te wandelen en zullen verderop opnieuw de wit-rode markering tegen komen. Ter hoogte van een gereconstrueerde grafheuvel uit de late Bronstijd gaan we naar links. Verderop verlaten we het bos en wandelen door het gehucht Kleine Haart. In de verte zien we al de kerktoren van Hamont waar we bijna in rechte lijn naartoe wandelen. Ter hoogte van een kerkhof gaan we naar rechts en wandelen vervolgens rechtdoor tot op het marktplein. Net voorbij de kerk gaan we rechtsaf en komen zo uit op een volgend plein. Hier moeten we naar links en gaan we rechtdoor tot aan de IJZeren Rijn. De IJzeren Rijn was een spoorlijn en deed voornamelijk dienst als goederenlijn tussen de haven van Antwerpen en het Ruhrgebied. Ter hoogte van de overweg gaan we rechtsaf tot aan de parking. Wat rest is de fietsen ophalen in Westerhoven.

 

top

 

 

 

 

 

Hamont - Zevensprong

Starten doen we aan het station van Hamont, waar je in het weekend voldoende parkeerplaats vindt. We steken de sporen over en gaan meteen rechtsaf. We weg buigt af naar het zuiden en we wandelen richting Hamontlo. We gaan niet door het centrum maar buigen rechts weg. Dat brengt ons 2 km verder aan het kanaal Bocholt-Herentals. Het kanaal dankt haar bestaan aan niemand minder dan Napoleon Bonaparte. Die wou grote rivieren (Schelde, Maas en Rijn) verbinden om het transport per schip mogelijk te maken over grote afstanden. Bovendien kon hij zo in Duitsland houten schepen bouwen en over het water Engeland aanvallen. Het kanaal wordt ook wel Kempisch Kanaal of Maas-Scheldekanaal genoemd. Het verbindt de Zuid-Willemsvaart met het Albertkanaal en is een van de zeven Kempische kanalen tussen de Maas en de Schelde. We volgen de kanaaldijk naar links en volgen deze ruim 3km. Ter hoogte van een bunker aan de overzijde van het kanaal, verlaten we de dijk. We wandelen naar de Lozerheide, maar deze plaats heeft niets met heide te maken. Het bestaat uit loofbos, bezaaid met graslanden, beekjes, kanaaltjes en vijvers. En daar knelt het schoentje: men is gestart met werken in 2018 en die zouden ruim een jaar duren. Vandaag, 21/02/2020, zijn de werken nog niet voltooid. En daar houdt in dat er bepaalde paden zijn afgesloten. Als we het plannetjes bekijken dat er hangt, zien we dat ook een stuk LAW tot deze paden behoort. We kiezen het zekere voor het onzekere en nemen het enige pad dat voordien naar rechts ging. Ook dat pad brengt ons aan de rand van de Lozerheide. Daar kiezen we voor het pad dat naar links loopt en zo komen we, met droge voeten, aan de draaikom thv de sluis van Lozen. Via één van de sluisdeuren steken we Zuid-Willemsvaart en gaan linksaf.

station kanaal

Starten aan het station van Hamont

Kanaal Bocholt - Herentals

sluis kerk

Sluis van Lozen

Kerk van Lozen


Iets verder verlaten we de dijk en gaan in de richting van het centrum van Lozen. Maar dat laten we rechts liggen en volgen de weg in oostelijke richting. Een kilometer verder zien we op een kruispunt dat onze route samenliep met de GR 561. Het Kempen-Maaspad gaat hier rechtdoor, maar wij gaan linksaf. Dat brengt ons verderop opnieuw bij het kanaal dat we naar rechts volgen. Al bij al hadden we vanaf de sluis het kanaal kunnen blijven volgen, maar dit ommetje onderbreekt de “kaarsrechte” weg langs het kanaal. Want ook met het ommetje krijgen we nog een dikke 2,5km kanaaldijk onder de schoenen. Na 500m steken we ter hoogte van grenspaal 176 nog eens de grens over en zitten we opnieuw in Nederland. Uiteindelijk stuurt de wit-rode markering ons naar rechts en verlaten we de kanaaldijk. We wandelen door de Laurabossen in ZO-richting. De bossen danken hun naam aan de Lauramijn in Zuid-Limburg (NL). Rond 1900 beplantte men het stuifduingebied met grove dennen. Het bos leverde hout voor de onderstutting van mijngangen. In dit gebied worden grote grazers ingezet zodat de heidevlakte open blijven. Men is ook bezig met het omvormen van het eenvormige bos naar een gevarieerd eiken-berkenbos.

splitisng grenspaal

Splitsing LAW 11 en GR 561

Grenspaal 167 langs de Zuid-Willemsvaart

grote grazer hoeve

Eén van de vele "grote grazers"

Kettinghoeve langs de Kettingdijk


In het bos krijgen we een verrassing van formaat: een volwassen everzwijn steekt het pad over op amper een 20-tal meter voor ons. En dan horen we ook een soort gepiep aan onze rechterzijde. In het struikgewas zien we een nest van kleine everzwijntjes. Samen met de volwassen dieren kiezen ze het hazenpad. Jammer dat we hier geen foto’s konden van nemen. En anderzijds blij dat het volwassen exemplaar niet onze richting uitkwam. De topo leert ons dat het Grenslandpad de volgende 12km samen loopt met Het Graaf van Hornepad. We verlaten de Laurabossen en komen op een halfverharde weg. Het is de Kettingdijk en een kleine kilometer verder passeren we de Kettinghoeve. Na 2 kilometer komen we uit op de Bocholterweg die we recht oversteken. We volgen het graspad door Wijffelterbroek en wandelen opnieuw op de grens. Zo’n 100 jaar geleden was dit niet mogelijk, want dat was het nog een groot en woest moeras. Samen met het Smeetshof vormt het één groot grensoverschrijdend natuurgebied dat de afgelopen jaren steeds verder is gegroeid en aan elkaar verbonden. De gebieden zijn een belangrijke schakel tussen de Laurabossen en Kettingdijk en het Stramprooierbroek. Bij het verlaten van het bos staan we op de Prijskesweg die we rechtdoor volgen. Zo komen we uit op de Stramproyer Grensweg. Dit is ook het fietsknooppunt 85 en wij gaan rechtdoor het bos in. Af en toe moeten we uitwijken naar het bos, omwille van de grote modderpoelen. Maar na zo’n 400m staan we aan het kapelletje op de Zevensprong. Hier staan onze fietsen nog van de dag voordien. Rest nog een fietstochtje naar Hamont … eentje met héél veel wind onderweg.

 

top

 

 

 

 

 

 

Zevensprong - Thorn

Dit Lange-Afstand-Wandelpad beginnen we eens met de laatste etappe ipv te starten in Sluis. De auto parkeren we op één van de parkings in Thorn en betalen 2,5€ voor een dagticket (prijs 2020). Via de fietsknooppunten 21-20-25-91-90-86-85 rijden we naar het startpunt. Op knooppunt 85 moeten we nog 400m een onverharde weg volgen tot op 3Zevensprong”. Hier staat een bank en een kapelletje. We maken de fietsen vast aan de bank, want we laten deze staan tot na de etappe Hamont – Zevensprong. Wat op de kaart staat aangegeven als Zevensprong is eigenlijk een vijfsprong en de wit-rode markering stuurt ons naar het 2e pad links. Het begint als een graspad, maar verderop wordt het een zandpad. We wandelen bijna in rechte lijn naar Stramproy. We wandelen over de Arevensdijk die ons na 2km uitkomt op een asfaltweg. Hier gaan we rechtsaf en 200m verder slaan we links af. Het graspad leidt ons tot aan een boerderij waar we asfalt onder de schoenen krijgen. We doorkruisen het centrum en voor ons zien we een windmolen. Het is de standaardmolen Sint-Jan die in 1783 gebouwd is. In 1804 werd de molen verplaatst naar een locatie dichter bij het dorp. De molen was tot 1978 in gebruik. Als eerbetoon aan de laatste molenaar staat er een beeld van hem naast de molen. Van hieruit gaan we richting de kerk en het daarbij horende kerkplein. We verlaten het dorp in zuidelijke richting en gaan op weg naar Breyvin, een klein gehuchtje. Net voorbij een kapelletje gaan we linksaf. En 500m verder steken we de grens over en bevinden we ons op Belgisch grondgebied. We bevinden ons in de Heibroekstraat en passeren langs een volgend kapelletje. De weg maakt een ruime bocht naar rechts en op een 3-sprong houden we links aan. De weg draait verderop links weg door het gehuchtje Opwinkel om vervolgens bijna in rechte lijn naar Molenbeersel te lopen.

Zevensprong windmolen

We starten op de "Zevensprong"

Molen van Nijs De Nijverheid in Stramproy

kapel karnavalstoet

Kapel in Molenbeersel

Karnavalstoet van de basisschool


Uiteraard hebben ze daar ook een molen, die we boven de daken zien uitsteken. Oorspronkelijk stond er een houten molen uit 1817-1818. Die werd afgebroken in 1919. Deze zorgvliet molen kwam in de plaats. In de Slichtestraat passeren we de Slichtenhof. Het is een oude L-vormige en werd reeds vermeld in documenten daterend uit 1530. Vandaag is het Slichtenhof is een beschermd monument. De weg komt uit op de Weertersteenweg ter hoogte van de Onze-Lieve-Vrouw van Lourdeskapel. Hier moeten we enkele honderden meter de N762 volgen tot aan de brug over de Aa. Net na het beekje gaan we linksaf en zien we veel mensen buiten staan. Een bocht verder weten we ook waarom. De leerlingen van de plaatselijk basisschool nemen deel aan een carnavalstoet. Een ideale moment voor een stop in te lassen en te genieten van deze stoet. Wanneer de stoet gepasseerd is, zetten we onze wandeling verder en verlaten het dorp in zuidelijke richting. We blijven de asfaltweg volgen tot bij een beekje, de Lossing. Vanaf hier is het gedaan met asfalt en krijgen we een modderig pad onder de schoenen. We bevinden ons in het natuurgebied De Goort. Het gebied strekt zich uit aan weerszijden van de Nieuwe Abeek en vormt zo een natuurlijke verbinding met natuurgebied De Zig. Maar het is er zo modderig en nat dat er geen doorkomen aan is. We keren op onze stappen terug en steken een beekje over. Het is een klein ommetje maar we houden wel droge voeten. Zo’n 500m verder koen we opnieuw op de route. Het graspad gaat over is een asfaltweg en we komen uit bij het Hubershof. Hier zoeken we een plekje uit de wind om te lunchen. Echt warm is het niet en dus houden we de lunchstop kort.

kasteel Splitsing

Kasteel in Neeritter

Splitsing Pelgrimspad & Grenslandpad

wandelboom kerk

Wandelboom in Thorn

Abdijkerk van Thorn


We buigen af naar links en na 1,5km komen we opnieuw aan de grens België – Nederland. Hier staat grenspaal 140 waar we rechtdoor wandelen, maar 500m gaan we linksaf. Zo komen we opnieuw uit bij de grens, maar deze keer zonder grenspaal. De zandweg waarop we ons bevinden, gaat opnieuw over in een asfaltweg. Ter hoogte van huisnr. 1 is het ff zoeken, want we zien geen markeringen. Maar in de topo staat dat we de rechts de Haardstraat in moeten en dus gaan we rechtsaf. We wandelen nu richting Neeritter maar net voor het centrum buigen we rechts af. Wat verder steken we nogmaals de grens over en passeren langs het zeer mooie kasteel Borgitter. We zijn dus opnieuw in Nederland en zien in de verte al de abdijkerk van Thorn liggen. We wandelen in de richting van Kessenich, maar nog voor we de N78 bereiken, buigen we links weg. Met de nodige voorzichtigheid steken we deze provinciale weg over en komen uit bij het Vijverbroek. Het is een moerasgebied dat ontstaan is als een oude meander van de Maas toen deze naar het oosten opschoof. Het is een mooi stukje natuur, maar op sommige plaatsen wel heel drassig. Maar we geraken er toch vrij proper door en krijgen opnieuw de toren van de abdijkerk te zien. We steken een beekje over en krijgen het gezelschap van het Pelgrimspad (LAW 7-2). Maar op dit kruispunt gaan we rechtsaf en dus de LAW 7-2 loopt rechtdoor. We hebben nog maar eens de grens overgestoken en wandelen wat verder langs een kerkhof. We zijn nu vlakbij het centrum van Thorn ern komen uit bij een wandelboom. Deze heeft helaas wel wat opknapwerk nodig. De zon heeft ervoor gezorgd dat dat de zwarte letters zijn af gebleekt. We wandelen nu Thorn binnen, een dorp dat bekend staat omwille van de abdijkerk en zijn witte huizen.


top

 

 

 

U bent bezoeker

guestbook