DS Brabant 2: 12 lusvormige dagwandelingen over GR-paden

De dagstappersgids Vlaams Brabant 2 biedt een gevarieerd aanbod van 12 lusvormige dagtochten door de mooiste streken van Vlaams Brabant. Het zijn luswandelingen die zo veel mogelijk gebruikt maken van bestaande GR-paden in combinatie met plaatselijke wandelpaden. De gids kwam tot stand dankzij vrijwillige medewerkens van Grote Routepaden.

Hieronder vind je verslagen en foto's van de wandelingen die we uit deze gids deden.

 

  Niet Gepland Gepland in 2019 Reeds gewandeld
   

 

 
Ternat
  23 km

Halle

  25,8 km
Sint-Genius-Rode
  24,9 km

Grimbergen

  23,3 km
Kortenberg
  23,2 km

Haacht

  24,5 km

Sint-Joris-Weert

  22,5 km

Vertrijk

  28,3 km
  20,5 km

Testelt

  24 km
Bekkevoort
  24,6 km

Kortenaken

  24.1 km

 

 

 

 

 

 

 

Halle

Voor deze dagstapper trekken we naar het land van Witse.  Witse was een Vlaamse politiereeks over een eigenzinnige politiecommissaris in Halle, gespeeld door Hubert Damen. De reeks kende in 2012 haar negende en laatste seizoen. Ter hoogte van de het station vinden we een parkeerplaats in de Nijverheidsstraat en daar zien we ook de geel-rode markering van de Streek-GR Groene Gordel.  Op de hoek van de straat zien we een belle-epoquevilla Nelly. Hogerop deze straat gaat we linksaf en wandelen zo tot bij de Sint-Annakapel, nu ja een kappelletje. We buigen af naar rechts en passeren langs een groot scholencomplex. De streek-GR leidt ons achter een aantal tuinen in de richting van het kerkhof. Hier kiezen we voor een smal grindpad in dezelfde richting en na het oversteken van een weg, wordt het een asfaltpaadje tussen de weilanden door. We horen voor ons het geluid van auto’s die over de E19 rijden. Wij kruisen de autosnelweg via een brug en komen in een residentiële wijk, waar we de streek-GR verlaten. Het is even zoeken, maar via een zijtak (Kamerijkbos 4-6-8-10) buigen we mee naar links. We wandelen achter tuinen door tot vlak voor de straat Kamerijkbos. Hier dalen we via “voetweg 10” tot op een pleintje met driesprong. We gaan rechtdoor en wandelen verder over een graspad. We volgen de flank van de vallei en verderop buigen we links weg en dalen af tot op de Alsembergsesteenweg. We steken schuin over en wandelen over een parking van een bedrijf. Nadat we een tweede beek hebben overgestoken, komen we uit bij de kapel O.L.V. ter Nood. Net na dit kappelletje uit 1822 gaan we links omhoog via een klein pad en volgen de omheining van het provinciaal domein. Iets verder krijgen we een mooi uitzicht over Dworp met daarachter het Hallerbos.

station uitzicht

Station van Halle

We laten Halle achter ons

veldweg wandelboom

Op weg naar Bruine Put

Wandelboom met ontbrekende pijl


We houden dezelfde richting aan en wandelen op een wandel/fietspad tussen akkers, tuinen en bos door.  Eenmaal voorbij een boerderij, zien we links voor ons de Zennevallei en verderop ook Brussel liggen. We zijn ondertussen op weg naar de vallei van de Kesterbeek. Voor ons ligt  Beersel, maar wij volgen het valleitje naar rechts. Zeker na een periode van regen kan het hier drassig zijn. Maar de vochtige grond zorgt er ook voor dat er hier veel voorjaarsbloeiers te zien zijn. We steken twee zijtakken van de Kesterbeek over en het pad stijgt tot op een verharde weg. Na een korte rechts-links combinatie  bereiken we de toegang tot het natuurgebied Kesterbeekmoeras. We wandelen langs een aantal tuinafsluitingen eb verderop langs de rand van het moeras. Wat verder leidt een klimmend pad ons opnieuw uit de vallei en passeren we een wel bizar “project. De “tuin der onlusten” is een bonte verzameling van kunstobjecten. Niet veel verder zien we de vertrouwde wit-rode markering van de GR12 opduiken. Vanaf hier tot in Dworp zullen we deze GR volgen. We wandelen door een drassig bosje en bevinden ons in het Klutsmoeras. Dis is het brongebied van de Kesterbeek. Verderop ruilen we de asfalt voor een onverharde weg en wandelen door een akkers. Dit brengt ons op de top van een heuvel waar een kasseistraat ligt. Van hieruit wandelen we naar het Begijnenbos. Eénmaal door het bos gaan we naar het centrum van Dworp. Daar wandelen we langs een beekje tot aan een parking ter huisnr. 7. Hier verlaten we de GR 12 en wandelen in zuidelijke richting. Vanaf hier volgen we de markering van de streek-GR Groene Gordel en gaan we de stijgende Molenbeekstraat in. We passeren achtereenvolgens langs een wandelboom (weer eentje voor de collectie), een schandpaal en het oude gemeentehuis.

schandpaal natuurgebied

Schandpaal in Dworp

In de vallei van de Steenputbeek

kanaal toren

Langs het kanaal Brussel - Charleroi

Impossante toren van de Sint-Martinus Basiliek


We komen uit op de drukke Alsembergsesteenweg die we recht oversteken. Volgens de topo moeten we dan rechts de Vroenenbosstraat in, maar het naambordje geeft aan dat dit de Gemeentehuisstraat is. We wandelen evenwijdig met de Alsembergsesteenweg en vlak voor we die opnieuw bereiken, gaat de streek-GR naar links. We laten de laatste huizen van Dworp achter ons en wandelen in zuidelijke richting door de vallei van de Steenputbeek. Rechts ligt het natuurgebiedje “De Weikes. Waar we uitkomen op een straat verlaten we de GR en wandelen verder in zuidelijke richting. We hebben nog steeds de Steenputbeek aan de rechterhand en wandelen door een mooie dreef. Na zo’n 750m komen we op een vijfsprong waar we naar rechts gaan en de beek oversteken. Links van ons ligt het Hallerbos en het is jammer dat de wandeling niet langs daar loopt. Zeker als het de periode van de boshyacinten is. Ondertussen neemt het geluid van auto’s en vrachtwagens toe, want we naderen de E19. We houden nu hoofdzakelijk een westelijk richting aan, gaan onder en dalen tot aan de Nijvelsesteenweg die we oversteken. We wandelen nu naar de Maasdalbeek die we eerst parallel volgen. Vervolgens gaat het linksaf over een betegeld pad en steken we de beek over. De weg, die ondertussen geasfalteerd is, loopt lichtjes op door de akkers naar een hoogspanningsmast. Ter hoogte van de hoogspanningslijn gaan we links en komen uit op een bredere asfaltweg. We blijven de HS-lijn een tijdje in zuidelijke richting volgen, al slingert de weg wat heen en weer. De weg loopt omhoog en brengt ons aan een hoeve en een herdenkingsplaat voor een neergestorte bommenwerper in WO II. Het gaan we naar rechts en dalen we op tot op de Kasteelbrakelsesteenweg. Voor ons zien we het kanaal Brussel – Charleroi en wij dalen de Baesberg af. We passeren langs de afsluiting van een pompstation en volgen we weg die omhoog loopt. Verderop worden we getrakteerd op een panorama op de voormalige steengroeve Rodegem die werd omgevormd tot een recreatiegebied. Verderop komen we uit bij het kanaal dat we naar rechts volgen. We wandelen onder twee viaducten door, dan rond de kanaalkom en zo komen we opnieuw uit bij het mooie station van Halle.

 

top

 

 

 

 

 

Grimbergen

Deze wandeling start aan de abdijkerk van Grimbergen, maar de auto parkeer je beter ter hoogte van sporthal “Prinsenhof” want het centrum is blauwe zone. En ook de wandeling passeert langs deze parking, dus we zitten meteen op de juiste route. We zien de rood-witte markering van de GR12 die hier samenloopt het streekpad ‘Groene Gordel”. Op de parking nemen we een grindweg die ons aan een eerste vijver brengt. Iets verder krijgen we meteen een eerste hoogtepunt van deze wandeling. Het Prinsenkasteel of de restanten ervan liggen er fotogeniek bij, ondanks het feit dat het tijdens WOII door de Duitse bezetter in brand werd gestoken. Het kasteel dateert van de veertiende eeuw en het wad de verblijfplaats va de heren van Grimbergen. We volgen de GR 12 die ons langs enkele tuinen brengt en zo komen we aan de Brusselsesteenweg. Deze drukke weg steken we een eerste keer over en houden een ZW-richting aan. Ter hoogte van sportvelden gaan we haaks naar recht en komen we uit op de splitsing van de GR12 en de streekpad ‘Groene Gordel. De GR12 buigt hier naar links in de richting van Strombeek, maar wij kiezen voor het  streekpad ‘Groene Gordel”. We gaan nu op weg naar de vallei van de Maalbeek en de volgende bezienswaardigheid. De ’s Gravenmolen op de Maalbeek is de oudste watermolen van Grimbergen. Vandaag is er een restaurant in onder gebracht en op deze zonnige dag is het er behoorlijk druk. Na het nemen van foto’s vervolgen we onze weg en ter hoogte van een vijver gaan we linksaf. Hier verlaten we het streekpad alsook de bebouwde kom van Grimbergen. We volgen de Noodbeekstraat naar links en deze kasseiweg leidt ons langs verschillende mooi gerestaureerde boerderijen. Dir brengt ons op de N211 die we oversteken. We wandelen de Oude Baan in en waar deze naar links draait, gaan we rechtdoor een veldweg in. We wandelen in de richting van een bosje, maar de in de topo vermelde elektriciteitspalen zien we niet. We negeren splitsingen tot we links de Hazenpootstraat in kunnen.

kerk kasteel

Abdijkerk

Ruïne van het Prinsenkasteel

hoeve kasteel

Spiegelhof

's-Gravenkasteel


Deze weg leidt ons tot in de wijk Limbos waarna we een vierkantshoeve bereiken. Na een knik naar links komen we bij de Kapellestraat die we even naar links volgen. We verlaten deze weg via de eerste straat naar rechts en houden wandelen vervolgens in NW-richting naar Sint-Brixius-Rode. Een plaats waar we nog niet echt van gehoord hebben, maar wel bekend in wieler minnend Vlaanderen. We wandelen immers langs de ateliers van Eddy Merckx en komen zo uit bij de kerk. We gaan naar recht en dan is het een beetje opletten: tussen de huisnummers 8 en 10 moeten we links een dolomietpad in. De dagstapper loopt hier samen met het wandelpark “Birrebeek Vallei” en verderop steken we deze beek ook over. Wat verder komen we opnieuw in “aanraking” met Eddy Merckx”. Via het “Eddy Merckx-fietspad wandelen we tot en de Neromstraat. Hier zijn we de vertrouwde wit-rode markering voor het eerst op deze wandeling. Het is de GR 128 die ons, op een klein stukje na,  zal begeleiden naar het vertrekpunt in Grimbergen. De GR stuurt ons in NO-richting naar Nieuwenrode dat we bijna in recht lijn na 3 kilometer bereiken. In het centrum slaan we rechts af, maar 70m verder gaan we links de Vroomwegel in. Wanneer de GR naar rechts gaat, steken we opnieuw de Birrebeek over. Verderop is her hier en daar wel opletten dat je niet op privéterrein terecht komt, want de scheiding tussen wandelpad en privé is niet altijd duidelijk. De GR loopt vervolgens door het Gravenbos en het gelijknamige kasteel. Het barokke Gravenkasteel is een waterburcht uit de 17e eeuw. Via een rode beukendreef komen we uit bij de Willebroekse  Vaart. We volgen de dijk naar rechts en komen bij de 50m hoge hefbrug van Humbeek-Sas.

kanaal vliegveld

Langs de Willebroekse Vaart

Vliegveldje van Grimbergen

molen molen

Terrasje doen aan de Tommelmolen

Liermolen op de Maalbeek


Hier zien we een tweede GR opduiken: het is de GR 12 die van Mechelen komt. Vanaf hier volgen wij de GR 12 en wandelen langs de vaart verder. Aan onze rechterzijde zien we Humbeek liggen en na bijna 1,5 km verlaten we de dijk. We gaan rechtsaf en wandleen tussen de velden in de richting van Beigem. Maar nog voor we het centrum bereiken, stuurt de GR ons naar links. We zijn op weg naar het vliegveld van Grimbergen en zien al enkele sportvliegtuigjes vliegen. Een gedeelte van het vroegere en veel groter vliegveld is vandaag een natuurdomein. Daarom verlaat de dagstapper even de GR en wandelen we door het Lintbos. We wandelen langs een geboortebos en krijgen ook enkele mooie panorama’s voorgeschoteld. Onder meer het uitzicht op de abdijkerk is schitterend. Zo komen we uit bij de omheining van het huidige vliegveld met zijn ronde vliegtuigloodsen. Wat verder komen we bij een open ruimte waar we een mooi uitzicht krijgen op de basiliek van Grimbergen. We verlaten het domein en gaan op weg naar een kasteldomein, waar we de geel-rode markeringen van de streek-GR Groene Gordel zien. Deze leiden ons naar de Tommenmollen waar we de tekens van de GR12 zien. Vanaf hier zullen deze ons begeleiden naar het vertrekpunt aan de abdijkerk. Ter hoogte van de molengebouwen gaan we links de brug over en volgen we de Maalbeek stroomopwaarts. Op deze beek staan vier mooie molens en vandaar de naam. Ze komt van de plantentuin in Meise en stroomt naar de Zenne. Een volgende hoeve op onze weg is de Charleroyhoeve waar een aantal gemeentelijk diensten en het vredegerecht in onder gebracht. We steken een brug over en volgen opnieuw de Maalbeek. Ter hoogte van de tweede watermolen, de Liermolen, gaan we over een kasseiweg tussen de gebouwen door. Dit brengt ons bij de N211, waar we schuinlinks de Abdijstraat in wandleen. Tot slot wandelen we via de Volkssterrenwacht MIRA naar de achteringang van de abdij. Via de abdij wandelen tot op het kerkplein.

 

top

 

 

 

 

 

Haacht

Op een zonnige maar koude winterdag vertrekken we aan het station van Haacht voor de dagstapper uit de gids Vlaams Brabant 2. De wandeling bestaat uit een combinatie van de GR 128 Oost en de streek-GR Dijleland. Vanaf het station wandelen we langs de spoorlijn in de richting van Leuven en wat verder komt de GR 128 links vanuit het Spet. We blijven de spoorlijn volgen en ter hoogte van het kerkhof worden we naar links gestuurd. Het is een klein ommetje, want aan het brugje over de Leibeek gaat de route opnieuw naar rechts. Dit verharde pad brengt ons opnieuw bij de spoorlijn waar we onze weg naar links verder zetten. Aan de volgende spoorovergang gaan we linksaf en iets verder opnieuw links. Indien je hier rechtdoor gaat, kom je aan het warenhuis Spar. Als je daar linksaf gaat, vind je verderop opnieuw de tekens van de GR terug. Vroeger liep de GR tussen de sportterreinen door, maar nu worden we richting Haacht gestuurd. Ter hoogte van een autogarage gaan we rechtsaf en worden we door een bos geleid. Hier en daar is het wat uitkijken om de voeten droog te houden, want het heeft de afgelopen periode veel geregend. We komen uiteindelijk een stuk achter de sportterreinen uit langs waar de oude route liep. Van een mooi onverhard pad komen we uit in de Brugstraat die we rechtdoor volgen. Na 100m buigt deze af naar links, maar wij houden rechtdoor aan. We zijn op weg naar Wakkerzeel en zien de kerktoren al van ver staan. Het centrum zelf doen we niet aan met deze dagstapper. Als we uitkomen op de Wijgmaalsesteenweg verlaten we de GR 128 en gaan we naar links. Iets verder gaan we schuin rechts het Haachtse Straatje in en deze leidt ons in de richting van de Werchtersesteenweg. Begin juli is het hier een drukte omwille van Rock Werchter met parkings en campings in alle weilanden rond het festivalterrein. Vandaag is het rustig en wat verder zien we aan de rechterzijde de beschermde Kraneveldhoeve die dateert uit 1650. Nog voor we de Werchtersesteenweg bereiken, buigen we af naar links. Dit brengt ons aan de Antitankgracht die we naar rechts volgen.

station fabriek

Station van Haacht

Voormalige fabriek Marie Thumas

water hoeve

Moet er nog water zijn?

Kraneveldhoeve


De Antitankgracht is een constructie die ten tijde van de Tweede Wereldoorlog werd aangelegd om het Duitse leger en meer bepaald zijn pantserdivisies tegen te houden of minstens voor een aanzienlijke vertraging te zorgen. Het betreft een 3,5 meter hoge betonnen muur van 3,6 kilometer lengte (ononderbroken) met een lager gelegen 4 meter brede gracht direct ernaast. De antitankgracht werd op 13 september 2001 erkend als natuurreservaat en wordt sinds 1990 beheerd door de lokale afdeling van Natuurpunt Haacht. In 2005 werd de Antitankgracht door de lezers van het Nieuwsblad verkozen tot ‘mooiste plekje van Vlaams-Brabant’ in de categorie ‘beken en rivieren’. Wanneer we uitkomen bij de Werchtersesteenweg steken we die over. Aan de overzijde blijven we de anti-tankgracht volgen en komen zo aan de sluisbunker. De bunker maakt deel uit van de KW-linie tussen Konongshooikt en Waver. De KW-linie telde meer dan 400 bunkers en deze bunker ligt vlak bij de Hansbrug. De gevechtsbunker bewaakte de sluis die het waterpeil in de Antitankgracht op peil hield. We steken de weg over en wandelen nu langs de Dijle die ons zal vergezellen tot in Rijmenam. Ter hoogte van de brug krijgen we opnieuw het gezelschap van de GR128 en deze zal ons terug brengen naar het station van Haacht. We gaan we naar links tot op een kruising, waar we links in de richting van Haacht gaan. Na enkele honderden meters gaan we rechtsaf en zijn we verlost van de vrij drukke weg. We worden door een naaldbos gestuurd en passeren langs een aantal vakantiehuisjes (lees veredelde caravans).

gracht Dijle

Antitankgracht

Langs de Dijle naar Rijmenam

water brugje

En toen verdween het pad onder water

Op weg naar Wespelaar


Vanaf hier is het weer genieten geblazen ondanks een vrij lange strook asfalt. Het pad loopt nu hoofdzakelijk in ZO-richting en maakt een grote bocht rond St. Adriaan. De GR laat helaas de Hooiberg letterlijk links liggen. Berg is nu niet bepaald het juiste woord, zandheuvel komt veel dichter in de buurt. Voorbij de Hooiberg kom je via een links-rechtse combinatie in de Beverdijk terecht. Dit is gewoon een geasfalteerde baan die je naar rechts volgt tot aan huisnummer 83. Hier loop je opnieuw de natuur in en gaan we op weg naar het beemdenlandschap van het Schoonbroek. Maar daar geraken we niet door. Na enkele uitwijkmanoeuvres om de voeten droog te houden, worden we op een bepaald punt toch tegen gehouden door een klein meer. De weg is niet meer te zien en ook de weilanden er rond staan onder water. We keren op onze stappen terug en gelukkig hebben we een gps bij. We wandelen over geasfalteerde wegen (Beverdijk + Sint-Adriaanstraat) tot we uitkomen op de N21 ter hoogte van een rond punt. We steken recht over en wandelen de Jennekensstraat in. Na 400m gaat de GR rechtsaf en loopt door het "Spet”. Uit ervaring weten we dat we in het bos de Leibeek (via een brug) moet kruisen. Vooral de strook voor en na de Leibeek (+/- 700m) ligt er vaak héél drassig bij en na een regenperiode in het bos is de weg zelfs niet meer zichtbaar. Na onze ervaring in het Schoonbroek en de ervaring toen we de GR 128 in het verleden bewandelde, besluiten we het zekere voor het onzekere te nemen. We gaan voor onze "droog weer route"en blijven we de Jennekensstraat volgen tot we rechts het Schorisgat in kunnen. Dit staat niet beschreven in de topo, maar met dit kaartje moet het zeker lukken. De route langs het Schorisgat is recent verbeterd in die zin dat een groot deel nu verhard is. Beide routes komen uit op de 11e Linielaan die je naar rechts moeten volgen. We blijven de weg langs de spoorlijn volgen tot we opnieuw uitkomen bij het station van Haacht. Met de omwegen omwille van de wateroverlast komen we uit op 26,7km, maar gezien het mooie weer was dit geen probleem.

 

top

 

 

 

 

 

Sint-Joris-Weert

Op één van de eerste zonnige lentedagen van het jaar trekken we richting Sint-Joris-Weert voor een dagstapper. Deze leidt ons door 3 verschillende landschappen: vanuit de Dijlevallei gaat het via het Waals-Brabantse plateau naar Meerdaalbos. Starten doen we aan het station van Sint-Joris-Weert waar er voldoende parkeergelegenheid is. Met de rug naar het stationsgebouw vertrekken we naar links evenwijdig met de spoorlijn. Ter hoogte van het tunneltje onder de spoorlijn gaan we rechts richting Sint-Agatha-Rode. Volgens de beschrijving een drukke weg, maar dat valt op een zondag héél goed mee. We blijven deze weg volgen tot we, na twee brugjes, linksaf kunnen. Een bord waarschuwt voor de paddentrek, met de vraag om de snelheid te matigen. We kijken waar we onze voeten zetten en gaan links een onverharde weg in. We bevinden ons inmiddels in Waals-Brabant en gaan op weg naar het eerste “hoogtepunt” van deze wandeling. Via een vlonderpad houden we de voeten droog en op een splitsing van het pad gaan we even naar links tot bij de observatiehut. Vanop de bovenste verdieping krijgen we een mooi uitzicht over het natuurgebied Grootbroek. We keren op onze stappen terug en vervolgen onze weg via het vlonderpad. Verderop komen we op een bredere veldweg en krijgen aan de rechterzijde zicht op de kerk van Sint-Agatha-Rode. Boven op de heuvel zien we ook het kasteel van Sint-Agatha-Rode. We houden dezelfde richting aan en krijgen het gezelschap van de Dijle. We wandelen nu stroomopwaarts langs deze meanderende rivier  tot we uitkomen op weg naar Pécrot. Hier zien we ook de wit-rode markering van de GR 579 opduiken. Pécrot zal voor altijd geassocieerd worden met de treinramp in 2001. Toen reed een passagierstrein bij het verlaten van het station van Waver door het rode licht. De trein kwam zo op het verkeerde spoor terecht omdat er een wissel was die nog niet omgeschakeld was. De gevolgen waren zwaar: er vielen acht doden waaronder de beide treinbestuurders. We gaan naar links en wandelen tot aan de overweg aan de spoorlijn 139 (Leuven - Ottignies), kruisen de sporen en de GR leidt ons richting centrum. Dit ligt een stuk hoger dan de spoorlijn en dus gaat het flink omhoog. Iets verder stuurt de markering ons links een klein pad in en brengt ons tot aan de bosrand. We gaan linksaf en volgen de rand van het bos tot bij de volgende splitsing.

Station waterplas

Station van Sint-Joris-Weert

Grootbroek Natuurreservaat

kerk kerk

Kerk van Sint-Agatha-Rode

Kasteel van Sint-Agatha-Rode


Naast het uitzicht op de kerk van Pécrot worden we hier getrakteerd op een stevige wind. Er is geen beschutting op deze open vlakte en dus wordt het wandelen met de wind op kop. Een waaier trekken met twee zit er niet in. We houden dezelfde richting gedurende meer dan een kilometer aan tot we uitkomen op een plaats “Malaise” genaamd. Hier komen zes wegen/paden samen en zien we in de verte ook de kerk van Bossut. We gaan hier schuinlinks en volgen Avenue Fernand Labby. Het klinkt dan wel als een “sjieke” straat, maar in werkelijkheid is het een zeer geaccidenteerde straat. Oorspronkelijk een kasseistraat waar ze nadien een laagje asfalt hebben over gegoten. Maar deze is op de meeste plaatsen uitgebrokkeld, dus uitkijken waar je je voeten zet. Iets verder aan de linkerkant staan er enkele bomen en dan is de referentie om de veldweg te zien waar we rechts in moeten. Op deze plaats is er geen markering, maar met het “bosje” als referentie kan je niet missen. We houden geruime tijd dezelfde richting aan en de veldweg gaat over in een betonnen weg. We komen aan de rand van het dorp Bossut en de GR leidt ons tot aan de kerk. Van op het kerkhof naast de kerk heb je een fantastisch uitzicht. We zien ook graven van mensen die in de jaren 1800 geboren zijn. Aan de kerk  verlaten we de GR en gaan verder rechtdoor. Ter hoogte van huisnr. 11 gaan we links de rue de Nethen in en iets verder kiezen we voor de kiezelweg naar rechts. Dit leidt ons naar een alleenstaand huis waar de grindweg overgaat in een asfaltweg. We gaan op weg naar een volgende bezienswaardigheid op deze wandeling: Ferme de Grand Royal.

station hoeve

Halte Pécrot

Eén van de vele vierkantshoeves

bos wegwijzer

Door het Meerdaalbos

Op weg naar het eindpunt


Deze “stoeterij” is een grote vierkantshoeve waar je niet kan naast kijken. We wandelen voorbij de hoeve en iets verder buigen we af naar links. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht op de hoeve. De weg draait weg naar rechts en brengt ons tot bij een tweede hoeve. Dan is het even opletten, want ter hoogte van een bosje aan de rechterkant moet je tussen 2 afspanningen van een weide rechtsaf. Mede omdat er geen markering is en het feit dat we foto’s aan’t nemen waren, miste we deze afslag. Gelukkig dat we tijdig gezien hadden dat we fout zaten en bleef het beperkt tot zo’n 200m terug wandelen. Het pad tussen de afspanningen brengt ons tot bij het de Ry Saint Martain. We steken het bijna onzichtbare beekje over waarna we links weg buigen in de richting van een villawijk. We komen uit bij een pleintje met speeltuin en banken. Ideaal om een middagstop in te lassen en de lunch boven te halen. Uit de wind en in de zon is het heerlijk toeven. Na 45min zetten we ons weg verder en gaan we op weg naar Hamme-Mille. We worden tussen de Carrefour en de Lidl geleid om een paar 100m verder aan dezelfde Lidl (maar nu de straatkant) uit te komen. Je kan dus best meteen langs de Lidl tot op de weg gaan. We steken de weg over en gaan dan een grindpad in. Dit leidt ons in de richting van het kasteel Val Duc, helaas privé, en dus niet goed te fotograferen. We vervolgen onze weg en gaan op weg naar “hoogtepunt” 3: Meerdaalbos. Net voor we aan de Naamsesteenweg kom, zien we de wit-rode markering van de GR512. Deze zal ons terug naar Sint-Joris-Weert  leiden. We steken de Naamsesteenweg opnieuw over en wandleen het bos in. Daar worden we getrakteerd op een wit tapijt bosanemonen. Via de warandevijver en brede beukenlanen worden we door het bos geleid. Bij het verlaten van het bos dalen we af tot bij het station van Sint-Joris-Weert.

 

top

 

 

 

 

Vertrijk

Deze dagstapper vertrekt aan het station van Vertrijk, waar je tijdens het weekend meer dan voldoende parkeergelegenheid hebt. Wanneer je op het einde van de parking gaat parkeren, doe je winst. Want je moet zo’n 300m langs de sporen wandelen en op het einde van de wandeling kom je ook langs deze weg terug. Nadat je de sporen richting Leuven gevolgd hebt, kom je aan een tunneltje onder de sporen. Hier zien we de wit-rode markering van de GR 512 en deze volgen we naar rechts. De GR 512. We wandelen naar de kerk van Boutersem en voorbij de kerk komen we op een pleintje. Hier is men bezig met de voorbereiding of opruiming van een evenement. We wandelen langs het plein en op de T-splitising zien we links de GR-markering. Zonder in de topo te kijken gaan we linksaf en iets verder lezen we verder in de beschrijving. Blijkt dat we het pleintje schuin moesten oversteken en dus naar rechts gaan. We keren op onze stappen terug en gaan de goede richting uit. We volgen nu goed de beschrijving want de GR gaat loopt via smalle wegjes tussen huizen door. Zo komen we uit op de drukke N3 Leuven – Tienen die we met de nodige voorzcihtigheid oversteken. Aan de overzijde wandelen we de Kerkomse Steenweg in, maar die verlaten we na 50m om opnieuw een smal wegje naar links te nemen. We wandelen achter de huizen door en verlaten wat verder de “bewoonde” wereld. En ook de verharding van de weg houdt op en na de regen van de afgelopen dagen komen we op een modderige weg terecht. We komen in een bosje terecht en bij het verlaten wandelen we langs een voetbalterrein. De grasmat ligt er piekfijn bij en ziet er helemaal klaar uit voor de nieuwe competitie. Zo komen we uit bij de kapel van Sterreborne. De oudste vermelding van deze kapel stamt uit de "Brabantia Mariana" uitgegeven in 1632 door Augustinus Wichmans. In 1890 besluit pastoor Van Beveren de oude kapel te slopen en ruimt ze plaats voor een neogotische kapel. Ze werd ingewijd op 3 april 1894.

kapel Hoeve

Kapel van Sterreborne

Hoeve Billighout

kerk hoeve

Binkom

Op weg naar Honsem


We buigen eerst af in NW-richting om dan een haakse bocht naar rechts te maken. We wandelen onder een dubbele hoogspannignslijn door tot we in het gehuchtje Malendries komen. Indien je hier al een stop wil plannen, er is een café. We blijven de GR volgen en de weg begint te stijgen. Wanneer we bijna boven zijn, buigen we ter hoogte van een bosje af naar rechts. Wat verder is het even uitkijken dat je niet de verkeerde richting uitgaat. Want op de splitsing nodigt het uit om rechts aan te houden. We gaan de goede richting uit en passerenh langs een veldkappelletje. De weg begint te dalen en brangt ons tot bij de  Heilige Geesthoeve. De Heilige Geesthoeve werd gebouwd in de 18de eeuw en vormt samen met de omgeving een beschermd dorpsgezicht van Borsbeek. De hoeve bestaat uit een woonstalhuis, een bakhuis en schuur. Hier gaan we links en wandelen in de reichtin gvan een bosje. Waar de GR het bos in gaat, verlaten wij de GR en gaan rechtsaf. We wandelen nu in ZO-richting en laten het centrum van Kerkom rechts liggen. We volgen het Klein Zwitserland-wandelpad en gaan tervergeefs op zoek naar de aanleinding van de naam van het pad. We krijgen kasseien onder de schoenen geschoven en waar deze ophouden is het opnieuw onverhard met de nodige modder. We passeren langs een oude zandgroeve en gaan dan op weg naar de Velpe. Het pad loopt tussen weiden en ook hier is er modder in overvloed. We steken de Velpe over en wandelen dan in de richting van Hoeve Billighout. Nog voor we de hoeve bereiken buigen we haaks naar rechts en “het Klein Zwitserland-pad” gaat ook de andere kant uit. We gaan opnieuw onder de dubbele hoogspanningsleidingen door en passeren aan de linkerzijde van Breisem.

klaproos hoeve

GR-kleuren ...

Vierkantshoeve in Neervelp

kerk molen

Kerk van Neervelp

Restanten van een molen


Dit brengt ons opnieuw aan de N3 die we zo’n 200m naar rechts moeten volgen. Dan gaan we links Medekensveld in. De weg gaat over in een veldweg en deze brengt ons opnieuw bij de spoorlijn Brussel – Luik. De veldweg houdt  ongeveer dezelfde richtign aan en dat brfengt ons bij de brug aan de E40. We kruisen de autosnelweg en gaan dan linksaf zodat we evenwijdig met de E40 wandelen. Net voor de volgende brug over de autosnelweg steken we de weg over en vanaf dan volgen we over een betonpad  het Heulingenpad. Dit leidt ons naar de vallei van de Jordaan. Wanneer we op ee T-splitsing komen, zien we opnieuw de vertrouwde wit-rode markering. Ditmaals is het de GR 128 die we zullen vanaf nu zullen volgen. Hij leidt ons door de zeer mooie, maar modderige Jordaanbeekvallei. Ook daar wordt het ploeteren in de modder maar gelukkig kunnen we via een gemaaid maïsveld dezelfde richting aanhouden. Ook de wandelaars die vanuit de andere richting komen “geploeterd”, volgen ons voorbeeld. We komen zo net ten noorden van Honsem uit en houden daar een NW-richting aan. Ook het centrum van Opvelp passeren we ten noorden en op het volgende hoogtepunt is de splitsing van de GR 128 en GR 512. Op dit kruispunt staat er een wandelboom  en wij gaan rechtsaf. We bevinden ons opnieuw op de GR512 en deze zal ons vergezellen tot we opnieuw in Vertrijk aankomen. We kruisen een verkeersweg en wat verder wandelen we rond een voetbalbveld. Ondertussen neemt het geluid van het verkeer op de E40  toe en dat is ook de richting die we uitmoeten. Via een brug steken we de HSL en de E40 over en buigen dan naar rechts. We wandelen evenwijdig met de autosnelweg en komen in een holle weg terecht. Iets verder maakt deze een bocht naar links en komen we terug uit de holle weg. We gaan op weg naar de Galgenberg, maar een berg is er niet te zien. Op deze kruising gaan we naar rechts en verderop buigt deze weg nog meer naar rechts. Net voor we de N234 bereiken, gaan we naast huisnr. 10 links een pad in. Dit pad loopt eerst achter de huizen en dan langs een weide. We zitten nu echt tussen de bebouwing en gaan iets verder naar links. Dit brengt ons opnieuw aan de brug onder de spoorweg, waar we rechts de parking van het station opnieuw bereiken.

 

top

 

 

 

 

 

Ezemaal

Op deze wandeling zullen we de wit-rode markering van de GR 128 volgen en deze leidt ons door de vallei van de Kleine Gete naar het Provinciaal Domein van Opheylissem. Vertrekken doen we aan het station van Ezemaal, een halte op spoorlijn 36 (Brussel – Luik). Als alternatief vertrekpunt heb je ook nog het Provinciaal Domein van Opheylissem en het dorpsplein in Goetsenhoven. Vanaf het station stappen we richting Luik langs de spoorlijn en na 300m (volgens topo 200m)gaan we bergaf. Hier zien we de vertrouwde wit-rode markering opduiken. De GR 128 is een internationale route met een lang stuk door Frans-Vlaanderen, met als vertrekpunt Wissant aan de Franse Opaalkust en een uitloper in Duitsland (eindpunt Aken). De totale afstand bedraagt 468km.We volgen deze naar rechts en wandelen in zuidelijke richting. We wandelen door de Sint-Jobstraat tot op een splitsing, waar een kapel staat. We zien dat de straatnaam (Ardevoorstraat) hier ook in het Frans wordt aangeduid. Op dit punt bevinden we ons immers op de grens van Vlaanderen en Wallonië. De markering stuurt ons naar links en ter hoogte van een bosje gaan we naar rechts. Dit pad brengt ons aan de oever van de Kleine Gete. Echt lang blijven we niet in de vallei, want waar het beekje Seype in de Kleine Gete stroomt, buigen we af naar rechts. We volgen nu het beekje en komen zo opnieuw bij de N279. We steken de betonbaan over en blijven hierbij het beekje volgen tot op een T-splitsing. Hier staat opnieuw een kapel, welke dateert uit 1897. Via een brugje gaan we het beekje over en wandelen in zuidelijke richting naar Neerheylissem. Via een kerkwegeltje komen we opnieuw bij de N279, ter hoogte van de kerk. De romaanse Sint-Sulpitiuskerk dateert uit de 12de eeuw en is gebouwd in Lincentsteen en heeft een massieve toren (heropgebouwd in 1608). Hoewel de abdij van Heylissem vlakbij was, hing de kerk af van de abdij van Flône. De kerk werd in 1938 beschermd als monument. Hier wandelen we even terug in de richting van Ezemaal, om dan rechts af te’ slaan. Zo komen we op nieuw bij de Kleine Gete die we oversteken. Wat verder gaan we rechtsaf en wandelen pal naar het zuiden.

kapel beekje

Op de grens tussen Vlaanderen en Wallonië

De Kleine Gete in Neerheylissem

wandelboom kasteel

Moderne wandelboom

Kasteel van Opheylissem


Dat brengt ons bij toch wel één van de bezienswaardigheden, zo niet “de” bezienswaardigheid van deze wandeling. Via het gelijknamige Provinciaal Domein gaan we naar het kasteel van Opheylissem. Maar voor we het kasteel bereiken, passeren we langs een wandelboom. We staan hier op de kruising van de GR128 en de GR 579 en wij gaan rechts naar het kasteel. Het kasteel van Hélécine, een voormalige abdij, is een neoclassicistisch kasteel uit de 18e eeuw dat nu gebruikt wordt als verblijfs- en seminariecentrum. We wandelen langs de voorzijde van het kasteel en nemen even de tijd om wat foto’s te nemen van dit toch wel indrukwekkende gebouw. Eénmaal voorbij het kasteel verlaten we het domein en wandelen we voorbij de kerk van Opheylissem. Iets verder gaan we links een veldweg in, die na het kruisen van een beekje, overgaat in een diepe holle weg. Hier gaat het behoorlijk steil omhoog en éénmaal boven worden we getrakteerd op een panoramisch zicht. In de verte zien we Goetsenhoven en dan vooral de imposante toren van de kerk. De Sint Laurentiuskerk van Goetsenhoven dateert uit de 12e eeuw . Tijde de Tweede Wereldoorlog werd de kerk door de geallieerden met brandbommen vernield om te voorkomen dat de Duitsers van de toren gebruik zouden maken. Na de oorlog werd de kerk opnieuw opgebouwd. Voor we daar komen moet we eerst nog de N64 Tienen – Hannuit kruisen. We volgen deze even naar rechts, maar gaan dan links een gebetonneerde veldweg in. Op een T-splitsing houden we rechts aan en wandelen tot in het centrum van Goetsenhoven. We passeren langs het voormalige kasteel welke vandaag een rusthuis is. Nog voor we aan de kerk komen, gaan we links de Konijnenbergstraat in. Na 150m gaat de GR128 linksaf en daar verlaten de Vlaanderenroute.

landweg Kasteel

Langs één van de vele landwegen

Kasteeltje op weg naar Hakendover

kerk molen

Kerk van Hakendover

Koningsmolen van Eliksem


De volgende 5,5 km moeten we het stellen zonder de vertrouwde wit-rode markering van de GR 128. We wandelen verder over de kasseien in NO-richting naar de N64 en steken die met enige voorzichtigheid . We volgen deze baan naar links, al is het van korte duur. Na een kleine 50m gaan we rechts een betonweg in. Links van ons zien we het vliegveldje van Goetsenhoven, één van de eerste vliegvelden van de Belgische militaire luchtvaart. Vandaag is vliegclub De Wouw er actief, die al sinds 1931 met motor- en zweefvluchten uitvoert vanop het vliegveld. Tijdens de week gebruikt de Tiense Olympia Wielerschool het terrein voor de opleiding van jonge wielrenners. Ter hoogte van FKN 63 kruisen we een andere weg en zien voor ons opnieuw spoorlijn 36 liggen. We wandleen onder de spoorlijn en komen verderop aan een betonbaan waar er ook een bankje staat. Ideaal om een laatste stop in te lassen. Vanaf hier kan je, indien nodig, de wandeling ook inkorten. Als je hier rechtsaf gaat, wandel je recht naar Ezemaal. Wij volgen de beschrijving en wandelen naar het centrum van Hakendover. We blijven iets rechts van het eigenlijke centrum en buigen nog iets meer naar rechts. Dit brengt ons opnieuw aan de N3 die we naar rechts volgen. Iets verder, waar deze naar rechts buigt, gaan we rechtdoor. De betonen weg waar we nu op wandleen in onderdeel van de Romeinse heirweg. Na een goeie kilometer vinden we opnieuw de wit-rode markering van de GR 128 terug. Links gaat de GR richting Tongeren, maar wij volgen hem naar rechts in de richting van Ezemaal. Over een betonen weg wandelen we tussen de bloesems naar het dorpje Ezemaal. Voorbij het dorp “dalen” we opnieuw af naar de vallei van de Kleine Gete en komen we uit bij de Koningsmolen. Het is een turbinewatermolen die gebouwd werd voor 1283. Het huidige gebouw dateert uit 1710. Net voorbij de molen steken we opnieuw de Kleine Gete over en gaan rechts een betonnen pad in. Wanneer we de eerste huizen van Ezemaal bereiken, steken we de Kleine Gete nogmaals over. We houden dezelfde richting aan en bij het volgende brugje steken we de Kleine Gete niet over. We gaan linksaf en volgen het beekje stroomopwaarts. Zo komen we opnieuw uit bij de spoorlijn Leuven – Luik en gaan hier rechtsaf. Daar waar de GR links via een tunnel onder de spoorlijn gaat, wandleen we rechtdoor tot bij het station van Ezemaal.

 

top

 

 

 

 

 

Testelt

Er werd mooi lenteweer voorspeld en dat was meer dan reden genoeg om een wandeling te maken. De keuze viel op de dagstapperswandeling in Testelt. Volgens de wandelgids wordt het “Demeren” in het land van De Witte. De Witte, gebaseerd op de kinder- en bengelstreken van een dorpsjongen uit Zichem, is een jeugdwerk van Ernest Claes. De Demer die we tijdens deze wandeling meerdere keren zullen zien, stond centraal in het beroemde werk. De roman werd pas afgewerkt en uitgegeven in 1920. Hij werd twee keer verfilmd, in 1934 door Jan Vanderheyden (De Witte) en in 1980 door Robbe De Hert onder de titel De Witte van Zichem. We starten aan het station van Testelt, waar je voldoende parkeergelegenheid vindt. Als alternatief vertrekput kan je ook voor het station van Zichem gaan. Aan het station zien we de geel-rode markering van het Streek-GR Hageland die we de eerste 8 kilometer zullen volgen. We vertrekken in westelijke richting en houden het spoor aan onze rechterzijde. We wandelen een kilometer langs de spoorlijn en dan volgt er een haakse bocht naar links. Iets verder gaan we rechtsaf en wandelen we opnieuw in westelijke richting. In het begin is het een smal pad, maar na 250m komen we op een breder bospad terecht. Na een kilometer komen we uit op een T-splitsing waar we tevens een markering van het wandelknooppuntennetwerk zien. We gaan hier rechtdoor en laten ons begeleiden door de streek-GR, alsook de aanduiding richting wandelknooppunt (WKP) 415. Na 1,5 km komen we uit bij WKP 415 en gaan vervolgens op weg naar de Grote Laak. De Grote Laakbeek was ooit een onbevaarbare nevenloop van de Demer, die zich ter hoogte van Aarschot afsplitste om in Tremelo (Ninde) in de Dijle uit te monden. Door de rechttrekking en dijkverhoging van de Demer ter hoogte van Aarschot begin jaren 70 raakte de Grote Laakbeek haar natuurlijke wateraanvoer kwijt. Nu wordt de beek alleen nog gevoed door afval- en regenwater. Natuurpunt ijvert voor het herstel van de verbinding met de Demer, zodat de Grote Laakbeek terug watervoerend en dus ook aantrekkelijk wordt. Na het oversteken van het beekje wandelen we tot aan een drukke weg. We steken de weg over en wandelen naar links. We nemen de 2e straat naar rechts (Wilgenputstraat) en beginnen met de beklimming van de Bosberg. In de topo wordt er ook van de Wijngaardberg gesproken. De markering bergop is prima en ook op de kam zijn er geen problemen. Maar het pad dat ons terug naar beneden moet leiden is een ander paar mouwen. Er zijn meerdere mogelijkheden, maar we zien niet veel geel-rode strepen.

Bosberg Demer

Op weg naar de Bosberg

Langs de Demer in Langdorp

mais kerk

Drogen van maïs

Kerk van Testelt


Net voorbij het benzinestation slaan we rechts de Peperstraat in. De kasseiweg gaat over in een onverharde weg en leidt ons naar WKP 414. Op deze T-splitsing gaan we naar rechts en verderop steken we de Kleine Laar over. We zien de kerk van Langdorp en iets verder staan we aan de Demer. We volgen de oever naar rechts en volgen deze tot aan een houten brug. Hier steken we de Demer over en verlaten we de Streek-GR Hageland. We volgen de Demer nog even naar links, maar buigen dan in zuidelijke richting af. We gaan onder een hoogspanningleiding door en dat brengt ons verderop bij fietsknooppunt (FKP) 2. We gaan linksaf en gaan op weg naar de Konijnenberg. We houden een NO-richting aan en met een bocht naar rechts komen we bij de Konijnenberg. Ook hier geeft de topo een andere naam: we zouden aan de Wijnberg taan. We gaan rechtsaf tot bij de eerste woning en maken dan een bocht van 180°. Hier begint de beklimming over een brede bosweg. Eenmaal boven buigen we links weg en negeren we alle zijwegen tot we op een T-splitsing komen. Dit is buurtweg 51 (Verloeystraetje) die we naar link volgen. De weg gaat in dalende lijn tot bij een asfaltweg. We wandelen in NO-richting en passeren langs een ambachtelijke hoeveslagerij. Wat verder zien we iets wat lijkt op houtstapels. Maar wanneer we dichterbij komen (en ook verder lezen in de topo) zien we dat het gaat over open kasten voor het bewaren van maïs. Er staan meerdere van deze kasten en na het nemen van enkele foto’s gaan we verder. We wandelen onder de hoogspanningsleiding door en gaan dan rechts een modderig pad in. Eén ding is zeker: we moeten opnieuw naar beneden. We komen bij een omheining die we naar beneden volgen tot op de Testelsesteenweg. Daar zien we opnieuw een markering en dus hebben we in het bos goed “gegokt”. We steken de weg over en gaan links.

watermolen standbeeld

Watermolen van Zichem

Standbeeld van de "Witte van Zichem"

Demerbroek weide

In de Demerbroeken

Op weg naar de Voortberg


Zo’n 400m verder moeten we rechtsaf en in de topo wordt gesproken van een mogelijk “zeer vochtige” passage. Gelukkig valt het nog mee en komen we met droge voeten opnieuw bij de Demer. We volgen deze naar rechts, maar bij de eerste splitsing verlaten we de oever opnieuw. Dit brengt ons bij de Laarbeek die we niet oversteken, maar naar links volgen. We blijven de beek zo’n 1,5km volgen en zien dan plots de kerk ban Messelbroek aan de rechterkant opduiken. Op het volgende kruispunt aan we linksaf en wandelen in noordelijke richting tot we opnieuw bij de Demer uitkomen. We gaan rechtsaf en volgen de Demer ruim een kilometer. Aan de overzijde zien we de kerk van Testelt, maar daar zullen we pas op het laatste van de wandeling passeren. Ter hoogte van een kruispunt verlaten we de oever en gaan we naar rechts. Dit brengt ons bij WKP 261 aan een drukke weg. We gaan naar rechts en na taverne De Spellehut gaan we links de Klottebergstraat in. Verderop linksaf en wat verder gaan we via een onverharde weg op weg naar WKP 141. Wanneer we bij het knooppunt komen, gaan we links en zijn we opnieuw bij de Demer. We volgen de rivier naar rechts in de richting van Zichem en komen zo bij de zeer fotogenieke 18e-eeuwse watermolen. Na het nemen van de nodige foto’s, wandelen we even naar het centrum. We gaan op zoek naar het standbeeldje van de “Witte van Zichem”. Dit staat vlak voor de kerk van Zichem en ook hier halen we het fototoestel boven. We gaan terug naar de Demer die we nog even naar recht volgen. We teken de Demer over, alsook een 2e Demerarm. Hier vinden we de vertrouwde wit-rode markering terug. Het is deze van de GR5 die je als alternatief kan gebruiken om via de Demer terug naar Testelt te wandelen. Maar wij gaan via de variant op weg naar het natuurreservaat Demerbroeken. De Demerbroeken vormen een uitgestrekte brok natuur in de brede vallei van de Demer. Het gebied werd vooral als hooiland gebruikt en ook turfstekers deden hun intrede, hiervan getuigen prachtige overblijfsels in de vorm van vennen en trilvenen. Onze passage verliep gelukkig met droge voeten en even zijn we ook de markering kwijt. Maar bij het verlaten zien we opnieuw de wit-rode streepjes en zitten we nog steeds op de juiste weg. Net voor de Voortberg buigt de GR af naar link en brengt ons verderop opnieuw bij de Demer. Hier staat er ook een wandelboom die we aan onze fotocollectie kunnen toevoegen. Vanaf hier is het opnieuw de Streek-GR Hageland die ons zal begeleiden en ook zal terug leiden naar het vertrekpunt. We gaan op weg naar de kerk van Testelt, maar voor we die bereiken, komen we bij de watermolen. Vandaag is het een feestzaal, maar vooral een mooi gerestaureerd gebouw. Via de kerk komen we in de Stationsstraat die ons na 300m terug bij het station brengt.

 

top

 

 

 

 

Kortenaken

Voor deze dagstapper trekken we naar het Hageland waar je qua seizoen 2 toppers hebt: de bloesemtijd en de oogsttijd. Het is de periode van de oogst geworden en bij de passages langs de boomgaarden zien we dat de pluk in volle gang is. We zullen tijdens deze wandeling behoorlijk veel beton onder de schoenen krijgen. Het zijn de baantjes die door de boomgaarden lopen die we grotendeels zullen volgen. Starten doen we aan de kerk van Kortenaken en vertrekken in ZO-richting. Even volgen we een wat drukkere weg om vervolgens links de Zandrodestraat in te gaan. We volgen de markeringen naar het FKP 49 en wandelen langs de omheining van het kasteel de Wouters d’Oplinter. In 2012 ging een schuur van het kasteel in vlammen op. De schuur brandde volledig uit. De aanpalende hoeves konden gevrijwaard worden en ook het achterliggende kasteel liep geen schade op. Ter hoogte van een rij populieren gaan we links een veldweg in. Je zou hier ook rechtdoor kunnen gaan en rechtstreeks naar Hogen wandelen. Wij volgen de beschreven route en wandelen nog steeds langs het kasteeldomein. Verderop komen we aan een eerste boomgaard en hier hangen de appels nog in grote getale aan de bomen. We wandelen nu in oostelijke richting en de weg begint te klimmen. Net voor we de Schansstraat bereiken, buigen we af naar rechts. We wandelen even evenwijdig aan de weg tot we uitkomen op de Wolfhaafweg. Hier gaan we rechtsaf en wandelen in over een betonweg in ZW-richting. We volgen de markeringen van het wandelpad Grootveld. Dit brengt ons na een goeie kilometer en enkele haakse bochten aan een asfaltweg. We gaan naar links en na zo’n 300m verlaten we het Grootveldpad en gaan rechts een graspad op. Hier staat een bankje en kan je een stop inlassen. We worden opnieuw langs enkele boomgaarden geleid en we houden dezelfde richting aan tot we vlakbij enkele huizen komen.

mist Boomgaard

Mistige start

Langs één van de vele boomgaarden

markeringen schuur

Dus ook op weg naar Compostela

Nog voldoende bakken om fruit in te leggen


Net voorbij de eerste elektriciteitspaal gaan we linksaf en wandelen tot op een betonbaan. Hier gaan we opnieuw naar rechts en wandelen tot aan de kerk van Hogen. Dit kerkje werd gebouwd in 1942 en opmerkelijk is dat de stenen er ter plaatse werden gebakken door de parochianen. We houden zo’n 2 kilometer dezelfde richting aan en gaan op weg naar Budingen. Een andere optie is dat je na ongeveer 1,5km naar rechts gaat en op die manier de wandeling een stuk inkort. Wij komen uit bij de voetbalvelden van Budingen. Daar is het bijzonder druk, want er wordt door de U7 een tornooi gespeeld. We gaan naar rechts en wandelen naar het centrum van Budingen. Na 600m buigen we af naar links en wandelen we via enkele L-R- combinatie tot op de weg Budingen – Terhagen. We gaan deze weg even naar links op, maar net voorbij school De Bron gaan we rechts een onverhard pad in. Dit brengt ons tot bij een betonweg (een oud treintracé) die we oversteken. We volgen de aardeweg tot we op een kruispunt komen met een kapel. We gaan naar rechts en wandelen voorbij een volgende kapel. We bevinden ons in de vallei van de Grote Gete, maar deze is moeilijk begaanbaar. De Grote Gete of Tiense Gete is een waterloop die in Budingen na samenvloeiing met de Kleine Gete de eigenlijke Gete vormt. In de 16e eeuw was er gedurende 60 jaar scheepvaart mogelijk vanuit Tienen. Na een loop van 12 km doorheen Geetbets, mondt de Gete uiteindelijk uit in de Demer, nabij het natuurgebied Schulensbroek te Halen. We blijven dus op de verharde weg zo’n 100m van de Gete. Dit brengt ons opnieuw bij het oude treintracé Tienen-Diest-Mol, die in 1878 in gebruik werd genomen, en vandaag deel uitmaakt van een LF-route. Ditmaal volgen we het betonpad naar links en na een kilometer komen we uit bij een bank en kapel. Een goed plekje om even te pauzeren en een hapje te eten.

maïs watertoren

Ook tijd voor de maïs

Watertoren in Ransberg

Velpe kerk

De Velpe

Kerk van Kortenaken


Hier zien we ook de geel-rode markering van de streek-GR Hageland. De Streek-GR Hageland is een grote wandellus die gedeeltelijk geel-rood bewegwijzerd is en gedeeltelijke wit-rood. De wit-rode bewegwijzering vind je terug op de trajecten die samenvallen met GR 128, GR 512 en GR 5. De verbindingsstukken zijn met geel-rode markeringen bewegwijzerd. Vanaf hier zal het streekpad ons begeleiden tot we vlakbij de kerk van Kortenaken zijn. We moeten nu in NW-richting wandelen om opnieuw naar Kortenaken te geraken. Na een goeie 2,5 kilometer komen we op het kruispunt met de Heerbaan. Wanneer je voor de ingekorte versie had gekozen, dan kwam je hier van rechts. We verlaten het grondgebied van Budingen, kruisen een beek en wandelen naar Ransberg. Veranderen van grondgebied houdt hier ook in dat de straatnaam verandert. De Panisbornestraat heet vanaf nu de Winkelstraat. Wat verder gaan we rechts een graspad in en wandelen tot bij een opslagplaats van een fruitbedrijf. Hier zien we ook het logo van Compostela. Dat het Hageland niet vlak is, zullen we de volgende kilometers merken. De weg loopt op en brengt ons tot aan de rand van een bos. Dit maakt deel uit van het domein van Kasteel a Speculo. Het neogotisch landhuis, omgeven door landschappelijk park met vijver werd in 1865 gebouwd, Het park was oorspronkelijk nog geen 3 hectare groot, maar werd later uitgebreid tot 10,5 hectare. Ter hoogte van de toegangspoort van het kasteel steken we de betonweg over en wandelen naar de watertoren voor ons. We wandelen naar de Ransberg. Deze “helling” heeft een lengte van 707m en een gemiddeld stijgingspercentage van 10%. Het gaat nog altijd in ZW-richting en over een verharde weg. Na een kilometer is er een klein lusje naar links, maar dan gaat het weer verder in rechte lijn. We steken de Velpe over en komen uit bij een kapel en een zitbank. Ideaal voor een laatste stop. We steken de weg over en wandelen in NO-richting naar Kortenaken. We passeren nog langs een groot fruitbedrijf voor we uitkomen bij baan naar Kortenaken. We wijken nog even uit naar links, om dan naar de kerk in het centrum te wandelen.

 

top

 

 

U bent bezoeker

guestbook