DS Antwerpen 2: 12 lusvormige dagwandelingen over GR-paden

De dagstappersgids Antwerpen 2 biedt een gevarieerd aanbod van 12 lusvormige dagtochten door de mooiste streken van Antwerpen. Het zijn luswandelingen die zo veel mogelijk gebruikt maken van bestaande GR-paden in combinatie met plaatselijke wandelpaden. De gids kwam tot stand dankzij vrijwillige medewerkens van Grote Routepaden. Ze geven bij iedere route achtergrondinformatie over de landschappen en bezienswaardigheden waar je langskomt en tips voor een leuke picknick of een deugddoende pitstop onderweg.

Hieronder vind je wat impressies en foto's van de wandelingen die we uit deze gids deden.

 

  Niet Gepland Gepland in 2016 Reeds gewandeld
   

 

 
  24,2 km
Dreef
  23,9 km
Goirle
  26,6 km
Vlimmeren   21 km
Oud-Turnhout   19,7 km
  19 km

Hemiksem

  25,6 km
Halle   27,3 km
Herentals   23,7 km
Bornem   24,5 km
  24,9 km
Westerlo   26,1 km

 

 

 

 

 

Putte

Eindelijk is het nog eens mooi weer en meteen stijgt het kwik vlotjes over de 25°C. We trekken naar Stabroek om de eerste wandeling uit de dagstappergids Antwerpen 2 te gaan verkennen. We vertrekken aan kasteel Ravenhof in Stabroek waar we de wit-rode markering van de GR12 zien. Dit Grote Routepad verbindt over een afstand van ongeveer 1000 km drie hoofdsteden: Amsterdam, Brussel en Parijs. Het kasteel bevindt zich op de Belgisch-Nederlandse grens  en heeft een toegankelijk park van 25 ha. In een groter geheel maakt kasteel Ravenhof deel uit van het Kasteelpark, met verder het theehuis De Gloriëtte (op Nederlands grondgebied), het centrale parkgebied, de landschapstuin en het Moretusbos. We nemen enkele foto’s en verlaten de parking naar rechts. Wat verder buigen we  af naar het zuiden en wandelen dor het kasteelpark. We houden de villawijk aan onze linkerzijde en wandelen tot aan de N111. Hier verlaten we de GR12 en volgen deze baan naar rechts. Wat verder zien we een klein natuurgebied met een vleermuizenhotel. In de verte zien we koeltorens en de kranen in de Antwerpse haven. We nemen de eerste weg naar recht en komen zo aan de antitankgracht. Volgens de topo wordt dit in de volksmond het antitankkanaal genoemd. Het is een kunstmatige waterloop met een lengte van ongeveer 33 km en die een grote kwartcirkel vormt rond de stad Antwerpen. Ze verbindt de Schelde ter hoogte van Berendrecht met het Albertkanaal in Oelegem. De gracht werd rond 1939 aangelegd met de bedoeling vijandelijke (Duitse) tanks en ander rollend materieel te stoppen vooraleer ze Antwerpen konden bereiken. We volgen de gracht naar links en wandelen tot aan het Fort van Stabroek. Het Fort dateert uit 1902 en is het meest noordelijke fort van de buitenste fortengordel rond Antwerpen en heeft een totale oppervlakte van 11 ha. We houden dezelfde richting aan en gaan onder de A12 door. We kruisen de Snelle Kreek en de Opstalbeek en passeren langs een waterzuiveringstation en de dienst plantsoenen van de stad Antwerpen. We bevinden ons in Berendrecht en kruisen de Antwerpse Steenweg. We gaan rechtdoor en net voorbij de kerk gaan we de Reigerbosdreef in.

kasteel bunker

Kasteel Ravenhof

Sluisbunker

fort kasteel

Fort van Stabroek

17e eeuwse kasteel van Delft


Hier bevindt zich het fraaie 17eeeuwse  kasteel van Delft en we bereiken wat verder het Reigersbos. We kruisen de Zoutebeek en wandelen naar de dijk van het Kanaaldok. Zo’n 100m voor de dijk stuurt de beschrijving ons rechts door den klaphekje. Het zal zeker een fraai stukje zijn om door te wandelen, maar we besluiten om tot op de dijk te wandelen. We gaan rechtsaf en zien hoe een groot zeeschip de haven wordt binnen gesleept. We hebben de juiste beslissing genomen om af te wijken van de route en besluiten om ter hoogte van de Berendrecht- en Zandvlietsluisonze middagstop te houden. Er is hier mee dan genoeg te zien om een uitgebreide stop te houden. Na het eten en het nemen van meerdere foto’s wandelen we verder tot aan de splitsing van Kanaaldok B3 en het Schelde-Rijn Kanaal. Iets verder verlaten we de kanaaldijk en wandelen langs de gebouwen van de zeescouts van Zandvliet. Wat verder zien we aan de rechterzijde een windmolen staan. Het is de Stenen graanwindmolen Westmolengeest of Buitenmolen, één van de twee resterende in de Antwerpse Noordpolders. Hij werd gebouwd  in 1822 door de Berendrechtse aannemer J. Royers, maar sinds  1947 buiten gebruik. We buigen linksaf naar het centrum van Zandvliet, maar al snel buigen we af in ZO-richting. We wandelen door een wijk en komen aan een pleintje. Dit is het Burgemeester Verhulstplein en er staat een schandpaal die vroeger in Wilmarsdonk stond. Verderop worden we door een kleine wijk gestuurd en daar gaat het even fout. We gaan, zoals de beschreven, rechtsaf, maar het blijkt een nieuw stukje van de wijk te zijn. We keren op onze stappen terug en nemen de volgende straat naar rechts. Zo komen we voorbij de kapel O.L.V van Hagelberg. We kruisen de Bosweg en worden door een klein bosje geleid. We horen hier opnieuw de auto’s die over de A12 rijden. In het bosje buigen we linksaf en komen opnieuw uit in de Bosweg. We gaan rechts tot op een rondpunt en nog voor we de A12 bereiken gaan we links een onverharde weg in Dit brengt ons naar een tunnel onder de autosnelweg. Aan de andere kant komen we bij de Ruige heide waar we linksaf gaan.

haven sluis

De haven is nooit ver weg

Zandvliedsluis

heide huisje

Ruige Heide

Bakstenen husje "Gloriette"


We wandelen rechtdoor tot we op de Antwerpse Steenweg uitkomen.  Hier zien we opnieuw de tekens van de GR12. Wanneer je hier de GR naar rechts volgt, maak je de wandeling zo’n kleine 3 km korter wordt. Wij volgen de markeringen naar links en passeren langs de “bekende” herberg De Vlaamse Leeuw. Althans volgens de topo, want op het huis staat “De Leeuw van Vlaanderen”. We buigen rechts weg en wandelen nu letterlijk naar Nederland. We komen uit bij grenspaal 265 en voor ons zijn we de Brabantse Wal en het dorpje Ossendrecht. We volgen de GR12 recht naar Plaatsluis, waar de wit-rode markering opnieuw verlaten. Het gaat nu opnieuw in zuidelijke richting en we krijgen de keuze tussen een fietspad en een zandweg. Maar de zandweg is behoorlijk omgewoeld door paarden, dus kiezen we voor het fietspad. We bevinden ons in de Scheidreef en dat mag je vrij letterlijk nemen. Doordat we op het fietspad wandelen we in Nederland, terwijl de zandweg op Belgische grondgebied ligt. Onderweg passeren we grenspaal 292 en na 800m komen we bij de kruising met Grote Stoppelbergen. Hier zien we opnieuw de markering van de GR12 en blijven de Scheidreef volgen tot aan grenspaal261. We gaan nu linksaf “echt” Nederland in en wandelen in oostelijke richting op het grondgebied Putte. We worden rechts langs de Koude Heide geleid en kruisen verderop de Leuvensche Beek. Onderweg passeren we ook nog een zandheuvel met zitbank, maar die is bezet. Wat verder komen we bij een Beukendreef waar we rechtsaf gaan. We zitten inmiddels in de laatste kilometer en voor ons zien we een gebouwtje. Dit is het bakstenen theehuisje “Gloriette” en als we daar aankomen, zijn we vlakbij ons startpunt “kasteel Ravenhof”.

 

top

 

 

 

Postel

We kiezen voor het alternatieve vertrekpunt in Retie zodat we tegen de middag in Postel zullen aankomen. We parkeren de auto op een parking net buiten het centrum want in de dorpskern is het blauwe zone. In het centrum staat een eeuwenoude dorpslinde waarvan de oudste officiële vermelding dateert van 1652. De linde heeft een stamomtrek van 3,8 meter en een kruindoorsnede van ongeveer 12 meter. Met ons gezicht naar de Sint-Martinuskerk en zijn 60m hoge toren steken we het kruipunt over en wandelen links van het voormalige gemeentehuis. Vandaag biedt het gebouw onderdak aan de toeristische dienst. We gaan links de Kerkstraat in en zien meteen de wit-rode markering die ons zal vergezellen tot in Postel. Het is de GR 565 en dit is het oudste lange afstandwandelpad van Vlaanderen. Het Sniederspad verbindt Antwerpen met  Bladel (NL) en de naam van dit pad is gegeven ter ere van twee schrijvers, de gebroeders Snieders, die tijdgenoten waren van Conscience. Deze GR is ook een deeltraject van een Europese Wandelweg E2 “Noordzee-Rivièra”. De voor het verkeer doodlopende Kerkstraat leidt ons naar het cultureel centrum “Den Dries”. We bevinden ons hier op wandelknooppunt (WKP) 120 en gaan rechtdoor op weg naar WKP 118. We passeren langs het kerkhof en gaan rechtdoor een pad in. Dit is het Eikenpad dat ons zal vergezellen tot we uitkomen op de geasfalteerde Boesdijk. Hier gaan we naar rechts tot we uitkomen bij WKP118. Hier gaan we links een veldweg in en wat verder steken we via een brug de Kleine Nete over. En klein is niet overdreven, want het beekje is nog geen meter breed. We wandelen in NW-richting verder en steken de N118 over. We buigen rechts weg en wat verder steken we deze dezelfde baan schuin over. We houden dezelfde richting zo’n 900m aan en gaan dan net voorbij het huis met nr. 40 naar links. In de topo staat dat je net voor dit huis naar links moet, maar je kan niet missen omdat er maar 1 weg is. Bijna onmiddellijk stuurt de wit-rode markering ons recht een zandweg in. Dit leidt ons tot aan een bankje en een stenen zuil met een spreuk in het Retiese dialect. We blijven in NO-richting wandelen tot we vlakbij de geme “De entelijke visvijverWatering” komen. Net voor de vijver gaan we rechtsaf en wandelen we rond de vijver. Het is niet toegelaten om te zwemmen, maar dat houdt meerdere mensen niet tegen om samen met hun hond van het verfrissende water te genieten. Het is dan wel niet meer subtropische zoals de afgelopen dagen, maar met 26°C zal het toch deugd doen. Wij hebben nog een pak kilometers te wandelen en dus laten we het zwemmen voor wat het is. We doen wel nog een verrassende vondst: midden op het pad ligt een smartphone.

boom huis

Eeuwenoude dorpslinde

Voormalig gemeentehuis

brugje bankje

Rooyendonksebrug over de Kleine Nete

Schaduwrijk plekje met poëzie


We nemen deze mee om binnen te brengen bij de politie. Niet veel later komt er een vrouw aangelopen met de vraag of weg geen gsm hebben zien liggen. We tonen haar het exemplaar dat we vonden en ze kon haar geluk niet op. Weer iemand superblij gemaakt.  We wandelen verder langs de vijver en zien zelfs enkele vissers die hun geluk aan’t beproeven zijn. Wanneer we halfweg de vijver zijn, stuurt de markering ons naar rechts. We komen uit bij het afwateringskanaal dat we oversteken. Aan de overzijde gaan we naar rechts en volgen het kanaaltje. We blijven dit kanaaltje volgen tot we uitkomen bij een Mariakapelletje. Via een brugje wisselen we van oever en houden dezelfde richting aan. Zo’n kilometer verder komen we uit bij een geasfalteerde weg (N123) die we oversteken. We blijven het kanaaltje/gracht volgen en wandelen rond camping “Berkenstrand”Waar de gracht naar rechts buigt, gaan we links tot op een verkeersweg. We volgen de weg zo’n 100m naar rechts volgen en gaan dan links de Prinsenlaan in. Deze weg brengt ons bij het kanaal Dessel –Schoten. Het verbindt het Kanaal Bocholt-Herentals te Dessel met het Albertkanaal te Schoten. Het is een van de zeven Kempische kanalen tussen de Maas en de Schelde.De bouw van het kanaal werd gestart in 1844 maar het zou tot 1875 duren vooraleer het kanaal over de volledige lengte klaar was. We volgen de dijk naar links en steken het kanaal over. Daar gaan we rechts de kanaaldijk op, maar ter hoogte van WKP 18 verlaten we deze naar links. Wat verder maken we een rechts-linkse beweging en dat brengt ons op een toch wel belangrijk stukje pad. We bevinden ons op de Via Monastica en dit is één van de pelgrimswegen naar Santiago de Compostela in Spanje. We volgen dit pad zo’n 4 kilometer en komen dan uit op een geasfalteerde weg.

brug poortgebouw

Kanaal Dessel naar Schoten

Poortgebouw van de abdij van Postel

meertje kanaal

Molensteen opgedragen aan Professor Jozef Muls

Kanaal Dessel naar Schoten


We gaan links en na 500m staan we aan de abdij van Postel. Net buiten de abdij is het een drukte van jewelste op de terrasjes. Wij wandelen door het poortgebouw en komen zo op het domein van de abdij. We vinden een bankje in de schaduw met zicht op het hoofdgebouw van de abdij. We weten het nu zeker: Retie is de beste startplaats. Hier is de ideale plaats om de lunch boven te halen en een middagstop te houden. Na het eten en het nemen van wat foto’s wandelen we via het poortgebouw opnieuw de drukte  is. De wandelboom vertelt ons dat het nog 2450km wandelen is naar Compostella en na het nemen van een foto wandelen we een dreef in. De drukte maakt opnieuw plaats voor rust en ruim een kilometer verder komen we op een splitsing van GR-paden. De GR565 gaat hier rechtdoor, maar het streekpad Mol-om gaat naar links. We zien ook een wit-rode markering die links gaat, maar dat is de LAW 11. Het 372km lange Grenslandpad, dat in Sluis begint, loopt langs de grillige grenslijn met België naar het Limburgse dorpje Thorn. Na ruim anderhalve kilometer passeren we langs een grote witte en fotogenieke hoeve. We blijven het streekpad en de LAW 11 volgen tot net voorbij de boswachterswoning. We gaan linksaf en wandelen dor het natuurgebied “Ronde Put”.  We volgen de oever naar rechts en hadden het plan om even tot in de vogelkijkhut te gaan. Maar daar storen we een jong verliefd stel en keren op onze stappen terug. We gaan rechtsaf en wandelen opnieuw tot aan het kanaal Dessel-Schoten. Hier gaan we naar links en wandelen we opnieuw tot aan de brug die we vanmorgen overstaken.  We steken de brug over en volgen de GR565 in tegenovergestelde richting als vanmorgen. Waar de GR rechts het bos in duikt, blijven wij de kanaaldijk nog 200m volgen. Dan gaan ook wij naar rechts en komen we in de Rozenlaan. We volgen de kaarsrechte weg door een wijk die verderop overgaat in een zandweg. We wandelen tussen en veld en bos en steken opnieuw een afwateringskanaal over. Dit brengt ons op een driehoekig pleintje in het gehucht Hodonk. Aan een kleine winkel staat een drankautomaat waar we een frissen cola-light uithalen. We verlaten het gehucht en gaan op weg naar Retie. In de verte zien we de kerktoren al staan, maar eerst moeten we nog over de Zwarte Nete. Via een brugje steken we de 1,5m brede gracht over en dan gaat het in bijna rechte lijn naar het centrum van Retie. Na 6u en 26,1 kilometer staan we opnieuw aan de dorpslinde.

 

top

 

 

 

 

 

Hemiksem

We parkeren aan de Scheldekaai in Hemiksem en vertrekken aan het veer van Kallebeek. Met onze rug naar de Schelde wandelen we omhoog in de Kallebeekstraat. We steken achtereenvolgens de Antwerpse Steenweg en de spoorlijn Antwerpen –Sint-Niklaas over. Dit brengt ons in het centrum van Hemiksem.  Het vermelde schoutslokaal in de tekst hebben we niet gezien en de verderop vermelde weide is nu een wijk in opbouw. Maar de wit-rode markering van de GR E2 leidt ons verder en we passeren Kasteel Klaverblad. Helaas staan er zoveel bomen en hoge struiken dat we alleen wat torentjes van het kasteel zien.  We houden dezelfde richting aan tot we uitkomen op de Sint-Bernardsesteenweg. We gaan even naar recht en dan meteen de eerste straat links. Volgens de topo is dat de Boedapeststraat, maar het straatbord geeft Parijslaan aan. Deze buigt af naar links en dan zien we dat rechtdoor de Boedapeststraat begint. Wij blijven de Parijslaan volgen en via een aantal tegelpaden  komen we op een grasveld met wat bomen. Daar staat ook de vermelde “staande wip” maar van het clublokaal is helemaal geen sprake meer. We gaan op weg naar het fort van Hoboken, waar we de wandelweg rond het vestingwater volgen. Op zich een mooi wandelpad, alleen zie je geen fort  niet. Fort 8 Hoboken is één van de acht Brialmontforten: de bak- en natuurstenen forten die gebouwd werden in 1860-1864 door kapitein en fortenarchitect Henri Alexis Brialmont. In tegenstelling tot de andere forten, werd het als enige niet gemoderniseerd na 1907. Na meer dan 150 jaar is Fort 8 Hoboken nog steeds een van de best bewaarde Brialmontforten. Deze mooie locatie wordt door Outfort ter beschikking gesteld voor feesten, seminaries en teambuildingactiviteiten. Na ruim een kilometer verlaten we de wandelweg en dan wordt het uitkijken qua marekring. Gelukkig hebben we ook de wandeling als gpx-bestand mee op een gps.

kasteel kikker

Kasteel Zorgvliet

Genieten van het zonnetje

kasteel Schelde

Kasteel Meerlenhof

Kerk van Burcht


Een eerste echt “hoogtepunt” qua bezienswaardigheid wordt kasteel Zorgvliet en het bijbehorend park. Het kasteel dateert in zijn huidige staat uit de 18e eeuw. In 1967 werd het kasteel eigendom van de gemeente en tot 1992 diende het als gemeentehuis. Het is nu het districtshuis van Hoboken.  Iets verder passeren we ook nog het Meerlenhof en dus kunnen we nog eens het fototoestel uithalen. De rest van de doortocht in Hoboken is niet om lang te onthouden. We komen opnieuw aan de spoorlijn en ditmaal steken we ze over via een voetgangersbrug. Met het natuurreservaat De Hobokense Polder krijgen we een mooi stukje natuur voorgeschoteld. Alleen qua markering is het niet altijd zo duidelijk. We wandelen over een oude spoorlijn en wat verder komen we aan een afgeschermde zone met grazers. Maar de afspanning staat open en grazers zien we niet.  Maar het is mooi om te wandelen en we komen uit op de Scheldedijk. Het is laagtij en we zien veel kleine motorbootjes stroomopwaarts varen. Aan de overzijde zien we  de kerk van Burcht en wij volgen de dijk stroomafwaarts. De beschrijving leidt ons nog een paar keer van de dijk af, maar we opteren om de dijk te blijven volgen. Op het water is er veel meer te zien. Maar tot aan het veer geraken we niet via de dijk, want de poort van een scheepswerf blokkeert de doorgang. We worden er in een U-bocht rondgeleid en komen zo bij het veer van Hoboken naar Kruibeke. Tussen 12 en één eet iedereen en dat geldt dus ook voor de schipper. Ideaal voor ons, want we houden onze middagstop bij het veer. Na 20 minuten zien we het veer vertrekken aan de overzijde van de Schelde. Er staat veel volk te wachten, maar we geraken er allemaal op. Eenmaal van het veer wandelen we rechtdoor in de richting van de N419.

werf kerk

Scheepswerf

Dorpsplein van Kruibeke

kasteel veerpont

Kasteel Wissekerke

Kallebeekveer


Vlak voor we deze baan bereiken, gaan we ter hoogte van het gemeentebord van Kruibeke links een paadje in. We wandelen langs wat volkstuintjes en blijven rechtdoor wandelen via een asfaltweg tot aan een kapel. We slaan rechts af en wandelen tot op het kerkplein van Kruibeke. Net voor de oude waterpomp gaan we naar links en houden we een westelijke richting aan. We wandelen over zandpaden, een karrenspoor en een veldweg langs een boerderij. Na een kleine 2km komen we uit op een asfaltweg en gaan linksaf. Op de volgende T-splitsing zien we , na goed zoeken, opnieuw de vertrouwde wit-rode markering. We houden ongeveer de zelfde richting aan en komen zo opnieuw uit op de weg van Kruibeke naar Bazel (N419) ter hoogte van café De Kwartel. We gaan rechtsaf en ter hoogte een tankstation linksaf. Zo’n 50m verder aan een kapelletje gaan we rechts een mooie lindendreef in. Deze leidt ons naar het centrum van Bazel waar we een ommetje buiten GR maken langs kasteel Wissekerke. Via een boogpoort betreden we het domein en houden de slotgracht aan onze linkerzijde. We wandelen rond het kasteel dat er zeer fotogeniek bij ligt. Via een oude brug over de slotgracht verlaten we het domein en zien we opnieuw de GR-tekens. Via de verkortingsdijk wandelen we door het overstromingsgebied richting Schelde. Het enige wat ons nog rest is even wachten op het Kallebeekveer dat ons terug naar de andere oever zal brengen.

 

top

 

 

 

 

 

 

 

Duffel

Twee dagen nadat we de omgeving van Postel hadden verkend, trokken we naar Duffel. Wij parkeren de auto aan het station en met de rug naar het stationsgebouw wandelen we, hoe kan het ook anders, de Stationsstraat in. We kruisen een drukke weg en wandelen in de richting van de Beneden Nete. Dit brengt ons aan de ruïne van het kasteel Ter Elst. We wandelen rechts van het “kasteel” en zien hoe scouts proberen om een zwaar touw over de gracht te hangen. Net voor we de kasteelbrug bereiken, gaan we naar rechts een “parkpad” op. Het is wat uitkijken dat je niet van het “grote” pad afwijkt, maar een NO-richting leid je uit het park. Hierbij laten we het pad naar de Netedijk rechts liggen en wandelen we door het langgerekt Muggenbergpark. Gelukkig hebben we hier nog geen last van muggen. Bij het verlaten van het park komen we opnieuw uit op de Hondiuslaan die we naar rechts volgen. Zo’n 100m verder komen we bij het standbeeld van Kiliaan Hij is zonder meer de meest bekende Duffelaar en is een Zuid-Nederlands taalgeleerde en dichter die circa 1530 geboren werd. Hij is vooral bekend als taalkundige, corrector bij Cristoffel Plantijn in Antwerpen en samensteller van het eerste Nederlandse woordenboek. Hij overleed op 15 april 1607 en werd begraven op het kerkhof van de Onze-Lieve-Vrouwekerk te Antwerpen. We steken de straat over en op een “driehoekig” pleintje gaan we links een straatje in. Volgens de topo is dit de Kiliaantraat, maar wij zien geen straatnaambordje. We wandelen nu door een winkelstraat, waar het op de nationale feestdag héél rustig is. Ter hoogte van huisnr. 88 gaan we links een steegje in. De muur aan de rechterzijde is mooi beschilderd. Het is het werk van de Duffelse kunstenaar Eddy van Bulck. Dit steegje brengt ons bij de Sint-Martinuskerk, waar we naar rechts weg buigen. We passeren het ziekenhuis van Duffel en net voor de brug nemen we de straat rechts die parallel loopt. We passeren het zwembad en wandelen langs voetbalvelden. We houden dezelfde richting aan en dat brengt ons bij de spoorlijn Brussel – Antwerpen. Via de voetgangersbrug steken we de spoorlijn over en maken de bedenking dat het, ondanks de voorziene “rijgoot” niet evident moet zijn om hier je fiets omhoog te duwen. Wat verder komen we aan de nogal drukke Waarloossteenweg die we oversteken. Dit herhalen we enkele honderden meters nog eens. We houden een overwegend NW-richting aan en passeren langs grote serres. Een infobord leert ons dat we verschillende hoeves zullen tegenkomen. We passeren langs de  hoeve Draakbosweg en de Wilgenhoeve. Wat verder wandelen we onder een dubbele hoogspanningslijn door en komen zo uit bij de Pauwhoeve.

Station ruïne

Startpunt is het station van Duffel

Ruïne van kasteel Ter Elst

standbeeld brug

Kiliaan, de meest bekende Duffelaar

Spoorwegbrug over de lijn Mechelen-Antwerpen


Volgens de topo lijkt de weg dood te lopen en in werkelijkheid is dat ook zo. We komen uit bij een weide en van het vermelde opstapje is niets te zien. Wat we wel zien is dat het “pad” vol ligt met koeien. Niet zot zijn van koeien besluiten we een omtrekkende beweging naar links te maken. De koeien vinden dit blijkbaar ok, want ze blijven waar ze zijn. Er is echter één obstakel dat we niet voorzien hadden: een gracht. Gelukkig hadden ze verderop in de weide een boom omgelegd. Een deel ervan lag over de gracht en met wat evenwicht geraken we aan de overzijde. We gaan links en op het einde van de weide was er wel een opstapje voorzien. Dit brengt ons op de bedding van de voormalige spoorlijn 52A. Deze spoorlijn verbond oorspronkelijk het station van Dendermonde met het station Antwerpen-Zuid. Maar meer dan dertig jaar geleden werd het traject tussen Dendermonde en Puurs gesloten. Momenteel doet de lijn, die via Buggenhout loopt, enkel nog dienst als toeristische spoorlijn voor de vzw Stoomtrein Dendermonde-Puurs. Toch gingen het voorbije decennium meermaals stemmen op om de spoorlijn tussen Dendermonde en Puurs weer open te stellen, tot nu toe zonder resultaat. Hier zien we ook de wit-rode markering opduiken. We bevinden ons op de GR 12 Variant en volgen deze naar links. Het pad is zeer mooi, maar is ook het geliefkoosde terrein van muggen en dazen. Er vallen een pak slachtoffers en na ruim een kilometer zijn we blij dat we deze “bedding” kunnen verlaten. We gaan rechtsaf en wandelen naar het centrum van Waarloos. We komen uit aan de kerk en gaan linksaf. We volgen de baan zo’n 150m naar links en ter hoogte van een infozuil gaan we opnieuw naar links; Dit breng t bij de chirolokalen en voetbalvelden. Het gras is klaar gemaakt voor het nieuwe seizoen en het is bijgevolg verboden om dit te betreden voor 15/08. Maar de trap van de kantine is voor ons goed genoeg om onze middagpauze te nemen. Na het eten doorkruisen we het Hessepoelbos en op het einde van het bosje gaan we linksaf. Dit brengt ons opnieuw bij de oude bedding van spoorlijn 52A. We volgen deze naar rechts en kruisen al snel de Gasthuisstraat. We houden dezelfde richting aan en na een goeie 1,5km komen we uit op de drukke baan tussen Duffel en Rumst.

hoeve spoorwegberm

Eén van de vele hoeves

Oude spoorlijn 52A, nu een natuurgebied

kapel kanaaldijk

Molensteen opgedragen aan Professor Jozef Muls

Netedijk


We moeten hier even naar links en dan opnieuw de bedding volgen. Maar we zien alleen een stuk “weide” waar ze net het gras gemaaid hebben. Ook het kaartje geeft aan dat we daar in moeten en dus wandelen we in de richting van het bos. Daar is het nog even zoeken, maar we vinden opnieuw het pad van de oude bedding. Ook hier zijn nog steeds muggen en dazen in overvloed. Bij de volgende straat zijn we verlost van de muggen, want we moeten de spoorbedding verlaten. Het waterbekken van Eekhoven is volledig omheind en dus moeten we naar rechts. We volgen even de drukke weg en gaan even kijken in de vogelkijkhut van Natuurpunt. We krijgen een mooi uitzicht over het spaarbekken, maar zonder verrekijker is het moeilijk uit te maken welke volgens je ziet. We gaan verder in westelijke richting en dat brengt ons bij de mooie Lazaruskapel in het gehucht Lazerij (Rumst). Na een korte drinkpauze wandelen we verder en komen we uit op de zeer drukke N1. We steken deze over en horen het steeds toenemende geluid van het verkeer op de E19. We wandelen onder de autostrade door en krijgen, wanneer we de struiken wat opzij trekken, een zicht op classicistisch kasteel Hof van Tibur. Op de volgende kruising houden we links aan en komen zo op de Netedijk. We volgen het jaagpad naar links, gaan opnieuw onder de E19 door, en wandelen tot aan de volgende brug. Via deze brug steken we de Nete over wat verder slaan we links af. We wandelen nu door Walem en wat verder ook langs het mooie kasteel Rozendaal. Na het nemen van foto’s en het nuttigen van een drankje wandelen we onder de toegangspoort meteen naar links. We volgen zo’n 400m dit brede bospad en nemen dan afscheid van de GR12. Deze buigt naar recht, maar wij gaan links naar de Netedijk. Op de dijk staat een restant van de brugpijler van de vroegere spoorlijn 25A. We blijven de Netedijk volgen tot aan het tweede onverharde wegje waar we de dijk verlaten. We wandelen rond een poel, maar veel amfibieën zien of horen we niet. We bevinden ons in het natuurgebiedje Mosterdpot en wandelen verder tot in een woonwijk. We komen terug op het grondgebied van Duffel en net voor de drukke Liersesteenweg gaan we linksaf. We passeren het jeugdzorgcentrum Ter Elst en iets verder komen we bij de Mosterdhoeve. Hier gaan we links, maar hebben vrij snel door dat het lange gras niet echt het juiste pas kan zijn. We keren op onze stappen terug en gaan rechts van de hoeve. Dit brengt ons nu wel tot op de Liersesteenweg die we naar links volgen. We gaan onder de spoorlijn door en 100m verder gaan we links een aardeweg in. We wandelen door een wijk en komen nu bij de spoorbrug die de Nete overspant. Er is ook een fiets- en wandelgedeelte dat wij gebruiken om aan de overzijde te geraken. Daar volgen we de jaagpad naar rechts en 400m verder verlaten we de Netedijk. Rechts van ons zijn we opnieuw de ruïne van het kasteel Ter Elst. Via dezelfde weg als vanmorgen wandelen we terug naar het station van Duffel.

 

top

 

 

 

 

 

U bent bezoeker

guestbook